Σας δώσαμε φλουρί Κωνσταντινάτο Μας δώσατε βαρέλι δίχως πάτο.

γράφει ο αρίσταρχος

Σας δώσαμε γη και ύδωρ.

Σας δώσαμε την περηφάνια μας.

Σας δώσαμε τα μισά εισοδήματά μας.

Σας δώσαμε το ψωμί μας.

Σας δώσαμε την ψυχή μας.

Μας δώσατε λεφτά. Ή μάλλον, ΣΑΣ δώσατε λεφτά.

Μας ρίξατε την αξιοπρέπεια στις λάσπες.

Μας κάνατε ικέτες σας. Παιδιά των φαναριών.

Απλά, μας πατήσατε. Μας πατήσατε σαν τελειωμένες γόπες, σαν σκουλίκια .

Ικανοποιηθήκατε; Κορέστηκε ο σωβινισμός σας;  ΟΧΙ.

Μου βάλατε χαράτσια. Μου ξαναβάλατε χαράτσια. Και πάλι χαράτσια.

Μου δημιουργήσατε απ’ το μηδέν ένα τεράστιο χρέος που δεν μπορώ πλέον να σας πληρώσω.

Και έρχονται οι  εισπράκτορες. Αυτοί που θα με χαρακτηρίσουν φοροφυγά και με διορία δύο μόνον μηνών θα μου κάνουν κατάσχεση ότι περιουσιακό στοιχείο έβγαλε το στύψιμο του ιδρώτα μου. Αυτοί θέλουν τα δανεικά πίσω. Ποια δανεικά, τους τόκους και τα επιτόκια.

Έτσι ψήφισαν αυτοί που επιλέξαμε να αγωνιστούν για την ζωή μας. Και με χίλια δυο τερτίπια αναβάλουν κάτι που έπρεπε να είχαν κάνει από την αρχή.

Να πουν όλη την αλήθεια και ύστερα να κάνουν εκλογές.  Να αναλάβει ο κόσμος την ευθύνη για την ανευθυνότητα των υποτίθεται υπευθύνων.

Σας δώσαμε, σας δώσαμε φλουρί Κωνσταντινάτο, έλεγε η μια πλευρά.

Μας δώσατε, μας δώσατε βαρέλι δίχως πάτο, απαντούσε η άλλη.

Θυμάστε; Τότε που υπήρξατε(;) παιδιά. Μόνο που το βαρέλι το άπατο τότε δεν μας πολυενδιέφερε. Σήμερα, πρέπει να το γεμίσουμε για να σωθεί η πατρίδα και να σωθούμε κι εμείς.

Και πώς να γεμίσει ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Το παραμύθι είναι παλιό και ανάγεται στον μύθο του Σίσυφου. Δηλαδή, μπήκαμε σε μια αέναη φάση όπου θα πληρώνουμε  συνεχώς χωρίς ποτέ να ξεχρεώνουμε.

Αν αύριο γίνουν εκλογές, θα ρθουν όλοι αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλλαν στην αύξηση του χρέους και οι ίδιοι τώρα μας λιμοκτονούν  και θα ζητήσουν νέα εξουσιοδότηση. Και θα τους την ξαναδώσουμε  γιατί, τέτοιοι μας αξίζουν.