Ο Μίκης και οι…απορίες μας


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΞΑΝΑ «στην Υγειά μας» και τα…παιδιά μιλούν, τραγουδούν και σιγοπίνουν σεμνά και ταπεινά. Άλλοτε τρωγόπιναν χωρίς σταματημό ραίνοντας με άνθη τον/την αοιδό, έσπαζαν μερακλωμένοι κάνα…πιατάκι και ο λογαριασμός στην ΝΕΤ.

ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ο μεγάλος μας Μίκης και τριγύρω φίλοι του πραγματικοί κι άλλοι ευκαιριακοί. Με τον «οικοδεσπότη» καλαμπουρίζοντα μονίμως κι ακόμα να (τον) καταλάβουμε γιατί νοθεύει τα «σοβαρά» αστεία των άλλων με τις δικές του παρεΐστικες εξυπναδούλες. Είναι η χαρά που δεν τον αφήνει απ’ την προοπτική της οικονομισιάς; Η τάση για αυτοπροβολή του συμπυκνωμένη στο ζεϊμπέκικό του; 

ΕΤΣΙ κι αλλιώς, τιμήθηκε (υπερ)δεόντως ο κ. Θεοδωράκης ανάμεσα στα…τέλια και τη ζεϊμπεκιά, αλλά οι απορίες μας παραμένουν. Πρώτη και καλύτερη: Γιατί δεν τους φρέναρε στη φρενήρη τάση και πορεία τους για αίνους, επαίνους και υπερβολές στο πρόσωπό του;  Τριγύρω του αγωνιούσαν και διαγκωνίζονταν να καταθέσουν πόσο φίλοι του υπήρξαν από χρόνια, πότε και πώς γνωρίστηκαν, δέθηκαν και πορεύτηκαν στον χρόνο και στους αγώνες. Ένα «φτάνει, ρε παιδιά» του Μίκη θα’ ταν αρκετό να συγκρατήσει κάποιους (πολλούς) αναίτιους γλείψιματίες και τερατολόγους, που διεκδικούν φως απ’ το φως του και κομμάτι απ’ τη δόξα του. (Πολύ αμφιβάλλουμε αν θα καμάρωναν δίπλα του στο…Μακρονήσι).

ΟΙ παραπάνω αρκέστηκαν στους ημεδαπούς…μουσουργούς τύπου Τσιτσάνη, «ανέβασαν» τον Βαμβακάρη, κατέβασαν τον Μπαχ και ο κ. Λιάνης, λίγο-πολύ μας συνιστά να παρακάμψουμε τον Μπετόβεν, μιας που έχουμε τον Μίκη. Και, βέβαια, ο Μίκης τον (τους) επανέφερε ευγενικά στην τάξη: «Τον Μότσαρτ τον θαυμάζουμε. Τον Τσιτσάνη τον αγαπάμε».

ΠΑΛΙΑ βιντεοσκοπημένη επανάληψη η εκπομπή (ζωντανοί και παρόντες οι αείμνηστοι Πεπονής και Ρασούλης), ωστόσο, το μήνυμα πέρασε. Προς τον τηλεθεατή (ειδικότερα στο ελληνόπουλο) και προς τον ελληνικό λαό που δεν τον θέλουν να «ψηλώσει», κρατώντας τον «μες τους καπνούς και σε βρισιές»: Έχεις τον Μίκη, μην ψάχνεις παραπέρα. Τον γνώρισε η Υφήλιος, δεν έχεις άλλον δημιουργό να γνωρίσεις και να μελετήσεις. Έχεις τον (ντόπιο) Μότσαρτ σου με τη «συννεφιασμένη Κυριακή» σαν εθνικό σου ύμνο-άσε τους άλλους να το πιστεύουν πως «είναι ο Μότσαρτ δώρο των θεών στην ανθρωπότητα».

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

3 ἀπαντήσεις στὸ Ο Μίκης και οι…απορίες μας

  1. Ὁ/ἡ Μεντίρογλου Φωτεινή γράφει:

    Γιατί τόση κακία κύριέ μου; Τί σας έφταιξε ο Μίκης; Όπως είπε, και πολύ σωστά, ο Γιώργος Λιάνης ο Μίκης είναι ένας Αριστερός πατριώτης. Νομίζω ότι ο Μίκης έχει προσφέρει αρκετά, δεν χρειάζεται την κριτική σας που δεν μπορώ να καταλάβω πού αποσκοπεί.

    Μοῦ ἀρέσει

  2. Ὁ/ἡ Ρούφος Βαγγέλης γράφει:

    Συμφωνώ απόλυτα με την Φωτεινή.

    Μοῦ ἀρέσει

  3. Ὁ/ἡ Ρούφος Βαγγέλης γράφει:

    Κύριε Νικολαϊδη ήσασταν και παραμένετε αριστερός, στο DNA τουλάχιστον και αυτό φαίνεται από μακριά. Διαφαίνεται όμως κάποια πικρία στα κείμενά σας που δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία για να καταλάβει κάποιος, που γνωρίζει την πορεία της αριστεράς, από που πηγάζει και ίσως εν τω βάθη να είναι δικαιολογημένη. Όμως επιθέσεις επί προσωπικού σε άτομα σαν τον Μίκη που με την στάση ζωής τους έχουν αποδείξει πως δεν είναι κομματόσκυλα αλλά πάνω από όλα πατριώτες νομίζω πως είναι άδικες.

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.