Το πλιάτσικο


Γράφει η Λιάνα Κανέλλη

Χοντραίνει η βρώμα και η δυσωδία, αλλά και η τρομοκρατία της κρίσης κερδών του αδηφάγου κεφαλαίου. Χοντραίνουν οι εκβιασμοί και τα ψέματα κι είμαστε, σύντροφοι, ακόμα στην αρχή.
Τώρα αρχίζουν και ξεμυτίζουν οι νέοι μαυραγορίτες, τόσο παλιοί όσο κι η αγορά της εκμεταλλευτικής του ανθρώπου από άνθρωπο ιδεολογίας.
Στις συνοικίες της Αθήνας – υποθέτω ότι ήδη συμβαίνει και σ’ άλλες πόλεις – γέμισαν τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων και οι πυλωτές των πολυκατοικιών από φυλλάδια με το εξής «προκατοχικό – κατοχικό» περιεχόμενο: «Αγοράζω τοις μετρητοίς, εδώ και τώρα, κοσμήματα, τιμαλφή, χρυσά δόντια κλπ… τηλ. τάδε».
Σου λέει, στύβονται. Πεινάνε.

Φοβούνται. Αρρωσταίνουν ή θα αρρωστήσουν ευκολότερα από πριν. Πού θα πάνε; Στις τράπεζες; Στα ΕΣΠΑ; Στους φτωχούς επίσης συγγενείς; Θα αρχίσουν να ξεπουλάνε…
τα χρυσαφικά, τις βέρες τους, το ματόχαντρο της μικρής από τα βαφτίσια, τα δόντια του παππού. Σε μένα θα ‘ρθουν. Το μαυραγορίτη της γειτονιάς τους. Που κρυβόταν σα δηλητηριώδες μανιτάρι του μικροαστικού καθωσπρεπισμού στη διπλανή πόρτα.

Ωρα για πλιάτσικο. Κι ό,τι προλάβει ο μαυραγορίτης από χρυσαφικό. Γιατί σε λίγο θα πρέπει να διαφεντεύει με δυο τραμπούκους κι έναν κουστουμάτο για μόστρα, τις ουρές των συσσιτίων, τα κουπόνια εργασίας – τροφίμων, ίσως και τα κόλλυβα στα νεκροταφεία.

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά κι από πίσω ουρά οι μαυραγορίτες, τα τσιράκια. Αντιπρόσωποι του καθρέφτη τους. Καπάτσοι και τόσο χυδαίοι, κυνικοί και φαινομενικά άφοβοι, βγαίνουν παγανιά σαν εργολάβοι του πολιτικού χάροντα και στο τέλος της συναλλαγής με τους ομήρους της ανάγκης, παίζουν και τον ήρωα που «σώζει» το συνάνθρωπο την ώρα της ανάγκης.

Αυτό το πλιάτσικο, απ’ αυτά τα καθάρματα, στην ουσία αντιμετωπίζεται μόνο με λαϊκό δικαστήριο κι εκτέλεση επί τόπου. Και το γράφω με επίγνωση, ούσα ορκισμένος εχθρός της θανατικής ποινής. Απλά, σύντροφοι, σε καιρό ειρήνης. Και τώρα έχουμε πόλεμο. Βρώμικο, ταξικό και ανελέητο. Μαζί με μια προπαγάνδα κι ένα ξεθεμέλιωμα κάθε αξιακού συλλογικού κοινωνικού συστήματος που χτίστηκε με αίμα εργαζομένων και θυσίες εργατών. Αυτή η πλιατσικολογία στην κρίση, η αποκτηνωμένη ψυχαναγκαστική εκμετάλλευση της φτώχειας για κέρδος ζεστό και άμεσο όσο το αίμα, δεν είναι ζήτημα ηθικής. Δεν είναι ζήτημα παραπολιτικής. Δεν είναι ούτε σύμπτωμα, ούτε φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα της συγκεκριμένης κυρίαρχης πολιτικής του καπιταλισμού στο επίπεδο που κατάφερε να φτιάξει μια μάζα ανθρώπων – μαϊμού που βλέπει τη μούρη της στον καθρέφτη και νομίζει ότι είναι αφεντικό.

