O Εφιάλτης της Περσεφόνης


Το κορίτσι με τα κατάξανθα  μαλλιά ένοιωθε ευτυχισμένο κάτω από την κληματαριά της αυλής, τρώγοντας μια νόστιμη ντομάτα που έκοψε από τις ντοματιές στα διπλανά παρτέρια, καθώς η γιαγιά ετοίμαζε το μπάνιο της με νερό που έβραζε μαζί με δαφνόφυλλα και μυρτιές. Ο τόπος μοσχοβόλαγε . Αργότερα θα ακολουθούσε το καθιερωμένο ζεστό φασκόμηλο. Κι ενώ περίμενε το  κάλεσμα της γιαγιάς, ξαφνικά ακούστηκε  ποδοβολητό αλόγων και φωνές και στο λεπτό η αυλή πλημμύρισε από παράξενους (σαν) στρατιώτες, οι οποίοι αφού έχυσαν τα νερά που μοσχομύριζαν και μάζεψαν από τα ράφια όλα τα βάζα με τα βότανα της γιαγιάς, την έσυραν μαζί τους κι έφυγαν όπως ήλθαν. Εκείνη τη στιγμή  το κοριτσάκι ξύπνησε τρομαγμένο. Κατάλαβε πως ήταν ένας εφιάλτης…

Σήμερα ο κόσμος έχει αλλάξει και οι ντομάτες ούτε νόστιμες είναι, ούτε μπορείς να τις φας από τις ντοματιές απευθείας.

Είναι γνωστό, ότι το κεφάλαιο, σταδιακά και διαχρονικά, χρησιμοποιώντας τους κρατικούς και διακρατικούς μηχανισμούς, δημιούργησε (και δημιουργεί) το κατάλληλο θεσμικό περιβάλλον, ώστε από τη μια να αφήνονται ανεξέλεγκτες συγκεκριμένες δράσεις του, σε τομείς ενδιαφέροντός του και από την άλλη να έχει υπό τον έλεγχό του τους διάφορους μηχανισμούς προκειμένου να μη δημιουργούνται τυχόν εμπόδια και δυσκαμψίες στην αέναη, αδηφάγο και ισοπεδωτική του δράση.

Ανέκαθεν ο τομέας των τροφίμων, γενικότερα, ενδιέφερε πρωταρχικά όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες. Από την περίοδο της αρχικής  εξημέρωσης σπόρων και ζώων (που κράτησε χιλιετίες) μέχρι σήμερα. Στην εποχή μας, πλέον, η συγκεκριμένη δράση προσλαμβάνει έναν ιδιότυπο ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Τα τρόφιμα έχουν καταστεί μια πραγματική δύναμη. Το περιεχόμενο αυτής της δύναμης αποκτήθηκε από το γεγονός ότι η διαδικασία της παραγωγής και διάθεσης των τροφίμων περιήλθε επιλεκτικά σε συγκεκριμένες πολυεθνικές εταιρίες, οι οποίες μονοπωλιακά διαχειρίζονται το όλο κύκλωμα. Πράγματι, σ’ αυτό συνέβαλε  αποφασιστικά η επιστήμη της βιολογικής και γενετικής μετάλλαξης των φυτών και άλλων μορφών ζωής, που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα  την περίοδο των τελευταίων δεκαετιών του περασμένου αιώνα στις ΗΠΑ και αποτέλεσε το πιο βασικό εργαλείο ανάπτυξης και γιγάντωσης των εταιριών παραγωγής τροφίμων, και συναφών προϊόντων. Εταιρίες που τα ονόματά τους, συχνά- πυκνά, κοσμούν δημοσιεύματα για διάφορα διατροφικά σκάνδαλα (όπως πρόσφατα είχαμε το σκάνδαλο με το ουκρανικό ηλιέλαιο, το οποίο είχε παραχθεί από μεγάλη γνωστή πολυεθνική εταιρία).

