Εγώ, το χρήμα


Η Ελλάδα πάσχει. Η Ελλάδα πεθαίνει.

Περίπου 2.000.000 Ελληνες δεν έχουν τα απαραίτητα και πολλοί, πάρα πολλοί δεν έχουν να φάνε.

Περί τα 4.000.000 Ελληνες ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας (λίγο πάνω, λίγο κάτω, πολύ κάτω).

Γύρω στα 2.300.000 Ελληνες επιβιώνουν με πενιχρό εισόδημα. Το οποίο μειώνεται συνεχώς.

Η Ελλάδα (όλα τα παραπάνω στοιχεία της EUROSTAT) είναι πρώτη στην Ευρώπη στην ανεργία (η ανεργία των νέων έχει πάρει επικές διαστάσεις) – μια

Μαύρη Πανώλη τρώει τη χώρα.

Αυτοί που την έφεραν ώς εδώ, κυβερνούν ακόμα. Και κυβερνούν με τονίδιο καταστροφικό τρόπο.

Από την εποχή Σημίτη (όταν, κατά το δικό του ρηθέν, «ας πρόσεχαν» οι Ελληνες με το χρηματιστήριο έως τώρα), η μια συμφορά την άλληδιαδέχεται.

Με το ίδιο πολιτικό προσωπικό να τις διαχειρίζεται. Τις συμφορές.Και τις τύχες της χώρας. Ταυτίζοντας τις τύχες με τις συμφορές.

Ο Γιωργάκης. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο κ. Σημίτης. Ο κ.Σαμαράς. Ο κ. Βενιζέλος. Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος. Ο κ. Προβόπουλος. Ολοι είναι στα πόστα τους.

Η κυρία Μπακογιάννη, ο Μητσοτάκης τζούνιορ, ακόμα και η ανεκδιήγητη κυρία Ντίνα Μπιρμπίλη, όλοι είναι στα πόστα τους, στουςθώκους της εξουσίας, στα πάνελ της προπαγάνδας.

Ολο μεταμορφώνονται κι όλο οι ίδιοι μένουν.

Οσο για τον κ. Κουβέλη, μπορεί να μην ήταν ο ίδιος στο κόλπο απ’ την αρχή, αλλά ο μισός χώρος του, απ’ το ΚΚΕ εσ., την ΕΑΡ και τώρα τη ΔΗΜΑΡ,ευδοκίμως υπηρέτησε υπό τις δυο σημαίες του δικομματικού μονοκομματισμού.

Ευδοκίμως υπηρέτησε η κυρία Ρεπούση υπό την κυρία Γιαννάκου και υπό την κυρία Διαμαντοπούλου, ευδοκίμως οι μισοί δημοσιογράφοι και οιμισοί ακαδημαϊκοί αυτού του χώρου έσπευσαν υπό την αιγίδα του κ. Λαλιώτη, της κυρίας Μπακογιάννη, του κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ζεστάθηκαν στο παραγώνι της ΕΡΤοΝΕΤ και συνέβαλαν στην πλύση εγκεφάλου του ελληνικού λαού. Από κομματικοκρατικά και ιδιωτικά κανάλια.

Σήμερα η Ελλάδα ξεψυχάει.

Σήμερα οι άνθρωποι του Σημίτη κυβερνούν μέσω του κ. Σαμαρά. Οιίδιοι παλιοί μηχανισμοί. Της ίδιας Διαπλοκής. Της ίδιας διαφθοράς. Της ίδιαςΥποτέλειας. Πότε στους Αμερικανούς, πότε στους Γερμανούς. Και πάνταψοφοδεείς απέναντι στους Τούρκους.

Ψήφισαν, Σαμαράς – Βενιζέλος – Κουβέλης

φαστ τρακ,

τσακ μπαμ

και πατ κιουτ

το «πακέτο των μέτρων» για «να πάρουμε τη δόση» (ένα ακόμαθαλασσοδάνειο). Κι αμέσως μετά πάνε να φέρουν το φορολογικό – ποιοφορολογικό;

Ενα φασιστικό διάταγμα που παίρνει τα μισά απ’ όσα βγάζει μια οικογένεια των 26.000 ευρώ κατ’ έτος (ενώ τα άλλα μισά τα έχει ήδη υφαρπάξει με έκτακτες εισφορές, τέλη επιτηδεύματος, έμμεσους φόρους, μείωση μισθών κι άλλα τόσα όσα). Πρόκειται

για ολοκληρωτική σφαγή των νοικοκυριών, παράλυση της οικονομίας, διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Καταργούν το αφορολόγητο των παιδιών (ακόμα κι αν το πάρουν πίσω, αρκεί που το σκέφθηκαν). Δημογραφική γενοκτονία.

Ποιοι τα σκέφτονται αυτά; Ανθρωποι ηλίθιοι; καθόλου! Γεμάτοι πτυχία και ντοκτορά είναι οι σύμβουλοι και οι υπουργοί – έχουν όμως ένα ελάττωμα! Είναι λακέδες των Δυνατών

κι έτσι γίνονται Εχθροί του Λαού.

