Ο ακήρυχτος εμφύλιος πόλεμος…


Τρέχουν και δεν φτάνουν συνεργάτες του πρωθυπουργού να μας πείσουν ότι δεν συνέβη τίποτα με τη Λούκα Κατσέλη, αφού μια ενδεχόμενη παράταση της κρίσης, εκτός του ότι δημιουργούσε από το πουθενά έναν εσωκομματικό πόλο, κινδύνευε να τιναχτεί στον αέρα και η επικοινωνιακή ρητορεία ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε την άνοιξη το μνημόνιο.

Έτσι αποφασίστηκε να καταπιούν… αμάσητη την άποψη ότι η υπουργός Εργασίας χρησιμοποιεί επικοινωνιακά τεχνάσματα προκειμένου να «περάσει» χωρίς να χυθεί πολύ «αίμα» η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και των συμβάσεων εργασίας.

Κι αυτό γιατί εκτιμήθηκε ότι η εμμονή στην αντιπαράθεση γύρω από το αν η κυβέρνηση διαπραγματεύεται επί της ουσίας με τους εκπροσώπους της τρόικας δεν συνέφερε πολιτικά κυρίως τον πρωθυπουργό.

Γι’ αυτό και έδωσε την εντολή να κλείσει άρον άρον και όπως όπως το θέμα, παρ’ ότι πολλοί υπουργοί έστειλαν μήνυμα πολιτικής καταδίκης της υπουργού Εργασίας, θεωρώντας ότι με το άρθρο της στο «Βήμα»τους εκθέτει ως μνημονιακούς και αδύναμους να υπερασπιστούν την ιδεολογία και την πολιτική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στους δανειστές.

Η παράταση της συζήτησης, κατά τον Γιώργο Παπανδρέου, μόνο κακό στο πολιτικό προφίλ του ίδιου θα έκανε, αφού αργά ή γρήγορα θα έπρεπε να πάρει θέση, όπως του ζητούν στο παρασκήνιο πολλοί υπουργοί, με πρώτον τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Έτσι έδωσε εντολή στον Γιώργο Πεταλωτή τη Δευτέρα να μιλήσει αναλυτικά με τη Λούκα και να δώσει στίγμα στήριξής της, χωρίς να αδειάσει τον υπουργό Οικονομικών.

Το βράδυ της ίδιας μέρας, το γραφείο του πρωθυπουργού ενημέρωνε ότι ο Παπανδρέου θα συζητήσει με την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανέργων, ώστε να ληφθεί το μήνυμα εξομάλυνσης προς πάσα κατεύθυνση.

Οι δύο βάρκες…

Πίσω από τη βιτρίνα της άμβλυνσης της αντιπαράθεσης όμως προβάλλει η γνωστή παθογένεια του ΠΑΣΟΚ, με τον σχεδόν φυσικό πολιτικο-ιδεολογικό διχασμό μεταξύ των (νεο)φιλελεύθερων και των (παλιο)σοσιαλιστών.

Με την αρθρογραφική έκρηξή της, η Λούκα Κατσέλη ουσιαστικά είπε δημόσια ότι η εργασιακή πολιτική και οι δεσμεύσεις του προκατόχου της, Ανδρέα Λοβέρδου, είναι περίπου καταστροφικές.

Τα ορφανά του Σημίτη στο παρασκήνιο συγκρούονται με τα ορφανά του Ανδρέα πάνω από το πτώμα της ελληνικής οικονομίας, με τον πρωθυπουργό να πατάει και στις δύο βάρκες και να αρκείται αρχικά στο να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του…

«Την τακτική αυτήν ακολούθησε και ο Καραμανλής αφήνοντας τους υπουργούς να αλωνίζουν και να πλακώνονται μεταξύ της λαϊκής πτέρυγας και της νεοφιλελεύθερης βγάζοντας διάφορους χρησμούς και είδαμε πού κατέληξε» επισημαίνει έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος, που διαφωνεί ριζικά με τις διαρροές διαθέσεων του πρωθυπουργού.

Πολλοί βουλευτές, ακόμα και δημόσια, όπως ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου και ο Νάσος Αλευράς,προκαλούν τον πρωθυπουργό να πάρει θέση και να μην αφήσει χαραμάδες προκειμένου να… περάσουν οι προσωπικές στρατηγικές ή οι λογικές πολιτικής διάσωσης του κάθε στελέχους.

Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Κ. Σημίτη, που συγκρούστηκε μετωπικά παίρνοντας θέση εναντίον του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ, αλλά μετά το 2001αναδιπλώθηκε ρίχνοντας γέφυρες, έπαιξε βασικά με το παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ, τους συνδικαλιστές και τους παλιούς γεννηματικούς, που αποκολλήθηκαν από τους εκσυγχρονιστές στη σύγκρουση του 2007.

Ο Γιώργος Παπανδρέου στηρίχτηκε από έναν συνδυασμό του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ που ακολουθούσε πιστά τον Ανδρέα Παπανδρέου και τους γεννηματικούς, ενώ το μεγαλύτερο εκσυγχρονιστικό κομμάτι ακολούθησε τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Στη συγκρότηση της κυβέρνησής του επέλεξε όμως να δώσει δύο κρίσιμα πόστα στους Ανδρέα Λοβέρδοκαι Γιώργο Παπακωνσταντίνου και έτσι σηματοδότησε μια ελαφρά κλίση προς την εκσυγχρονιστική πλευρά, απόφαση που δεν είδαν με καλό μάτι οι υποστηρικτές του.

Η δημοσιονομική κρίση της χώρας και η υπογραφή του μνημονίου δεν έγιναν χωρίς οδύνες για την κυβέρνηση. Ενδεικτικό του ιδεολογικού διχασμού είναι το συνεχές σφυροκόπημα του Χρήστου Παπουτσήως γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ προς τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, αλλά και οι εσωτερικές βολές από τη Λούκα Κατσέλη, τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, τον Χάρη Καστανίδη, τον Δημήτρη Ρέππα, τον Πάνο Μπεγλίτη προς συναδέλφους τους που προσεγγίζουν άκριτα τις προτάσεις της τρόικας.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου σ’ αυτήν τη φάση βρήκε πολύτιμους συμμάχους στο πρόσωπο τουΓιάννη Ραγκούση, που οριστικοποίησε το ρήγμα του με τον Χρήστο Παπουτσή (ρήγμα που είχε ήδη… σχηματοποιηθεί την περίοδο που ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ με τη «συμβολή» και του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου), αλλά και του τότε υπουργού Εργασίας και νυν υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου.

πηγή

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.