ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ


αρισταρχος

Μια αγάπη, μια ζωή!

Εκεί γύρω στα 1955 η Μαίρη, μια ξανθιά καλλονή με μπλε μάτια γεμάτα καλοσύνη, ξεκίνησε το ταξίδι της για τις Αγροτικές φυλακές. Το δρομολόγιο το έκανε τα τελευταία χρόνια πολύ συχνά. Η ώρα ήταν επτά το πρωί. Το λεωφορείο ξεκίνησε βγάζοντας μια μπάφλα μαύρου καπνού και μουγκρίζοντας σαν θηρίο. Σε λίγο έτρεχε ομαλά προς την μεγάλη πόλη. Η Μαιρούλα, άφησε το μυαλό της να ταξιδέψει γρήγορα στην αντάμωσή της με τον λογοτιμίτη αραβωνιαστικό της Πέτρο. Θα τον έβρισκε κοντά στην θάλασσα να κάθεται στον μικρό μώλο και να την περιμένει με την ίδια πάντα αγάπη και αγωνία. Μοιάζαν με δύο τριζόνια που έστελναν το μήνυμα στην ίδια συχνότητα για να βρουν την αδελφή ψυχή.

Τα μάτια του Πέτρου βούρκωσαν, κοκκίνησαν καθώς το μυαλό του πέταξε μέσα στον χρόνο για να ζωντανέψει όλα όσα τόσο παράξενα είχαν συμβεί τον τελευταίο καιρό. Θυμόταν τα κατάμαυρα μεγάλα μάτια της  Σοφίας και την σκούρη επιδερμίδα της. Εκεί κοντά στα 27 της χρόνια,  ήταν σαν θεά. Παντρεμένη  παράταιρα, με κάποιον ταβερνιάρη, από ανάγκη. Στην αγκαλιά του Πέτρου βρήκε το άλλο της μισό.

Ο Πέτρος ένα γεροδεμένο παιδί κοντά στα τριάντα με σκοτεινά μάτια και κορακίστικο μαλί,   ήταν το αρσενικό που ονειρεύονταν κάθε γυναίκα. Αξιωματικός καριέρας. Ήταν κάποιος. Εδικά σ’ εκείνα τα δύστοκα χρόνια της πάνω από 60% ανεργίας και απερίγραπτης μεταπολεμικής φτώχιας. Εκμεταλεύονταν την αγάπη της Μαίρης και μια και είχε σουξέ με το άλλο φύλο, ήταν σε συνεχή τσιλιμπούρδισμα. Η τελευταία του όμως κατάκτηση , η Σοφία ήταν αυτό που όλοι οι άντρες της επαρχιατούπολης  ποθούσαν.

Θυμάται εκείνο το βράδυ. Έκανε ζέστη φοβερή. Ο ιδρώτας έτρεχε πάνω στα μεθυσμένα κορμιά που χαίρονταν τους χυμούς του έρωτα πάνω σε μια άγρια ηδονική περίπτυξη. Τα θυμόταν και μια ζεστή πεθυμιά πλημύριζε το ταλαιπωρημένο του κορμί. Αλλά ο νους αδυσώπητος, τον πήρε από αυτή την στιγμιαία φαντασίωση και συνέχισε με την κραυγή της Σοφίας. «Αμάν ο άντρας μου. Πήδα από το παράθυρο» Χωρίς να το σκεφτεί πήρε δυο ρούχα και πήδηξε σαν αίλουρος στην αυλή.

Η ταβέρνα εξοχική είχε τα τραπέζια της στην  αυλή του σπιτιού. Εκείνη την στιγμή είχε κανά δυο παρέες. Τον πήραν χαμπάρι, όπως χαμπάρι τον πήρε και ο απατημένος ταβερνιάρης. Τότε το θηλυκό μυαλό της όμορφης Σοφίας αναγνωρίζοντας τον άμεσο κίνδυνο από την σύλληψη μοιχείας και μάλιστα επ’ αυτοφώρω, άρχισε να φωνάζει «Κλέφτης, κλέφτης». Αυτομάτως η υποψία για μοιχεία πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Άρχισαν να φωνάζουν όλοι, έγινε πανδαιμόνιο. Οι πιο νέοι έτρεξαν και τον έπιασαν ενώ ο Πέτρος κατόρθωσε να φορέσει μόνο το κάτω εσώρουχο. Το πειστήριο της μοιχείας εξαφανίστηκε.

Τρεις ημέρες στο κρατητήριο οι μόνες επισκέψεις ήταν αυτές της Μαίρης και του διοικητού του ο οποίος τον αγρίεψε μην τυχόν και δεχτεί σαν κατηγορία αυτή της κλοπής. Του έλεγε και του ξαναέλεγε «Θα πεις ότι την είχες φιλενάδα. Μην τυχόν και δεχτείς κατηγορία για κλοπή.» Έτσι και συμφώνησαν.

