Κρίση:Δεν είναι Συνωμοσία, ούτε Νεφελίμ, είναι το Χρήμα!


netakias.wordpress.com

γράφει ο σχολιαστής TakisCH

    Τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί είναι αδιαμφισβήτητα. (σ.σ.εννοεί το άρθρο μου O ΓΑΠ κι ο Σόρος σχεδίασαν την χρεωκοπία! Το πάζλ συμπληρώνεται!). Δεν οδηγούν όμως υποχρεωτικά στο συμπέρασμα ότι ο ΓΑΠ και ο Σόρος σχεδίασαν τη χρεοκοπία. Χωρίς να το αποκλείω, έχω να παραθέσω ένα εναλλακτικό σενάριο.Το σενάριο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άλλο συμπέρασμα που προκύπτει τόσο από τα στοιχεία που έχουν καταχωρηθεί από τον Netakia όσο και από επιπλέον στοιχεία που θα αναφέρω. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο, η χρεοκοπία της χώρας. Έχει όμως ενδιαφέρον να κατανοήσουμε έναν παράλληλο μηχανισμό που συνετέλεσε για να φτάσει η χώρα εδώ που βρίσκεται σήμερα. Ο μηχανισμός δεν είναι κατ’ ανάγκη πολιτικός. Μπορεί να είναι απλά τεχνοκρατικός.

    Είναι ο μηχανισμός του κέρδους, όπως έχει εξελιχθεί διαχρονικά από τις πολυεθνικές και εφαρμόζεται σήμερα. Κομμάτια του μηχανισμού διδάσκονται σε ειδικά σεμινάρια σε όλα τα στελέχη πολυεθνικών, το καθένα στην ειδικότητά του. Κανένα στέλεχος δεν διδάσκεται τον συνολικό τρόπο ανάπτυξης του μηχανισμού, είτε γιατί δεν υπάρχει λόγος είτε γιατί δεν πρέπει.
    Πολλά από τα παρακάτω είναι γνωστά. Τα παραθέτω για να υπάρχει συνολική εικόνα.

    Πολυεθνική = Μεγάλη τράπεζα (4-5 μεγαλύτερες του κόσμου και οι μηχανισμοί τους, Σόρος κλπ.)
    Προϊόν = Χρήμα
    Στόχος = Κέρδος

    ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΚΕΡΔΟΥΣ

    ΒΗΜΑ 1. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ
    Η ανάπτυξη νέων προϊόντων είναι το πάγιο ζητούμενο από κάθε πολυεθνική. Θεωρούν ότι εταιρεία που δεν αναπτύσσει νέα προϊόντα, αργά ή γρήγορα θα κλείσει. Τα νέα προϊόντα μπορεί να είναι συμπληρωματικά πάνω σε υπάρχοντα ώστε να δρουν ενισχυτικά στις πωλήσεις όλων. Ισχύει επίσης ο γνωστός κανόνας των πολυεθνικών: Ανάπτυξε πολλά νέα προϊόντα, διότι: από τα 10, τα 6 θα χαθούν, τα 3 θα κινηθούν μέτρια και το ένα θα σε κάνει πλούσιο.
    Ένα από τα νέα προϊόντα των τραπεζών ήταν τα CDS που εμφανίστηκαν τα τελευταία 8 χρόνια. Προϊόντα μεγάλου ρίσκου που δημιούργησαν την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ.

    ΒΗΜΑ 2. ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ
    Οι πολυεθνικές έχουν κανάλια προώθησης σε όλο τον κόσμο. Οι μεγάλες Τράπεζες έχουν σαν άτυπους Dealers όλες τις τοπικές τράπεζες των χωρών οι οποίες αγοράζουν χρήμα για να το δανείσουν στην τοπική αγορά. Μέσω αυτού του καναλιού χειρίζονται τις μικρομεσαίες δουλειές και τα μικρομεσαία προϊόντα.
    Τους μεγάλους πελάτες (key-accounts) και τα σοβαρά προϊόντα, τα διαχειρίζονται οι ίδιες και όχι το κανάλι, όπως κάθε πολυεθνική. Μια χώρα σαν την Ελλάδα αποτελεί key-account.

