Πρωτοχρονιάτικα


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΝ μας εκφράζουν τα πρόσωπα της Βουλής των Ελλήνων, αλλά εμείς…ψηφίζουμε «κανάλι της Βουλής». Για τις (υπερβολικές) λειτουργικές του δαπάνες μίλησαν άλλοι και δεν είναι ώρα για απολογισμούς. Για προγράμματα είναι και για υψηλό επίπεδο μόρφωσης και ψυχαγωγίας των ελλήνων. Και τα μονοψήφια νούμερα τηλεθέασής του; Απαντάμε: Και το σχολείο δεν του πολυγουστάρει στο ξεκίνημά του ο μαθητής, αλλά οφείλει να το «επισκεφθεί» και, στην πορεία, θα το αγαπήσει.

ΝΑ στείλουμε μήνυμα αγάπης στους γλεντζέδες του κ. Παπαδόπουλου, να ευχηθούμε «στην υγειά» των…παιδιών που άραξαν σιγοτραγουδώντας με φάλτσες που «εκτέλεσαν» (και) τον Μ. Χατζηδάκη, αλλά να θυμίσουμε στην ΝΕΤ πως υπάρχουν και άλλα ρεπερτόρια, πέραν εκείνου της κας Γλυκερίας. Δημιουργίες του παγκόσμιου ρεπερτορίου, πρωτοχρονιάτικου (και όχι μόνο) που μας τρομάζει, μη βγούμε απ’ την καπνίλα του σκυλάδικου. Μην…αφελληνιστούμε, αλλά…βλέπεις αυτοί (οι ευρωπαίοι) δεν εξελληνίστηκαν ακούγοντας Θεοδωράκη, απαγγέλλοντας Καβάφη, είτε μελετώντας τον Καζαντζάκη. «Είναι ηθοποιοί» σου λένε για τους/τις τραγουδίστριες-δολοφόνους, που κανένας δεν το νοιάστηκε να τεστάρει τις φωνές και το…αυτί τους. Λες και ηθοποιός είναι το παπαγαλάκι των αποστηθισμένων ρόλων και της ατάκας για χιούμορ και για πλάκα. Κι αν οι λίγοι ξέρουν από χορό, τραγούδι και ιστορία της τέχνης, οι πολλοί δείχνουν να μην ξέρουν κι ας τα διδάχτηκαν(;) στη σχολή τους.

Η ΕΡΤ3 με τη ρεμπετομανία της που ρίχνει…μεσοσταθμικά (όρος των ημερών μας) το επίπεδό της και είναι άδικο. Να της επισημάνουμε πως «πληρώνει» για κάποιους ρεμπετομανείς στα σπλάχνα της. Φορτώνουν στην προσφυγιά τους χασικλήδες και τους αναπαριστούν, με το ζωνάρι και τον μπαγλαμά. Κάποια ιδιωτικά παρουσίασαν ανεκτό πρόγραμμα, άλλα με θαυμάσιο ρεπερτόριο για νεολαία και, βέβαια, όλα «ευθυγραμμισμένα» στη λιτότητα της κρίσης.

ΘΑ ξαναπάμε στο κανάλι της βουλής (σχολείο-μουσική πανδαισία…) και δεν εννοούμε τις συνεδριάσεις των εθνοπατέρων μας. Την κλασική της μουσική εννοούμε, σε 24/ωρη βάση, που εισάγει, εθίζει και προ(σ)καλεί για τη μαγεία ενός κόσμου φιλοχνημένου από μουσουργούς που αντέχουν στον χρόνο. Θα κλείσουμε αισιόδοξα-το απαιτεί η ημέρα-και με την αίσθηση πως κάτι «κινείται». Με τη μουσική παιδεία στην Ελλάδα των ελληνοπαίδων του ipod και (προσφάτως) της…μαγειρικής. Για να τραγουδούν (χωρίς εισαγωγικά) τα παιδιά στα κάλαντα. Τότε θα λιγοστέψουν οι σκυλούδες στην πίστα, οι βραχνόκοτες στο πάλκο κι οι «αγριόχοιροι» που ογκανίζουν γρατζουνώντας μια κιθάρα.

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.