Είναι αλήθεια ότι η σημερινή κατάσταση δημιουργήθηκε σταδιακά από τότε που τελείωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και με το πρόσχημα και τον μανδύα της εδραίωσης και επέκτασης της δημοκρατίας, της επικράτησης του φιλελεύθερου πνεύματος και της διάδοσης της «φιλάνθρωπης» συμπεριφοράς, ιδρύθηκαν διάφοροι διεθνείς οργανισμοί και ισντιτούτα (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σύστημα σταθερών ισοτιμιών  Bretton Woods, Παγκόσμια Τράπεζα, G A T T  κ.α. «Ιδρύματα») κατά τρόπο που να γίνεται εφικτή η σταδιακή ενσωμάτωση των αναπτυσσόμενων χωρών στο κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα, με απώτερο στόχο οι φυσικοί πόροι αλλά και το «πλεονάζον» ανθρώπινο δυναμικό να περιέλθουν προς εκμετάλλευση στα εκάστοτε διαμορφούμενα επιχειρηματικά συμφέροντα (κάτι ανάλογο διαμορφώθηκε και με τις χώρες επιρροής της πρώην Σοβιετικής Ένωσης μετά την «πτώση του τείχους», αλλά και σήμερα με τη –λαϊκή- Κίνα και Ινδία). Έτσι, μέσα σ’ αυτό το περίγραμμα διαχρονικά διαμορφώθηκε η θέση ότι τα  αγροτικά  προϊόντα παράγονται, διακινούνται εμπορικά και ελέγχονται σύμφωνα και ανάλογα με τα συμφέροντα των αντίστοιχων εταιριών, οι περισσότερες των οποίων εδρεύουν στις ΗΠΑ.

Ωστόσο το σημαντικότερο και αποτελεσματικότερο εργαλείο της πλήρους επικράτησης της αγροτικής (και κτηνοτροφικής) «βιομηχανίας» της υπερδύναμης, υπήρξε η ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, οι νομικές διατάξεις του οποίου συντάχθηκαν για να εξυπηρετούν, κατά πρώτο λόγο, τα συμφέροντα των εταιριών αυτής της ίδιας, παρέχοντας εξουσίες  επιβολής σκληρών οικονομικών κυρώσεων στους παραβάτες. Οπωσδήποτε όμως για την επικράτηση αυτού του κλίματος συνέβαλαν εκτός από τον Καναδά και την Ιαπωνία και η Ε.Ε. Στο πλαίσιο των διατάξεων αυτών όλα τα κράτη έχουν την υποχρέωση να θεσπίσουν εθνικούς νόμους για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίοι ανάγουν   τελικά την (επιστημονική) γνώση σε ιδιοκτησία, ώστε οι καλλιέργειες μεταλλαγμένων φυτών να έχουν την δυνατότητα να κατοχυρωθούν ως πνευματική ιδιοκτησία. Παράλληλα, όπου οι εθνικές νομοθεσίες απαγορεύουν την κυκλοφορία μεταλλαγμένων προϊόντων, οι διατάξεις αυτές χαρακτηρίζονται ως άδικες εμπορικές πρακτικές ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Το πιο σημαντικό πάντως είναι το γεγονός ότι οι εταιρίες παραγωγής πατενταρισμένων μεταλλαγμένων προϊόντων, κατάφεραν να δημιουργήσουν σπόρους που δεν αναπαράγονται καθώς επίσης και σπόρους που για να ενεργοποιηθούν πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάποια ειδική χημική σύνθεση που κατασκευάζεται από τις ίδιες αυτές εταιρίες. Όλες αυτές οι πρακτικές έχουν κατοχυρωθεί νομικά από τα διάφορα όργανα που ελέγχουν οι εταιρίες τροφίμων.

Παρενθετικά, εκφράζεται η ελπίδα ότι το εγχείρημα της «Πράσινης Κιβωτού του Νώε», που θα αποτελέσει το παγκόσμιο θησαυροφυλάκιο σπόρων και το οποίο εγκαινιάστηκε στις αρχές του 2008 στη Νορβηγία, θα ολοκληρωθεί, τελικά, χωρίς να  περιλαμβάνει στα δεδομένα  του κατηγορίες μεταλλαγμένων σπόρων.