    ΒΗΜΑ 3. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ
    Η αρχή που επικρατεί σε Πολυεθνικές-Τράπεζες είναι: “αν πρέπει να σε πείσω για κάτι θα χρησιμοποιήσω κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να το πετύχω. Αν δεν καταφέρω να σε πείσω, τότε θα βρω τρόπους να σε εκβιάσω.”

    Όσο μεγαλύτερες είναι οι προσδοκίες κέρδους, τόσο “πειστικότερα” είναι τα επιχειρήματα. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα “διαχείρισης διαπραγματεύσεων” μεταξύ Πολυεθνικής και τοπικού παράγοντα. Πολλά από αυτά κατέληξαν σε τραγωδίες για τον τοπικό, λόγω σκόπιμης τροφοδότησης των διαπραγματεύσεων με ελλειπή στοιχεία που όμως παρουσιάζονταν σαν “μοναδική ευκαιρία”, “η μόνη λογική λύση”, “η πιο συμφέρουσα προοπτική” κλπ κατά περίπτωση.

    Μέσα από μια τέτοια διαδικασία, ο τοπικός παράγοντας πείθεται στις περισσότερες των περιπτώσεων. Διότι:
    Τον πείθουν ότι βρίσκεται σε δύσκολη θέση και του προσφέρουν τη μόνη διέξοδο.
    Στο παρελθόν τον έχουν εκπαιδεύσει σε ειδικά σεμινάρια, με αφανή σκοπό να αντιλαμβάνεται την αγορά με το δικό τους μάτι, επομένως να είναι ευκολόπιστος στις δικές τους προτάσεις.
    Τον πείθουν ότι είναι πολύ μικρός για να αγωνιστεί μόνος του, ενώ εκείνοι “οι κραταιοί” είναι τεράστιοι και μπορούν να τον βοηθήσουν με “αμοιβαίο όφελος”.
    Γενικά, οι μέθοδοι πειστικότητας προσαρμόζονται κατά περίπτωση. Τα μέσα και τα στοιχεία, το ίδιο.

    Την πειστικότητά τους, την ενισχύουν χρησιμοποιώντας τρίτους που ενώ παρουσιάζονται σαν ανεξάρτητοι και αντικειμενικοί παρατηρητές, στην πραγματικότητα παίζουν το παιχνίδι τους σαν “αφανείς συνεργάτες”, βλέπε εταιρείες συμβούλων, εταιρείες αξιολόγησης κλπ

    Αν διαπιστώσουν ότι ο τοπικός παράγοντας έχει τάσεις επαρχιωτισμού και δουλοπρέπειας τότε η δουλειά τους γίνεται πολύ ευκολότερη.

    Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο μηχανισμός που επιστρατεύουν για να πετύχουν το στόχο τους, είναι τεράστιος, έξω από κάθε κλίμακα μιας χώρας με το μέγεθος της Ελλάδας. Φανταστείτε ότι μια πολυεθνική ή τράπεζα, έχει π.χ. 200 αντιπροσωπείες σε όλο τον κόσμο, στελεχωμένες με πολυσπουδασμένα και ακριβοπληρωμένα στελέχη το καθένα από τα οποία συνεργάζεται 16 ώρες την ημέρα με όλα τα αντίστοιχα στελέχη της εταιρείας στις άλλες χώρες και ανταλλάσει πληροφορίες και τακτικές. Η γνωσιακή βάση και η συνολική εμπειρία που ανταλλάσσεται, είναι τεράστια. Μιλάμε για εκατοντάδες ειδικούς με εμπειρίες από όλα τα μήκη και πλάτη της γης που είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν και να κάμψουν μια αντίσταση, παραθέτοντας εκατοντάδες πειστικότατα στατιστικά στοιχεία. Καμία κρατική μηχανή μικρής χώρας, δεν έχει τις γνώσεις και την εμπειρία, ούτε το μέγεθος να αντιπαρατεθεί και να ακυρώσει τα πειστικά τους επιχειρήματα.

    Και δεν συμμετέχουν σε καμία συνομωσία. Κοινός στόχος όλων είναι τα bonus και το κέρδος. Τα χαμηλόβαθμα στελέχη βλέπουν υψηλά bonus. Τα υψηλόβαθμα στελέχη και οι στρατηγικοί εταίροι βλέπουν όλο το πάζλ και τεράστια οικονομικά οφέλη.

