Σε κατάσταση πολιορκίας η χώρα…


Γράφει η Ζέζα Ζήκου

Με το Μνημόνιο, την παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, η Ελλάδα εισήλθε στη δική της εποχή των άκρων. Ο όρος έχει επινοηθεί από το μαρξιστή ιστορικό Έρικ Χόμπσμπαουμ και αφορά στο «μικρό 20ό αιώνα», με αφετηρία το 1917 και τέρμα το 1989. Όταν τελειώσει η δική μας βαθιά οικονομική, πολιτική, κοινωνική και εθνική κρίση, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια μεταλλαγμένη κοινωνία, η οποία σε τίποτα δεν θα μοιάζει με αυτή που ξέραμε πριν από την κρίση. Ορισμένα χαρακτηριστικά που κρατούν τους πολίτες στη θέση του κοινωνικού υποκειμένου φοβούμαι ότι δύσκολα θα χωρούν στη νέα κοινωνία.

Η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη θύμιζε τόσο πολύ την κατάσταση της χώρας. Κι οι δύο βρέθηκαν σε κατάσταση πολιορκίας. Η διαφορά είναι ότι η πολιορκία της Θεσσαλονίκης έληξε σε μία ημέρα, ενώ της χώρας συνεχίζεται επ’ αόριστον… Όλα έχουν απαξιωθεί. Κανένας δεν πιστεύει κανέναν και τίποτα. Κανένας δεν ελπίζει σε τίποτα.
Απλώς, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου η Θεσσαλονίκη συμπύκνωσε, με λέξεις, με ατμόσφαιρα και εξωλεκτικά επεισόδια, την αγωνία και τις διαψεύσεις μιας διετίας κρίσης και το πικρό τέλος τριών δεκαετιών ανέμελου βίου. Η ατμόσφαιρα, πολεμική. Αλλά και ατμόσφαιρα απόγνωσης. Ποιος ζητεί από ποιον τι; Οι λέξεις, ο λόγος ενός βαθύτατα αμήχανου –μάλλον απεγνωσμένου– Προέδρου της Δημοκρατίας. Λόγος που προσπαθεί να μην ακουστεί σαν ψέμα, αλλά δεν τα καταφέρνει και βουλιάζει στις γενικότητες. Λόγος που συγχέει το εγώ με την πατρίδα. Λόγος που προσπαθεί να εμψυχώσει, αλλά παρασύρεται στη δίνη αυτής της άθλιας κυβέρνησης. Το πλήθος του κόσμου τον αποδοκίμασε και μαζί μ’ αυτόν αποδοκίμασε και την κυβερνητική πολιτική. Την πολιτική της υποδούλωσης και της μακροχρόνιας υποτέλειας της χώρας. Οι οργισμένες, όμως, φωνές και εκδηλώσεις του πλήθους δεν στρέφονται ενάντια στις μνήμες της 28ης Οκτωβρίου και στις ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας. Οι Έλληνες πολίτες διαμαρτυρήθηκαν για το ξεπούλημα της εθνικής μας κυριαρχίας από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν λοιδόρησαν, λοιπόν, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια.
Τώρα, όμως, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Η χρεοκοπία της χώρας κατ’ εντολήν της φράου Μέρκελ ακύρωσε το τελευταίο κυριαρχικό δικαίωμα του οφειλέτη. Τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης η Ελλάδα υποθήκευσε την εθνική της κυριαρχία και εκχώρησε την εξουσία άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής στους δανειστές μας. Ο κ. Παπανδρέου –συνειδητά ή ασυνείδητα– γκρέμισε τη χώρα και παρέδωσε τα κλειδιά της στους Γερμανούς. Μια απερίγραπτη εθνική περιπέτεια, την οποία μόνο ηλίθιοι αδυνατούν να διακρίνουν.
Όντως, ο πρωθυπουργός δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα όπως τη βιώνει οδυνηρά ο κόσμος. Ταπεινωμένος, παρακολουθεί τους Ευρωπαίους ομολόγους του να καθορίζουν το μέλλον της Ελλάδας ερήμην του και ερήμην μας. Ο δε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Βαγγέλης Βενιζέλος, μ’ ένα άκρατο μείγμα κυνισμού και εγωκεντρισμού, καθορίζει το επίπεδο φτωχοποίησης του ελληνικού λαού. Κι αυτό συμβαίνει επειδή για την ουσία του προβλήματος δεν μιλάει κανείς. Κι η ουσία είναι «η συνταγή της τρόικας», που έσπρωξε τη χώρα στην κατάρρευση, χωρίς να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Χωρίς να βελτιώσει κανένα οικονομικό μέγεθος. Χωρίς να βοηθήσει πουθενά. Αυτή η πολιτική αποτελεί πλέον το πρόβλημα, όχι τη λύση. Πέντε «στόκοι» με γκρίζα κοστούμια μάς οδήγησαν σ’ ένα υφεσιακό σπειροειδές. Και επιμένουν να αποδείξουν το αλάνθαστο μιας βλακώδους συνταγής. Η οποία ήδη έχει πέσει έξω. Το λένε όλοι όσοι σκαμπάζουν στοιχειωδώς έστω από οικονομία – εντός και εκτός Ελλάδας. Το ξέρουν και οι πέτρες. Αν δεν αλλάξει πολιτική, η χώρα θα στραγγίξει. Θα εξυγιανθεί πεθαίνοντας…
Όσο αποσαθρώνεται το κράτος πρόνοιας, όσο συρρικνώνεται η εμπιστοσύνη προς το κράτος δικαίου, τόσο χαλαρώνουν οι κοινωνικοί δεσμοί των μεγάλων συνόλων, φυραίνει η συνοχή της πολιτικής κοινωνίας. Δεν υπάρχει κοινωνία, δεν υπάρχει πολίτης· υπάρχει μόνο οικογένεια – για να θυμηθούμε κάπως τη Μάργκαρετ Θάτσερ.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο πατέρας μιας πρωτοφανούς τραγωδίας: Μας έφτασε στο σημείο ώστε ο μόνος τρόπος για να σωθεί πια η χώρα, την οποία ο ίδιος και η κυβέρνησή του από ανικανότητα και δοσιλογική συμπεριφορά διέλυσαν, είναι να λιώσουν οι άνθρωποί της. Διότι αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα. Την τραγωδία ότι η σωτηρία της Ελλάδας, που είναι και πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα, περνά πια μονάχα μέσα από τον αποδεκατισμό των πολιτών της. Έχουν διαπράξει τόσα πολλά και εγκληματικά λάθη κι έχουν υπάρξει τόσο «λίγοι», που οι ίδιοι έφεραν την άτακτη κατάρρευση…
Την ευθύνη της χρεοκοπημένης χώρας την παρέδωσαν τώρα στους Γερμανούς. Αυτής, την οποία μέχρι χθες μάς καλούσαν να υπερασπιστούμε σαν να βρισκόμαστε σε πόλεμο. Που πράγματι βρισκόμαστε. Αλλά, με «στρατηγούς» τους… Γερμανούς, πόλεμο εναντίον της ίδιας μας της χώρας;

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Επίκαιρα” στις 3/11/11

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.