Το τείχος


του Φώτη Βασιλείου

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα των υποστηρικτών της πολιτικής της Τρόικας, που εφαρμόζει ευλαβικά η κυβέρνηση ΓΑΠ, να μας λένε για τις αναγκαίες αλλαγές που έπρεπε να γίνουν εδώ και χρόνια παραπέμποντας στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων ή την μείωση των μισθών και των προνομίων των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.

Φυσικά και οι αλλαγές αυτές είναι επιβεβλημένες. Φυσικά και θα…έπρεπε να γίνουν εδώ και χρόνια. Φυσικά καλώς γίνονται. Στο Σημειωματάριο πάντα τις ζητούσαμε και τις υποστηρίζαμε – γι’ αυτό θα είχε μιαν αξία όλοι αυτοί οι όψιμοι υποστηρικτές τους να μας έλεγαν και ποιοι τις πολεμούσαν, ποιοι τις εμπόδιζαν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Αλλά, δεν βαριέστε…

Όταν η γούνα μας καίγεται, οι ιστορικές αναφορές δεν είναι το μείζον.

Και η γούνα μας καίγεται γιατί η πολιτική της Κυβέρνησης δεν χαρακτηρίζεται ούτε από την απελευθέρωση των κλειστών, ούτε από τον εξορθολογισμό των διαφόρων προνομίων. Ούτε, φυσικά, από την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Η πολιτική που εφαρμόζει η Κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου χαρακτηρίζεται από την συστηματική φτωχοποίηση και εξαθλίωση των μεσαίων στρωμάτων. Πριν από 8 μήνες έκοψαν δώρα και επιδόματα συνταξιούχων και εργαζομένων, αύξησαν ΦΠΑ και έμμεσους φόρους, έμειναν αδιάφοροι στην πτώση του τουρισμού και την εκρηκτική άνοδο της ανεργίας.

Και συνεχίζουν.

Γιατί ενώ οι “μεγάλες και επιβεβλημένες αλλαγές” “ζυμώνονται”, “διαβουλεύονται”, γίνονται νομοσχέδια που δεν εφαρμόζονται και γενικά δύσκολα προχωράνε, τα μέτρα που πλήττουν τον πρώην μικρομεσαίο και νυν νεόπτωχο πολίτη παίρνονται με χαρακτηριστική άνεση: Αύξηση του χαμηλού συντελεστή του ΦΠΑ, αύξηση των χρεώσεων της ΔΕΗ στις χαμηλές οικιακές καταναλώσεις, αύξηση των αντικειμενικών αξιών, εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με το κίνησης και πάει λέγοντας.

Τις τελευταίες μέρες βγαίνουν διάφοροι στις τηλεοράσεις και μας λένε ότι το πρώτο εξάμηνο του ’11 θα είναι “χειρότερο” ή “δυσκολότερο” και το δεύτερο “καλλίτερο”. Κι εγώ ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω τι σημαίνουν αυτά τα επίθετα. Και για ποιους σημαίνουν κάτι.

Τι σημαίνει “καλλίτερο” και “χειρότερο” για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία που αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του; Για τον πενηντάρη άνεργο; Για την έγκυο γυναίκα ή την μητέρα ανηλίκων που χάνει την δουλειά της;

Τουλάχιστον ο μακαρίτης ο Σκιόπα ακουγόταν πιο πειστικός, όταν έλεγε ότι οι θυσίες και οι δυσκολίες, αν όλα πάνε καλά και αν είμαστε τυχεροί, θα κρατήσουν για τουλάχιστον 15 χρόνια.

Αλλά σε αυτή την περίπτωση, εγώ, που είμαι 35 χρονών, τι μπορώ να περιμένω από την πολιτική που εφαρμόζει ο κ. ΓΑΠ; Γιατί να την υποστηρίξω;

Κι ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, ο κ. Παπουτσής βγήκε και ανακοίνωσε την ανέγερση τείχους, που θα κλείνει τα σύνορά μας με την Τουρκία για να εμποδίσει την παράνομη μετανάστευση.

Δηλαδή, να μην καθόμαστε να συζητάμε για τα χάλια μας, για τα δεινά που συσσωρεύονται στην καμπούρα μας, για την έλλειψη διεξόδων και προοπτικών, αλλά να τσακωνόμαστε, δεξιοί και αριστεροί, προοδευτικοί και συντηρητικοί, φιλελεύθεροι και παρεμβατικοί, φτωχοί και φτωχοί, άνεργοι και άνεργοι, απελπισμένοι και απελπισμένοι, ο ένας με τον άλλον, για το αν πρέπει να χτιστεί ή όχι το τείχος.

Κι επειδή ένα τείχος στα σύνορα με την Τουρκία δεν λύνει, φυσικά, κανένα πρόβλημα -εκτός πια κι αν επεκταθεί στο Αιγαίο και το Κρητικό πέλαγος- για μένα πιο σημαντικό, πιο ανησυχητικό αν θέλετε, είναι η νοοτροπία που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ο κ. Παπουτσής. Την νοοτροπία που εντέχνως καλλιεργείται από τους πάσης φύσεως ταγούς. Την νοοτροπία των κλειστών συνόρων, των κλειστών οριζόντων, των κλειστών μυαλών. Την νοοτροπία που θέλει να φαγωνόμαστε μεταξύ μας, αναζητώντας “ενόχους”, “τεμπέληδες”, “κοπρίτες” ή “ντιντήδες” και όχι να καθίσουμε και να συλλογιστούμε σοβαρά για το τι μέλει γενέσθαι.

Αλλά, κε Παπουτσή, το πιο αποφασιστικό μέτρο εναντίον της παράνομης μετανάστευσης είναι η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνησή σας.

Ποιος μετανάστης παράνομος ή νόμιμος θα θέλει να έρθει σε μια χώρα που η πολίτες της συστηματικά εξαθλιώνονται, φτωχοποιούνται, ρημάζονται κι εξυβρίζονται από πάνω με αυτόν τον τρόπο;

Ποιος μετανάστης, παράνομος ή νόμιμος, θα θέλει να έρθει σε μια χώρα που κυριαρχεί η βία και η τρομοκρατία κάθε είδους -ιδεολογική, κρατική, αντεξουσιαστική, παρακρατική, ενημερωτική;

Γι’ αυτό, κε Παπουτσή μου, μη μου στεναχωριέστε…

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.