Βέβαια, το ίδιο καθεστώς επεκτείνεται και στα ζωϊκά προϊόντα. Από τις αρχές του 2008 η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ έχει εγκρίνει τη νόμιμη πώληση προϊόντων τα οποία προέρχονται από κλωνοποιημένα ζώα (βοοειδή και χοίρους). Σ’ αυτά πρέπει να συνυπολογίζονται και όλα τα ζώα και τα  πουλερικά που εκτρέπονται βιολογικά από τη φυσιολογική ανάπτυξή τους με τη χρήση διαφόρων βιοχημικών προϊόντων (αυξητικές ορμόνες, αντιβιοτικά κλπ), με άμεσο αντίκτυπο στον ανθρώπινο οργανισμό που τα καταναλώνει. Πάντως και  στις περιπτώσεις διάθεσης προϊόντων  κλωνοποιημένων ζώων η αναφερθείσα Υπηρεσία έχει κρίνει ότι δεν είναι απαραίτητη η σχετική ένδειξη στην ετικέτα  του προϊόντος κι’ αυτό χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη των επιστημόνων οι οποίοι εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους ότι σ’ αυτή τη φάση είναι ορατός ο κίνδυνος να μετατραπούν οι καταναλωτές σε πειραματόζωα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι λαοί της Ε.Ε. επιδεικνύουν μια σταθερή άρνηση στην κατανάλωση μεταλλαγμένων προϊόντων. Παρόλα αυτά σε ορισμένες χώρες της γίνονται προσπάθειες για πειραματική καλλιέργειαμεταλλαγμένων προϊόντων (π.χ. στην Αγγλία μιας νέας μορφής γενετικά μεταλλαγμένης πατάτας). Επίσης πρόσφατα η Ε.Ε. ανέβασε το όριο των επιτρεπομένων μεταλλαγμένων ουσιών σε τρόφιμα που έχουν την ένδειξη «χωρίς μεταλλαγμένα» από 0,1% στο 0,9%. Είναι βέβαιο πάντως ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αναγκαστούν να υποκύψουν στους κανόνες που έχουν θεσπισθεί για το ελεύθερο εμπόριο, αίροντας τις όποιες απαγορεύσεις. Δεν αποκλείεται μάλιστα η Ε.Ε. να αρχίσει να υφίσταται τις προβλεπόμενες κυρώσεις, κυρίως από τις ΗΠΑ και Καναδά λόγω της παραβίασης των κανονισμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Σταδιακά και με το «έτσι θέλω»        θα κάμπτεται κάθε αντίρρηση, κάθε αντίσταση σ’ αυτή τη διατροφική επιβολή.

Τώρα πλέον η όλη διαδικασία μονοπωλιακής επικράτησης βρίσκεται στο σημείο συγχώνευσης των τεραστίου μεγέθους βιομηχανιών φυτοφαρμάκων και αγροτικών προϊόντων με παράλληλη ενσωμάτωση της γενετικής βιοτεχνολογίας. Έτσι σήμερα συγκεκριμένα ολιγοπώλια ελέγχουν την παγκόσμια  παραγωγή και εμπορία τροφίμων, όπως: σπόροι σιταριού, σόγιας, καλαμποκιού, ρυζιού, κατεργασμένων δημητριακών και άλλων παρεμφερών αγροτικών προϊόντων. Το ίδιο ισχύει σε ότι αφορά τα αγροτικά χημικά και παρασιτοκτόνα. Εξυπακούεται ότι το ίδιο καθεστώς επικρατεί και στον τομέα παρασκευής και επεξεργασίας αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.

