ΜΝΗΜΕΣ‏


Μια νύχτα…

ΤOTE που «χτυπούσαν οι αντάρτες». Μέρες φόβου και νύχτες τρόμου. Δεν ανέπνεε η Ελλάδα. Αγκομαχούσε, κουβαλώντας τις μνήμες των ανθρώπων της κι άλλοτε βυθισμένη στον λήθαργό της, περίμενε να πάρει ανάσα, σε καπνούς και σκοτωμένους.

ΔΕΝ το’ ξεραν όλοι το μυστικό. Οι λίγοι που σχεδίασαν την αδερφοσφαγή το’ ξεραν κι οι λιγότεροι που ανάψαν’ το φυτίλι. Τους ζέσταινε η φωτιά κι έστεκαν μακριά, μετρώντας πτώματα. Mια ‘δω μια ‘κει η ζυγαριά, στο χέρι τους ήταν να γείρει απ’ τη μια. Πρώτα να μετρήσουν κουφάρια «κατσαπλιάδων», να ηδονιστούν στη θέα της φωτιάς, να πάρει το μακελειό τις διαστάσεις που πρόβλεπαν τα σχέδιά τους κι ύστερα να δώσουν τη σύνθημα για την τελική αναμέτρηση.

ΚΑΙ δεν είχε άλλο νόημα η ζωή, παρά πώς θα επιβιώσεις. Χωρίς να ξέρεις το αύριο τι γεννάει, αν θα τους ξαναδείς αυτούς που είδες σήμερα. «Έρχονται οι αντάρτες» κι όλοι μέσα. Στην κουζίνα, στο υπόγειο, μη πας στο πάνω πάτωμα, μπορεί καμιά αδέσποτη, ένα βλήμα…Κι όλο πλήθαιναν οι τουφεκιές, καθώς έπεφτε το σκοτάδι. Απ’ το σούρουπο η πρώτη σφαίρα κι ο τρόμος αύξανε τους κτύπους της καρδιάς.

-Θα βγεις στην αυλή;

-Φοβάμαι

-Πρόσεχε τα παιδιά. Ένα τσεκούρι πίσω από την πόρτα, για ύστατη αντίδραση και για κουράγιο στους έγκλειστους.

ΚΑΠΟΤΕ σώθηκαν οι πυροβολισμοί, το όπλο «παρά πόδα», μα ο πόλεμος συνεχίστηκε. Με τους «εθνικόφρονες» να ‘χουν ξανά στα χέρια τους την Πατρίδα που κινδύνεψε αποβραδίς. Τους ΜΑΥδες (Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου) να ξενυχτούν και το χωροφύλακα να κόβει βόλτες μετρώντας «με τη βιά» το φρόνημα του κόσμου. Απειροπόλεμοι και σχεδόν άοπλοι οι ΜΑΥδες, δεν είχαν ενεργό ρόλο στη μάχη. Μόνο στη διαμάχη είχαν, επιλεγμένοι από φρόνημα και για τα ιερά και όσια της πατρίδας. Με τον αορτήρα να περνάει στον ώμο το βάρος ενός όπλου κι από κει να ‘μερώνει την ψυχή. Με τη σιγουριά πως είμαστε με το κράτος και το κράτος δεν νικιέται από άτακτους με τους σουγιάδες, τους σβανάδες και τα «κονσερβοκούτια». Τα’ θελε εργαλεία πολέμου η προπαγάνδα και το πέτυχε.

Η ώρα προχωρούσε, οι τουφεκιές πύκνωναν κι η νύχτα λιγόστευε. Χτες φέραν’ 5-6 σκοτωμένους. Γιατί αύριο να μη μας κουβαλάνε σα σφαχτάρια, είμαστε σάμπως εμείς οι τυχεροί; Δε λες καλύτερα να λιγοστέψουν οι τουφεκιές, να μη τρυπάει την καρδιά ο κρότος, να μη τρέχουμε πρωί («ποιον σκότωσαν;») στο σιντριβάνι που ανατίναξαν, στον πλάτανο που ρίξαν’ λαβωμένο, στο μαγαζί που διαγούμισαν, στα σπίτια που ορφάνεψαν, στο υπόγειο που κούρσεψαν το βιος του κύρη του, στη στάνη που άδειασαν από ζωντανά κι έμεινε μόνο το σκυλί ν’ αλυχτάει λυπητερά;

ΤΗΝ άλλη μέρα βγήκαμε στην αυλή. Η θύελλα κόπασε, ώρα για απολογισμό. Ένα βλήμα μπρος στην πόρτα κάπνιζε κι ο αγέρας μύριζε παράξενα. Κοιταχτήκαμε όλοι της γειτονιάς δίνοντας το σιωπηρό παρών καθένας μας στον άλλο κι ύστερα βγήκαν λίγες λέξεις απ’ τα χείλη, πριν σκάσει το πρώτο χαμόγελο της μέρας. Η ώρα περνούσε κι ο Ήλιος σηκώνονταν, ζεσταίνοντας το κορμί και τις ψυχές. Κάποιοι δεν θα τον ξανάβλεπαν.  Τα παιδιά δεν γνώρισαν αλλιώτικο τον κόσμο. Έτσι θα’ ναι παντού και πάντα συλλογίστηκε το μαμουδάκι, χωρίς κάτι να’ χει για σύγκριση, κάτι να βγάλει από συμπέρασμα για τον κόσμο που του φτιάξαν οι μεγάλοι.

Θανάσης Ι. Νικολαΐδης

thanikolaidi@hotmail.com

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα, Άρθρα Αναγνωστών. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ ΜΝΗΜΕΣ‏

  1. Ὁ/ἡ Θανάσης Ι. Νικολαΐδης γράφει:

    * Τα «ενσταντανέ» που ακολουθούν (εάν, βέβαια, ο φιλόλογος τα αναρτήσει) είναι από αφηγήσεις «αυτοπτών» και από προσωπικά βιώματα. Αληθινές ιστορίες, που δεν συνιστούν Ιστορία. Τα στοιχεία υπάρχουν. Η παράθεσή τους θα τις αποστερούσε ολότελα το λυρισμό που αποπειράθηκα.
    Θ.Ι.Ν.

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.