    ΠΩΣ ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

    Το 2009 η Ελλάδα αρχίζει να επηρεάζεται από την κρίση. Η νέα κυβέρνηση, δείχνει ανίκανη να κατανοήσει και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Ο ΓΑΠ είναι άνθρωπος των νεωτερισμών, ακόμα και αυτών που δεν έχουν δοκιμαστεί, εφόσον προτείνονται από τους “ειδικούς”. Έχει αδυναμία στους ειδικούς. Τους θεωρεί “σοφούς” και επομένως τους αντιμετωπίζει με ικανή δόση δουλοπρέπειας. Οι “σοφοί” το αντιλαμβάνονται, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Εξάλλου δεν φημίζεται για την οξυδέρκειά του. Ήδη από την άνοιξη του 2009 προ των εκλογών, δήλωνε ότι “θα δημιουργήσει ομάδες σοφών που θα μελετήσουν τα προβλήματα της χώρας και θα κάνουν προτάσεις”. Κλασική προσέγγιση πολυεθνικών συμβούλων που τον συμβουλεύουν σε θέματα τακτικού προγραμματισμού, προκειμένου να εμπλακούν στη διαμόρφωση της πολιτικής στη χώρα.
    Η κυβέρνηση στην αφέλειά της δήλωσε αναθεώρηση του ελλείμματος προς τα πάνω (μήπως κάποιοι τους έπεισαν να το δηλώσουν “για λόγους διαφάνειας” ή …?). Η αξιοπιστία της χώρας έπεσε και μαζί της μειώθηκε η δυνατότητα για εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Η κυβέρνηση, περιμένοντας τους “σοφούς” να κάνουν προτάσεις, δεν έλαβε κανένα μέτρο για αρκετούς μήνες και έκανε τα πράγματα χειρότερα. Οι επενδυτές που είχαν ελληνικά ομόλογα έτρεξαν να αγοράσουν ασφάλεια με αποτέλεσμα η ασφάλεια να ακριβύνει μαζί και τα spreads. Στο μεταξύ οι “σοφοί” επεξεργάζονταν τα σχέδιά τους και διαμόρφωναν τακτικές με στόχο το δικό τους κέρδος. Ήδη από τον Μάρτιο ’10 ειδικοί τραπεζικοί σύμβουλοι (αμερικάνικες τράπεζες) διαχειρίζονται με σύμβαση, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Οι σοφοί έβαλαν γερό πόδι και άρχισαν να βγάζουν πολλά χρήματα.
    Οι περισσότεροι από τους “σοφούς” που επιστρατεύτηκαν, προέρχονταν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού με την οποία ο ΓΑΠ διατηρεί άριστες σχέσεις και τη θεωρεί πρότυπο ανάπτυξης. Συμβούλευσαν την κυβέρνηση με τον πλέον πειστικό τρόπο να μπει η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Μεταξύ των σοφών που έδιναν συμβουλές είναι και ο Σόρος.

    Το ΔΝΤ μπαίνει στη χώρα και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να διασφαλίσει τα έσοδα των μεγάλων ξένων τραπεζών, δηλαδή τα δικά τους, με δύο τρόπους:
    1. εξασφάλιση των χρημάτων που πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα στους δανειστές
    2. εξασφάλιση της βιωσιμότητας του τοπικού τραπεζικού συστήματος (των dealers)
    Το σχέδιο έχει πλέον διαμορφωθεί και αρχίζει να εφαρμόζεται.

    Η κυβέρνηση πείθεται εύκολα για το πρώτο – είναι αυτονόητο – για να σου δώσω χρήματα πρέπει να παίρνω κανονικά αυτά που μου χρωστάς.
    Για το ΔΕΥΤΕΡΟ: η κυβέρνηση δέχεται τον εξής συλλογισμό σαν αξίωμα:
    “Η πιστωτική ικανότητα ενός κράτους αποτελεί παράγοντα δυνατότητας της χώρας να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα από το οποίο εξαρτώνται οι αξιολογήσεις καταθέσεων και χρέους των τραπεζών”

    ΔΗΛΑΔΗ: για να αυξηθεί η αξιοπιστία της χώρας και να πέσουν τα spreads, η χώρα θα πρέπει να στηρίζει το τραπεζικό σύστημα!!! (δηλωμένη μεθοδολογία αξιολόγησης της Moody’s και άλλων οίκων αξιολόγησης).

