Η κατάρρευση του Μνημονίου…


Μπορεί ο πολιτικός κόσμος να έχει εστιάσει το ενδιαφέρον του στην υπόθεση της Siemens, όμως την ίδια ώρα στην υπόλοιπη Ευρώπη κορυφώνονται οι ζυμώσεις, που θα καθορίσουν τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα μας για τις επόμενες δεκαετίες.

Το ζήτημα της επιμήκυνσης ή και αναδιάρθρωσης του χρέους, που πλέον τίθεται με επιτακτικό τρόπο από Βερολίνο, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, πιστοποιεί ότι το Μνημόνιο, που υπέγραψε η κυβέρνηση με την τρόικα, δεν είναι αποτελεσματικό δίχτυ ασφαλείας για τη χώρα. Πολύ απλά, τα νούμερα δεν βγαίνουν.

Η ύφεση που προσεγγίζει το 5% και η εκτίναξη της ανεργίας στο 16%, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία του ΟΑΕΔ, ακυρώνουν τη δημοσιονομική πρόοδο, που έχει επιτευχθεί λόγω των μεγάλων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, και δημιουργούν πλέον ευρύτερο ζήτημα για την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής.

Με άλλα λόγια, το Μνημόνιο απέτυχε και πλέον η χώρα χρειάζεται ένα νέο στάδιο δημοσιονομικής προσαρμογής. Η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί να δώσει προσωρινά ανάσες, εάν τελικώς υπάρξει μείωση του επιτοκίου, αλλά, όπως συμβαίνει σε κάθε επιμήκυνση δανειακής σύμβασης, ανεβάζει τον τελικό λογαριασμό υποχρεώσεων για τη χώρα.

Σε αυτό το οριακό σημείο για την οικονομία, η κυβέρνηση δείχνει να έχει παραδώσει τα όπλα. Οι μεταρρυθμίσεις καρκινοβατούν ή εφαρμόζονται με λανθασμένο τρόπο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η αναβολή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης στα Ταμεία για το 2012 και η απελευθέρωση των οδικών μεταφορών που μένει στα χαρτιά τουλάχιστον έως το 2013. Αυτά είναι δείγματα μίας κυβέρνησης που δεν πιστεύει στην πολιτική της αλλά και μίας δημόσιας διοίκησης που έχει κατεβάσει τα μολύβια.

Ομως, για να είναι βιώσιμη οποιαδήποτε δανειακή διευκόλυνση και η χώρα να πείσει τις αγορές, απαιτείται η υλοποίηση ενός σχεδίου που θα προβλέπει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με αποφάσεις και όχι με ευχολόγια. Η υψηλή φορολογία στις επιχειρήσεις αποθαρρύνει κάθε επενδυτική πρωτοβουλία. Το χωροταξικό και η δεύτερη φάση του Κτηματολογίου βρίσκονται στον αέρα, με αποτέλεσμα καμία σοβαρή επιχείρηση να μην ξέρει τους όρους επένδυσης. Η γραφειοκρατία παραμένει βουνό και από την κυβέρνηση λείπουν οι ιδέες για την κινητοποίηση κεφαλαίων, όπως είχε συμβεί παλαιότερα με το άνοιγμα της αγοράς κινητής τηλεφωνίας.

Με ή χωρίς αναδιάρθρωση η οικονομία οδηγείται σε αργό θάνατο, για όσο διάστημα η κυβέρνηση ακολουθεί ρυθμούς χελώνας στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων και αναλαμβάνοντας το ρόλο του λαγού στις απαιτήσεις της τρόικας για λιτότητα διαρκείας.

Π. Αμυρας

e-typos

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.