Με τα μάτια ενός τρίτου!


του Κώστα Ροδινού

Προσφάτως ήταν περαστικός από την  Ελλάδα ένας φίλος από τη Νέα Υόρκη, εξειδικευμένος στο «global  marketing». Επειδή είχε μόνο μια μέρα διαθέσιμη, με παρακάλεσε να επισκεφθούμε τις Μυκήνες. Τον ρώτησα, αν αντέχει ένα “crush course” πολιτισμού. Εγνεψε «ναί».

Ξεκινήσαμε στις 3 το πρωϊ για να τα προλάβουμε όλα. Το πρόγραμμα είχε Ολυμπία- Επικούρειο Απόλλωνα-Μυκήνες-Επίδαυρο. Και στην επιστροφή, Ελευσίνα-Σαλαμίνα. Το βράδυ  καταλήξαμε  σ’ ένα  ταβερνάκι στο Θησείο, με θέα την Ακρόπολη.

Ξεκίνησε μ’  ένα δηκτικό  σχόλιο: «Είναι δυνατόν να έχετε μετατρέψει σε χαβούζα το ιερότερο μέρος της Αττικής;» Αναφερόταν στην Ελευσίνα!

«Ποιοί εχθροί της πατρίδος σου, σκέφτηκαν να στήσουν εκεί τις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες;  Και η Σαλαμίνα;  Είναι δυνατόν ο χώρος όπου δόθηκε η σημαντικότερη ναυμαχία της αρχαιότητας, να είχε μεταβληθεί σε χωματερή, χωρίς ούτε ένα μνημείο που να τη θυμίζει; Και θέλετε να αντλήσετε  πετρέλαιο στο Αιγαίο;  Θα σας στύψουν σαν λεμόνι! Δεν ακούσατε τίποτα για το ατύχημα στον Κόλπο του Μεξικού; Φαντάζεσαι να γίνει κάτι τέτοιο σε μια κλειστή θάλασσα, όπως το Αιγαίο;»

«Καλά απ’ όσα είδες, μόνο αυτό σου έμεινε;» απάντησα  θυμωμένος.

«Βέβαια! Μ’ εντυπωσίασαν και άλλα!  Για να εντοπίσεις τις Μυκήνες και την Επίδαυρο χρειάζεσαι …GPS ή έναν …εξερευνητή της Δύσης!  Για τους δρόμους άφησέ το καλύτερα! Πρέπει να σ’ έχει εκπαιδεύσει ο Αϋρτον Σένα! Σε μια κουκίδα γής έχετε την Ολυμπία, τις Μυκήνες, την Επίδαυρο, αλλά  για να τα επισκεφθεί κανείς πρέπει να έχει όρεξη για ….περιπέτειες, ενώ θα έπρεπε να είναι μια ευχάριστη διαδρομή!  Ξέρεις τι θα κάναμε εμείς, αν είχαμε μόνο την Ολυμπία;»

Επιχείρησα να αλλάξω θέμα συζήτησης. «Για το ….μνημόνιο, τι  νομίζεις;»

Αντέδρασε σαν να το κτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα!

«Σοβαρά πιστεύετε ότι αυτή η αποικιοκρατική συμφωνία θα σας λύσει το πρόβλημα; Αυτές οι συμφωνίες είναι για τους δανειστές! Όχι για τους δανειζόμενους! Σας έβαλαν στην φάκα, κλείδωσαν την πόρτα, πήραν και τα κλειδιά! Και  όταν σας ανοίξουν,  θα βρείτε  μια  χώρα την οποία αμφιβάλλω  αν θα γνωρίζετε!»

«Μα δεν υπήρχαν άλλες λύσεις», του «μπήκα» για να τον «πικάρω»;

«Αστειεύεσαι βέβαια! Στην  πολιτική και στην οικονομία δεν ισχύει το «δεν υπάρχουν άλλες λύσεις»! Προφανώς και υπήρχαν  άλλες λύσεις, ακόμα υπάρχουν, αλλά σας επέβαλαν εκείνη  που εξυπηρετεί τους δανειστές σας! Και ξέρεις τι μ΄ έχει εκπλήξει; Ότι όλα αυτά τα ανέχεστε σχεδόν αδιαμαρτύρητα!»

