Μοναξιά


Πώς να πολεμήσεις μια μάστιγα; Πώς να την παραμερίσεις, να ξεφύγεις από αυτήν;Είναι τόσο δύσκολο!

Ευτυχώς δεν είναι ακατόρθωτο. Ο άνθρωπος από φύση έχει ικανότητες και δυνατότητες ώστε να  μην ορθώνονται μπροστά του αδιέξοδα.

Λόγω των συνθηκών που βιώνουμε πολλοί νιώθουμε μόνοι ή ήμαστε μόνοι. Φοβερή  πραγματικότητα. Άλλωστε  τι μάστιγα θα ήταν αν δεν είχε φοβερές επιπτώσεις επάνω μας;

Όμως όσο πίσω στην Ιστορία του Ανθρώπου και να ανατρέξουμε θα τον δούμε  να φλερτάρει με τη μοναξιά, επιβάλλοντάς την στη ύπαρξή του και πάντα για τους δικούς τους λόγους.

Ποιοι άραγε θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι λόγοι ώστε να πάρουν τον άνθρωπο από το χέρι και να τον οδηγήσουν στο κάστρο  της μοναξιάς;

Ένας λόγος θα μπορούσε να είναι ιδεολογικός! Κάλλιστα μπρορεί ο  άνθρωπος να μην βρίσκει  «συνοδοιπόρους» και να αποστασιοποιηθεί απ’ όσα γίνονται γύρω του. Είναι μια στάσις και αυτή!

Άλλος λόγος θα μπορούσε να είναι η ανασφάλεια για τον εαυτό του, το Εγώ του και ο τρόπος που τον αντιμετωπίζουν οι άλλοι, που δεν κατανοούν ή δεν συμμερίζονται  τις ανησυχίες  του.

Θα μπορούσε επίσης λόγος για να νιώθει κάποιος μόνος να είναι  ότι οι άλλοι αδυνατούν να κατανοήσουν τις ιδέες, τους στόχους και τα οράματά του.

Όμως λόγοι μοναξιάς θα μπορούσαν να είναι οικονομικοί,  λόγοι εμφάνισης , ακόμη και φυλετικοί.

Τα παραπάνω μας δείχνουν ότι μας έχουν κυριεύσει οι φοβίες και τα αρνητικά συναισθήματα ώστε να παίζουμε  το παιχνίδι της μοναξιάς.

Αν δούμε πιο απλά τα πράγματα ίσως γίνουμε λιγότερο απόλυτοι, αυστηροί κριτές των πάντων και ίσως δώσουμε μια ευκαιρία στον εαυτό μας ώστε οι άλλοι μας δεχθούν και αυτοί με τη σειρά τους  και μας αγαπήσουν. Γιατί  κακά τα ψέματα το μόνο που  γιατρεύει τα πάντα είναι η αγάπη. Μόνο αυτή καλύπτει όλα τα κενά και τις ανάγκες μας!

Ίσως  αυτό που μας έχει οδηγήσει στο να κλειστούμε στο κάστρο της μοναξιάς να καταφέρουμε να το μοιραστούμε με κάποιους που μας νοιάζονται.

Μήπως αυτό είναι το ζητούμενο σε αυτή τη ζωή και σε αυτό τον πλανήτη; Να μην είμαστε μόνοι , να μην νιώθουμε μόνοι;

Ο λαός μας πολύ σοφά λέει: «Μόνος ούτε στον Παράδεισο»!

Δύσκολα πράγματα, αλλά όχι ακατόρθωτα, άλλωστε δεν έχει νοστιμιά αν δεν προσπαθήσεις!

Φιλία Βαγιάκα

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

2 ἀπαντήσεις στὸ Μοναξιά

  1. Ὁ/ἡ yannidakis γράφει:

    ομορφο κειμενο, αλλα ας μην ξεχναμε πως ο ανθρωπος παντα προσπαθουσε να συνασπιστει με ατομα. Εφτιαχνε ομαδες, συλλογους και οτιδηποτε αλλο θα μπορουσε να τον ενωσει με καποιο κοινο ενδιαφερον.
    Η μοναξια δε θελει προσπαθεια, ερχεται μονη της, οταν γινεται μια παυση απο ολα τα παραπανω :[

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.