    ΜΕ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ: Για να σου δανείσω, σε αναγκάζω να εξασφαλίσεις τη βιωσιμότητα του καναλιού μου (των τραπεζών) ώστε να μπορώ να μαζεύω το χρήμα.
    Και για να το σιγουρέψω, σε αναγκάζω να πάρεις μέτρα όπως π.χ.:
    όλες οι συναλλαγές να περνάνε πλέον από τις τράπεζες, όπως ο νόμος περί τρόπου εξόφλησης ιδιωτών και εταιρειών προς εταιρείες, με πρόσχημα την πάταξη της φοροδιαφυγής, που πρακτικά δεν τεκμηριώνεται.

    Βλέπουμε ότι η επίθεση στην “ευκαιρία” που λέγεται Ελλάδα, υποστηρίχτηκε με μεγάλη πειστικότητα από τους αφανείς συνεργάτες του συστήματος, όπως Moody’s κ.α.

    Το σχέδιο είναι σε πλήρη εξέλιξη. Η προσπάθεια που πρέπει να κάνουν είναι να πείσουν τη χώρα να μην παρεκκλίνει. Αυτό γίνεται με πειστικά επιχειρήματα, όπως τα σεμινάρια που φέρονται ότι κάνουν ειδικοί “σοφοί” σύμβουλοι στους υπουργούς της κυβέρνησης. Χωρίς να έχω στοιχεία, πιστεύω ότι αυτό αληθεύει γιατί είναι κλασική πρακτική για να σε πείσουν ότι έχουν δίκιο και να μην παρεκκλίνεις. Υπάρχει πάντα και το σενάριο του εκβιασμού. Είναι η απειλή ότι θα σταματήσουν τις εκταμιεύσεις των δόσεων του δανείου που μας χορηγούν και όχι μόνο.

    Μπορεί κανείς να διακρίνει πολλές μικρές λεπτομέρειες εφαρμογής και υποστήριξης του σχεδίου σε πολλούς τομείς της οικονομίας. Πολλές από τις τακτικές που υιοθετεί η κυβέρνηση είναι τεχνοκρατικές και όχι πολιτικές, δηλαδή είναι δανεισμένες από επιχειρήσεις και όχι από Κράτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα επιχειρήματα που επεξεργάζονται για να πείσουν τους πολίτες να αποκτήσουν την Κάρτα του Πολίτη, τα οποία προέρχονται από εταιρικές πρακτικές. Αν όμως τα εξετάσουμε σε επίπεδο κράτους προς πολίτη, είναι μάλλον αντισυνταγματικά. Πολλές άλλες αποφάσεις που έχουν ληφθεί, θεωρούνται αντισυνταγματικές. Αυτό συμβαίνει διότι προέρχονται από συμβούλους επιχειρήσεων και όχι από πολιτικούς.

    Οι μεγάλες τράπεζες πέτυχαν όχι μόνο να εξασφαλίσουν το κανάλι τους στην Ελλάδα, αλλά να διευρύνουν τον κύκλο εργασιών του, χωρίς δικό τους κόστος. Πέτυχαν επίσης και σε επίπεδο key-account. Δανείζουν στη χώρα και διαχειρίζονται την οικονομία της.

    Τελικά ο ΓΑΠ μπορεί να μην σχεδίασε τη χρεοκοπία μαζί με τον Σόρος. Μπορεί να υπήρξε θύμα του επαρχιωτισμού και της δουλοπρέπειας του απέναντι στο οργανωμένο σύστημα του μεγάλου κεφαλαίου-τραπεζών. Δηλαδή, της ανικανότητάς του.
    Αλλά και οι αφελείς κηρύσσονται ένοχοι.

Περὶ τοῦ/τῆς: netakias.com

Η ελευθερία, "αυτό το τρομερό όνομα, γραμμένο πάνω στο άρμα της θύελλας", είναι η κοινή αρχή σε όλες τις επαναστάσεις. Χωρίς αυτήν, οι επαναστάτες δεν μπορούν να φανταστούν την δικαιοσύνη. - Albert Camu *L'Homme révolté*
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.