Αργά το βράδυ κατά τις δύο κατέφθασαν στο Αστ.Τμήμα τρία άτομα. Εξήγησαν στον αξιωματικό υπηρεσίας ποιοι ήταν και σε λίγο έφτασε ειδοποιημένος και ο Διοικητής. Ο ένας απ’ αυτούς ο γηραιότερος, ξερακιανός, ψηλός με μουστάκι και βλέμμα αετίσιο κατέβηκε στο κρατητήριο και με τον Πέτρο μόνοι οι δυό τους συζήτησαν για πάνω από τρεις ώρες. Ύστερα έφυγαν όπως ήρθαν.  Το τι είπαν δεν το έμαθε κανείς, παρά μόνο ότι είπε ο Πέτρος πριν τον θάνατό του είκοσι χρόνια μετά .

Ο Πέτρος δικάστηκε σε επτά χρόνια φυλακή για κλοπή. Του φόρτωσαν χρήματα και κοσμήματα. Τον καθαίρεσαν κανονικότατα και ύστερα έφυγε για τις Αγροτικές φυλακές με το μισό της ποινής. Δηλαδή τρισήμιση χρόνια.

Όλο αυτό το διάστημα η Μαιρούλα τον επισκέπτονταν τέσσερις φορές την βδομάδα. Κι αν δεν είχε την φροντίδα της άρρωστης μητέρας της θα νοίκιαζε καμιά καμαρούλα να είναι μέρα νύχτα δίπλα στον άνθρωπο που η μεγάλη της αγάπη του τα συγχώρεσε όλα.

Έτσι και τώρα με το που σταμάτησε το λεωφορείο πετάχτηκε κάτω και έπεσε πάνω στην αγκαλιά του Πέτρου. Ναι, ήταν η μεγάλη μέρα. Σήμερα αποφυλακίζονταν. Τα βάσανα έπαιρναν τέλος. Θα πήγαιναν στο πανέμορφο παραθαλάσιο χωριό του για να χτίσουν την ζωή τους γύρω από το αγγελούδι που η καρδούλα του χτυπούσε μέσα στην ζεστή μήτρα της Μαίρης. Έτσι και έγινε. Πέρασαν τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους μακριά από τα μέρη του εφιάλτη τους. Κοντά σε ανθρώπους που τους αγάπησαν.

Κι εκεί, περίπου είκοσι χρόνια αργότερα ο Πέτρος άφηνε την τελευταία του πνοή. Πριν ξεψυχήσει  αποκάλυψε το μυστικό εκείνης της κρίσιμης βραδιάς.

Αυτός που τον επισκέφτηκε ήταν ο θείος της Σοφίας. Μεγάλο όνομα στην κατοχή. Ήταν από εκείνους που σκότωναν ένα Βούλγαρο τσανταρμά, κι εκείνοι σ’ αντίποινα έσφαζαν ένα χωριό. Αυτό το είπαν αντίσταση και ύστερα … Ύστερα το γνωστό «ουαί τοις ηττημένοις». Τον απείλησε τον Πέτρο πως αν συνέχιζε να μιλάει για φιλενάδες και τέτοια που απάδουν της Χριστιανικής Θρησκείας, θα έχανε την αδελφούλα του και την μητέρα του. Ενώ αν ήταν κλέφτης, θα καθόταν το μισό της ποινής και αποφυλακιζόμενος θα έπαιρνε και ένα μικρό ρεγάλο , έτσι για βοήθεια στην νέα ζωή.

Κι όπως πάντα, τα παλικάρια το μόνο που δεν σκέφτονται είναι η ζωή τους. Έτσι έγινε και μ’ αυτόν. Αλλά ποτέ του δεν το μετάνιωσε. Κατέστρεψε την καριέρα του αλλά τώρα ήταν σίγουρος για δύο πράγματα. Πρώτον ότι το τριζόνι του ήταν η αδελφή ψυχή του. Και δεύτερον η δουλειά εκείνη του αξιωματικού δεν του πήγαινε.

ΥΓ.Η ιστορία είναι εντελώς φανταστική και αφιερώνεται στην μακαρίτισσα ξανθιά ξαδερφούλα μου που και στα γεράματα διατηρούσε την φρεσκάδα της γλυκιάς ξανθιάς όπως την θυμόμουνα όταν ήμουν παιδάκι. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή πράγματα συμπτωματική.

Περὶ τοῦ/τῆς: aristarhos

Προσοχή στην πρίζα, υπάρχει συνωστισμός!
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.