Τα αποτελέσματα της δράσης και της συμπεριφοράς των συγκεκριμένων μεγαθήριων της αγροτικής, κυρίως, βιομηχανίας ήταν και είναι πολυποίκιλα και δυσβάστακτα σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη. Ενδεικτικά και αποσπασματικά μπορούν να επισημανθούν τα ακόλουθα:  Στις ίδιες τις ΗΠΑ εξαφανίστηκαν οι μικρές εκμεταλλεύσεις και οι καταναλωτές«δοκίμασαν»  τα πρώτα καρκινογόνα  προϊόντα. Στην Ασία με την επικράτηση της χρήσης πατενταρισμένου σπόρου ρυζιού καταστράφηκαν πάνω από εκατό χιλιάδες βιολογικές ποικιλίες και ελέγχεται ένα βασικό είδος διατροφής δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Στην Αργεντινή εκτός από την υποχρέωση των γεωργών να πληρώνουν συγκεκριμένο ποσοστό στις εταιρίες  διάθεσης μεταλλαγμένων σπόρων, παραδοσιακές καλλιέργειες, δάση, αλλά ζώα και άνθρωποι έχουν υποστεί σοβαρότατες επιδράσεις από τους αναγκαστικούς ραντισμούς των μεταλλαγμένων σπόρων σόγιας. Στο Μεξικό και στην Ινδία, Ινδονησία και Νιγηρία με τη προγραμματισμένη μείωση του πληθυσμού τους μειώθηκε και η οικογενειακή παραγωγή με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθούν μικρές καλλιέργειες μεγάλων βιολογικών ποικιλιών αγροτικών προϊόντων. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Βραζιλία η οποία ανήκει στις μεγάλες δυνάμεις παραγωγής μεταλλαγμένης σόγιας. Στο Ιράκ οι κατακτητές έχουν μετατρέψει την περιοχή σε τεράστιο πειραματικό φυτώριο μεταλλαγμένων προϊόντων με προοπτική να αποτελέσει πρότυπο επέκτασής του στις χώρες της ευρύτερης περιοχής (στην αποκλεισμένη Γάζα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν  μεταλλαγμένο ηλιέλαιο για την κίνηση των αυτοκινήτων). Μήπως η λεγόμενη «γρίπη των πτηνών» δεν είχε ως στόχο την καταστροφή των μικρών οικογενειακών πτηνοτροφικών μονάδων σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ασία προκειμένου να επικρατήσουν οι γνωστές μεγάλες εταιρίες παραγωγής πουλερικών;  Το τι υποκρύπτει, επίσης, η καθολική σχεδόν απαγόρευση του καπνίσματος θα το μάθουμε πολύ αργότερα, δεδομένου ότι οι μονοπωλιακές δυνάμεις που το επιβάλουν ουδόλως ενδιαφέρονται, πραγματικά, για την υγεία των καταναλωτών. Γιατί αν στ’ αλήθεια τους ενδιέφερε, τότε και αυτές οι ίδιες αλλά και οι κυβερνήσεις θα ακολουθούσαν διαφορετική πολιτική σε ότι αφορά: την παραγωγή, εμπορία και χρήση των μεταλλαγμένων και κλωνοποιημένων προϊόντων, την αλόγιστη παραγωγή και χρήση καρκινογόνων φυτοφαρμάκων και παρασιτοκτόνων (τεράστιοι είναι οι πληθυσμοί των μελισσών που δολοφονούνται από τα φυτοφάρμακα και από αυτές εξαρτάται η γονιμοποίηση  του 80% των φυτών του πλανήτη), την παραγωγή και διάθεση χιλιάδων προσθετικών σε πλήθος ειδών καθημερινής διατροφής ακόμα και για παιδιά (υποκατάστατα ζάχαρης, χρωματικές ουσίες, τρανς λιπαρά, νιτρικά άλατα, ασπαρτάμη, βρωμικό κάλλιο κ.α.) Εξάλλου δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι μ’ αυτού του είδους τις καλλιέργειες και την αλόγιστη χρήση χημικών, υποβόσκουν σοβαροί κίνδυνοι για το περιβάλλον και τους ανθρώπους, δεδομένου ότι είναι πρακτικά αναπόφευκτες οι μετακινήσεις γονιδίων προς άγρια συγγενικά είδη των συγκεκριμένων φυτών ή προς παρεμφερείς συμβατικές ή βιολογικές καλλιέργειες (από άνεμο, ζώα, έντομα ή άλλες τυχαίες παρεμβάσεις).

Αν σ’ όλα  τα παραπάνω προσθέσουμε από τη μια μεριά την χωρίς καμιά αμφιβολία ύπαρξη εκτεταμένων «εναρμονισμένων πρακτικών» (καρτέλ) μεταξύ των μεγάλων εταιριών (αλυσίδες καταστημάτων, και όχι μόνο) εμπορίας τροφίμων και από την άλλη το γεγονός ότι τα HEDGE FUNDS επενδύουν πλέον σε αγροτικές καλλιέργειες- προϊόντα και σε καλλιεργήσιμη γη, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι με εργαλείο την επαπειλούμενη πείνα (που κι’ αυτή τείνει να υπαχθεί στην απλουστευμένη έννοια της «παγκοσμιοποίησης» που λειτουργεί αφοριστικά ως δικαιολογία της μεροληπτικής στάσης των κυβερνήσεων) σε συνδυασμό με την έντονη επίδραση των κερδοσκοπικών μηχανισμών αποδιοργάνωσης των κοινωνικών