Η …χαριστική βολή, ήρθε στο τέλος: «Μου είπες ότι έχετε ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες. Σκεφθήκατε ποτέ το ενδεχόμενο να έχετε ένα εκατομμύριο ξένους φοιτητές; Θα σας αφήνουν 30-50 χιλιάδες ευρώ ο καθένας!  Χώρια από τις θέσεις εργασίας; Και πόσους πρεσβευτές θα στέλνατε  σ’ όλον τον κόσμο; »

Την επομένη μέρα έλαβα, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την παρακάτω επιστολή:

«Εσείς οι έλληνες είστε τυχεροί άνθρωποι, αλλά τεμπέληδες και κακομαθημένοι! Ζείτε στο ομορφότερο μέρος του κόσμου, έχετε τις πιο ωραίες ιστορίες για να διηγείστε, την πιο πλούσιαπαιδεία για να μεταλαμπαδεύσετε και αντί να κάνετε τη χώρα σας ένα απέραντο μουσείο καισχολείο για την ανθρωπότητα, προσπαθείτε να φτιάξετε εργοστάσια και να βρείτε πετρέλαιο!Λές και τα έχετε ανάγκη! Αντί δίπλα σε κάθε κίονα, σε κάθε θέατρο, σε κάθε άγαλμα, να κτίσετεσχολεία και πανεπιστήμια και εργαστήρια τέχνης και να μπολιάσετε τον ανθό της οικουμένης μετα πανάρχαια διδάγματα της αρμονίας και του κάλλους, φτιάχνετε παραπήγματα και ανοίγετεχωματερές. Αντί να κτίσετε σύγχρονα ξενοδοχεία, νανοίξετε άνετους δρόμους και λιμάνια, ναφτιάξετε κανένα αεροδρόμιο της προκοπής, να βάλετε και καμιά ταμπέλα για να σας βρίσκουμε,μαλώνετε, σαν τα κοκόρια, στις αποβάθρες για το ποιός θα αρπάξει πρώτος, τους λιγοστούςτουρίστες, που σας επισκέπτονται! ΄Υστερα τους στοιβάζετε, σε κάτι άθλια δωμάτια, τουςχρεώνετε ό,τι σας κατέβει στο κεφάλι και κάνετε ότι περνάει απ’ το χέρι σας, λες και δε θέλετενα ξανάρθουμε! Σιγά, μη σας κάνουμε τη χάρη!  Μερικές φορές σκέφτομαι ότι, επειδή οι αρχαίοισας πρόγονοι τακαναν και τα ‘παν όλα, προφανώς δεν είχαν απαιτήσεις από τουςεπερχομένους! Σας άφησαν μια τεράστια κληρονομιά, να τη διαχειρίζεστε και να ζείτεΠωςαφήνουν σήμερα οι γονείς την περιουσία τους, σέναν ακαμάτη γιο!  Απ’ αυτή τη διαχείρισηζείτε, 2500 χρόνια τώραΑπό δημιουργοί, γίνατε μεταπράτες. Μόνο προσέξτε, γιατί κοντεύετενα το διαλύσετε το μαγαζί, απ’ την κακοδιαχείριση

“No further comments your honor!”

antinews

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

3 ἀπαντήσεις στὸ Με τα μάτια ενός τρίτου!

  1. Ὁ/ἡ Νικόλαος Ξηροτύρης γράφει:

    Πόσο πικρό δίκαιο έχει!

    Μοῦ ἀρέσει

  2. Ὁ/ἡ Μιχάλης Πυρουνάκης γράφει:

    – Προσέγγιση -σχετικά- σεβαστή, από μια οπτική, που δεν είναι -βέβαια- η μόνη. Πάντως -σίγουρα- παρακινητική

    Μοῦ ἀρέσει

  3. Ὁ/ἡ Μαρής Γεώργιος γράφει:

    Νομίζω, πως τα σχόλια του φίλου σας, του Global Marketing, από την Νέα Υόρκη, μάλλον πρέπει, να μας συνετίσουν. Είναι ορθά κατά το μέγιστο μέρος τους…

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.