Απλά, τα μέσα της μαζικής χειραγώγησης έχουν γίνει πολλαπλασιαστής ισχύος αυτής της ξεφτιλισμένης ανθρωπόμαζας. Το πιο εμετικό «θέμα» δελτίου ειδήσεων εδώ και χρόνια, στην εποχή του πλιάτσικου, το είδα προχτές. Ο απαχθείς εφοπλιστής, είπαν κι έδειχαν «δεν αισθάνεται καμιά διάθεση εκδίκησης και τιμωρίας του απαγωγέα του. Τον συγχώρεσε». Απλά κι ο απαγωγέας δήλωσε «αν ήξερα την καλοσύνη σας και το τι άνθρωπος είστε κύριε εφοπλιστά μου, δεν θα σας είχα απαγάγει ποτέ». Ελεος. Αιδώς Αργείοι… Μπλιαχ και ξερατό.

Την ίδια ώρα, οι ναυτεργάτες έκαναν πορεία. Απεργοί που δεν υποχώρησαν σ’ εκβιασμούς και δεν τρομοκρατήθηκαν.

Το πλιάτσικο του νου, το πλιάτσικο του διπλανού, το πλιάτσικο του κράτους τους που πνέει τα λοίσθια τρίζει. Σαν τα δόντια του παππού, τα χρυσά, στις τσέπες τους.

Για σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, ώσπου κοράκια και τσιράκια να βρουν τη θέση τους στους υπονόμους.

Από citypress-gr

 

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Το πλιάτσικο

  1. Ὁ/ἡ ΤΖΙΝΙΣ Χ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ γράφει:

    ΚΟΚΤΕΙΛ ΚΑΘΑΡΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
    Διαχρονικά: Αν και παλιά (“προπολεμικά”) και να είναι ΕΠΙΚΑΙΡΑ γίνεται; -Και όμως γίνεται. Να τι έγραφα προτού 24 χρόνια.:

    ΚΑΘΑΡΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. (Σελ. 44)
    Όλ’ είμαστε καθάρματα να το παραδεχτούμε,
    καθένας με τον τρόπο του αν ευκαιρία βρούμε.
    Μόλις κανέναν του δοθεί, δύναμη να επιβληθεί, ξεχνά σωστό και τρόπους,
    κ’ εγκληματίας γίνεται σ’ ανήμπορους ανθρώπους.
    Γίνεται τέτοιο κάθαρμα που σφάζει και σκοτώνει,
    γέρους γυναίκες και παιδιά καίει και εξοντώνει.
    Δείχνει την αδικία του, και την τρανή δειλία του, να αντιμετωπίσει,
    κάποιον ισαξίων μ΄ αυτόν και να μονομαχήσει.
    Κτηνώδη δικαιώματα ο πόλεμος τα δίνει,
    και πρώτοι η πολιτικοί φέρνουνε την εύθηνη.
    Δίνουν εις τους ηλίθιους κ’ αμόρφωτους λαούς τους,
    ΔΗΘΕΝ για το συμφέρον του ή και για τους θεούς τους.
    Ετούτο το δικαίωμα που όλους τους κάνει κτήνη,
    εγκληματίες σαδιστές μ’ η ιστορία ΚΡΙΝΕΙ.

    ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ (Σελ. 58)
    Ω, καθάρματα μεγάλη, μες στο άδειο σας κεφάλι
    τι βλακεία έχουν βάλει κ΄ έχετε ανθρώπου χάλι;
    Τι στο διάβολο ζητάτε και με φθόνο τα κοιτάτε;
    Όσα στη ζωή κ’ αν φάτε εις τον διάβολο θα πάτε.
    Ότι έχουνε αξία τ’ έχετε στην απραξία,
    φθόνος και πλεονεξία βασιλεύει αταξία.
    Ο λαός «εάν» ξυπνήσει που κοιμάται μες τη φύση,
    άλλο πια δεν θα αφήσει η βλακεία να βλαστίσει και η τρέλα να ανθήσει.

    Η Ρ Θ Α (Σελ. 39)
    Ήρθα και βρήκα άρματα, κανόνια και καθάρματα,
    την γη να κυβερνούνε, και να πλεονεκτούνε.
    Επάνω ης τα πτώματα χτίζαν την αρχηγία,
    και γέμισαν όλη τη γη μ’ ανθρώπινα σφάγια.
    Σε κάθε πιθαμή της γης ο άδικος ο νόμος,
    πόλεμοι αθλιότητες πίνα αδικία φόνος.
    Ήρθα κ’ εγώ και μ’ έζωσε απ’ την αρχή ο πόνος,
    το άδικο τα’ αυθαίρετο το ψέμα και ο φθόνος.
    Κ’ έψαξα ν’ βαρώ άνθρωπο κ’ εγώ με το φανάρι,
    που ν’ έχει ιδιότητες και ανθρώπινη χάρη.
    Έψαξα μες του αρχηγούς και μες τους “μορφωμένους”,
    τους βρήκα “όλους” καθάρματα και “όλους” πωρωμένους.

    ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ. (Σελ. 40)
    Ω, καθαρά καθάρματα κτήνη πολυτελείας,
    η δυστυχία της ζωής και της ανωμαλίας.
    Τι είναι αξιοπρέπεια δίκαιο και αλήθεια,
    τον φθόνο την απανθρωπιά είχατε μες στα στήθια.
    Κάνατε πλούτη και λεφτά χρυσά και δαχτυλίδια,
    την μπαμπεσιά και την ψευτιά είχατε για στολίδια.
    Πούνε τα μεγαλεία σας τα πλούτη και τα χρήματα,
    γιατί δεν τ’ έχετε εδώ μαζί σας μες στα μνήματα.
    Τα’ αφήσατε αν και για αυτά σε όλη τη ζωή σας,
    το μίσος και την απονιά είχατε στη ψυχή σας.
    Όχι γιατί δεν είχατε να φάτε και να πιείτε,
    αλά στερήσατε ζωές για να ΠΛΕΟΝΕΚΤΕΙΤΕ.
    Μαζί σας μες τον τάφο σας πάρτε τα αν μπορείτε,
    άιντε λοιπόν στο διάβολο και να ΠΛΕΟΝΕΚΤΕΙΤΕ.

    ΖΟΥΓΚΛΑ (Σελ. 81)
    Στη ζούγκλα πήγα και έζησα γνωρίσθηκα με ζώα,
    λιοντάρια τίγρης ύαινες κροκόδειλους και βόα.
    Όλα τους δήξανε έκπληξη σας μάθανε πως ανθρώποι,
    τρώγονται σας καθάρματα σ’ Αμερική και Ευρώπη.
    Και εκεί που αγριέψανε κόντεψαν να με φάνε,
    σας μάθανε πως τα κάνουμε για να πλεονεκτάμε.
    Εμείς και αν τρωγόμαστε είναι γιατί πίναμε,
    κ’ αν κάποτε χορτάσουμε σ’ άλλους τα παρατάμε.

    “ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ”.
    Πολιτικός μη “κάθαρμα” δεν γίνεται να γίνει,
    για όλα τα κακά της γης φέρνουνε την ΕΥΘΗΝΗ.
    Πολιτισμένη κτοινωνία από καθάρματα αχρεία, σφάζουν
    σκοτώνουν εξοντώνουν, κ’ οι «μάνες» τους, τους καμαρώνουν.
    Σφάζουν σκοτώνουν εξοντώνουν, για αυτό τα “ζώα” καμαρώνουν,
    κ’ αλά καθάρματα έχρια, γ’ αυτά τους δίνουνε βραβεία.
    Πάτε καθάρματα αχρεία να δείτε τα νεκροταφεία,
    να δείτε τον πολιτισμό σας, και τον ηλίθιο θεό σας.
    Να δείτε και τον αρχηγό σας, τον βλάκα π’ έχετε θεό σας.
    Είναι αυτοί που φταίνε για ΟΛΑ, π’ ακόμα δεν τους δώσαν φόλα,
    και τους περνούν στην ιστορία ,για την μεγάλη τραγωδία.
    Φτού σας καθάρματα έχρια.

    Φταίει και ηλίθιος λαός, που αρχηγούς τους βγάζει,
    και τα παιδιά τους ύστερα στον πόλεμο τα σφάζει.
    Ειρήνη όταν θέλουνε πόλεμο ετοιμάζουν,
    κ’ όλους τους παρανοϊκούς ΨΗΦΙΖΟΥΝ και θαυμάζουν.
    Όλα τα μέσα έχουνε και μ΄ αφορμή εσένα,
    κάνουνε έναν πόλεμο να βγουν τα απωθημένα.
    Ντροπή που τους ψηφίζεται και που τους συντηρείτε,
    κ’ αν γίνει ένας πόλεμος ΕΣΕΙΣ θα σκοτωθείτε.
    Μην δέχεστε τους πόλεμους και τους εξοπλισμούς,
    διότι με την ΨΗΦΟ σας είστε στους ΣΥΝΕΡΓΟΥΣ.
    Αν θέλετε σ’ αυτή τη γη κάτι όρθιο να μείνει,
    στείλτε τους όλους στο διάβολο μαζί με την “ειρήνη”!
    Περισσότερα στη σελίδα:
    http://users.otenet.gr/~tzinis/piimata.htm
    Με εκτίμηση ΤΖΙΝΙΣ Χ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ http://users.otenet.gr/~tzinis http://www.tzinis.blogspot.com/ tzinis@otenet.gr

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.