στρωμάτων, το σημερινό ενδιαφέρον της κοινωνίας για τη διατήρηση ενός επιπέδου ποιότητας των παρεχομένων τροφίμων συνεχώς θα χάνει έδαφος και με ταχύτητα που θα «ελέγχεται» όχι μόνο από τα μονοπωλιακά συγκροτήματα

παραγωγής- εμπορίας τροφίμων αλλά και από τις αντίστοιχες χρηματιστηριακές  αγορές. Με την ευκαιρία αυτή θα αναφερθούν δύο γεγονότα που δείχνουν τα ολοένα μειούμενα περιθώρια συνολικής αντίδρασης που έχουν απομείνει στις κοινωνίες. Πρώτο, η μεγαλύτερη εταιρία μεταλλαγμένων τροφίμων διαβεβαίωσε πρόσφατα ότι θα προχωρήσει στο διπλασιασμό  της παραγωγικότητας του καλαμποκιού και της σόγιας τα επόμενα 20 χρόνια, θα μειώσει τις ανάγκες σε νερό και λιπάσματα (προφανώς με τη δημιουργία ανθεκτικότερων σπόρων) και θα βελτιώσει τη ζωή 5 εκατ. πτωχών αγροτών τα επόμενα δέκα χρόνια. Δεύτερο, οι χρηματιστηριακές αγορές με νέα προϊόντα προεξοφλούν ότι οι τιμές των τροφίμων θα έχουν γενικά ανοδική πορεία, δημιουργώντας εκ των προτέρων μια γενικευμένη αστάθεια στην αγορά, αυξάνοντας τα περιθώρια κέρδους σε όσους ποντάρουν σ’ αυτό το παιχνίδι, χωρίς, βέβαια, να εξαιρούνται και οι προαναφερθείσες «φιλάνθρωπες» εταιρείες παραγωγής και εμπορίας τροφίμων.

Παράλληλα, ο πλανητάρχης μαζί με τα μεγάλα αφεντικά της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, αποφάσισαν τη σταδιακή αντικατάσταση της βενζίνης από βιοκαύσιμα κατά 20%. Αυτό, μεταξύ άλλων, είχε ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση των κερδοσκοπικών τάσεων σε ότι αφορά τα τρόφιμα.

Το σύνολο των στοιχείων που διαμορφώνουν τη σημερινή εικόνα σε ότι αφορά την παραγωγή και τη διακίνηση των τροφίμων (σε όλα τα επιμέρους στάδια), δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά στην πραγμάτωση ενός

σχεδίου επιβολής ενός νέου ιδιότυπου ιμπεριαλισμού. Ενός ιμπεριαλισμού που η πείνα, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών, θα αναγκάζει και θα «καθοδηγεί» τους λαούς και τις κοινωνίες να προστρέχουν σ’ όλες αυτές τις εταιρίες που «τρέφουν» τον πλανήτη και που απαιτούν ταυτόχρονα υποταγή στα δικά τους παραγωγικά πρότυπα με όλες τις επιπτώσεις που θα προκύψουν μακροχρόνια, όχι μόνο στην ιδιοσυστασία των κοινωνιών, αλλά και εκείνης του ανθρώπινου οργανισμού.

Από την εισαγωγική εικόνα πέρασαν σχεδόν εξήντα χρόνια…Ήδη σε χώρα της Β. Αμερικής προωθείται νομοθετική ρύθμιση που θα απαγορεύει κάθε χρήση φυτικών προϊόντων, φυσικών ιαμάτων και συμπληρωμάτων, καθώς και το να βράζει κανείς στο σπίτι του βότανα ή να τα αποξηραίνει και να τα τοποθετεί σε βάζα ή όπου αλλού απαιτείται. Έτσι τα συγκροτήματα της φαρμακοβιομηχανίας επιδιώκοντας να ελέγξουν το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας των επιλογών των πολιτών, έχουν επιβάλει στους κρατικούς μηχανισμούς να

προβλέπεται ακόμα και εισβολή στο σπίτι και σύλληψη μιας γιαγιάς που λούζει ή δίνει στο εγγονάκι  της ένα ρόφημα από βότανα.

Εκείνο το ξανθό κοριτσάκι τo λέγανε Περσεφόνη…..

Λευτέρης  Μανωλάς

 

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.