Σκαρφίζονται πράγματα παράλογααντιπαραγωγικά κι ανήθικα, διότι δεν μπορούν να κάνουν αλλοιώς. Εφεραν τη χώρα στο δεύτε τελευταίονασπασμόν και τώρα δεν μπορούν παρά να την αποτελειώσουν

(για να μην τους τελειώσουν τα αφεντικά τους).

Ποιος λογικός άνθρωπος θα πρότεινε κατάργηση τουαφορολόγητου των παιδιών; Μόνο ένας λακές των Δυνατών. Ραγιάς ή γενίτσαρος, αδιάφορον.

Δεν είναι μαθητευόμενοι μάγοι. Είναι παρτάλια σε διατεταγμένη υπηρεσία. Αυτοί που πρέπει να κάνουν τη βρώμικη δουλειά, επί Σημίτη, επί Καραμανλή, επί Γιωργάκη, επί Σαμαρά, οι ίδιοι,

οι ίδιοι ή άλλοι, αλλά πάντα του είδους τους.

Οι ανάπηροι καταθέτουν τα μέλη τους μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη (να σηκωθεί το άγαλμα και να μας πλακώσει στο ξύλο), οι μανάδες δεν έχουν γάλα για τα παιδιά τους, ο κ. Λοβέρδος κυκλοφορεί ελεύθερος (αλλά όχι τα φάρμακα) και ο κ. Βενιζέλος καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι πάει να γίνει νέο ΠΑΣΟΚ! Παράλογο; Ναι! Διότι το παράλογο παραλύει.

Σκούζει κι οδύρεται ο κ. Ψυχάρης κι όλα τα Συγκροτήματα πουυποστηρίζουν ΠΑΣΟΚ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ… κινδυνεύει να γίνει ΠΑΣΟΚ. Παράλογο;Ναι! Διότι το παράλογο παραλύει.

Τσιρίζει ο κ. Σίμος Κεδίκογλου για τη «θεωρία των δύο άκρων» την ίδια ώρα που δύο πρώην Ρηγάδες (Λαζαρίδης, Χατζησωκράτης), ένας πρώην Κνίτης (Στουρνάρας) και δύο ακροδεξιοί (Γεωργιάδης και Βορίδης εξ ΕΠΕΝ) συνεργάζονται –για να αναφερθώ μόνον σε λίγους- προκειμένου ηνεοφιλελεύθερη πολιτική να γίνεται εγκληματική πράξη.

Παράλογο; Ναι! διότι το παράλογο παραλύει το θύμα του.

Παράλογο; Οχι! Διότι οι υπηρέτες των αφεντικών δεν έχουν διαφορές μεταξύ τους. Η διαγραφή, για παράδειγμα, Λοβέρδου από Βενιζέλο απλώςμεταμορφίζει το σύστημα, δεν πειράζει τη δομή του. Κι ο Λοβέρδος απ’ την ΚΝΕ ξεκίνησε. Κι ο Τσουκάτος μαοϊκός ήταν, όπως ο Μπαρόζο.

Στα χρόνια μου είδα πολλούς αριστερούς καθ’ οδόν προς τη Δαμασκόνα βλέπουν ως άλλοι Σαούλ το φως το αληθινό και να παίρνουν τον δρόμο για τα Σούσα (της Δεξιάς, του χρήματος, της μακράς γκλαμουριάρικης ευθανασίας). Ε και; Το σύστημα είχε κι έχει πάντα την ευχέρεια να ανανεώνει το υπηρετικό του προσωπικό.

Ο λαός όμως;

Βλέπει το ίδιο αυτό προσωπικό να του κάνει τα ίδια πολλά χρόνια τώρα. Απ’ τη λιτότητα του Ανδρέα Παπανδρέου φθάσαμε (απ)αισίως στηλιτότητα Σαμαρά κι έχουμε μπροστά μας λιτότητα ώς το 2025 ή το 2035 ή το2060.

Μητσοτάκης, Σημίτης, Παπανδρέου, Βενιζέλος, Σαμαράς, Διαπλοκή, Μέρκελ, Λοβέρδος, Μπιρμπίλη, Κουβέλης, Υποτέλεια, Τόκοι, Τράπεζες του 19%, το επιτόκιο, Ζήμενς, Χρυσή Αυγή, δελτία των οκτώ, όλο το Σύστημα είναι εδώ – ενωμένο δυνατό.

Εμείς;

Τα παράγωγα του Συστήματος είναι εδώ κι αυτά – ενωμένα δυνατά: φτώχεια, ανεργία, απελπισία, αυτοκτονίες, μετανάστευση, πελατειακό κράτος, μίζες, τοκογλυφία, καταδυνάστευση, αποβλάκωση, ενεχυροδανειστήρια, εκφασισμός, λίστες, οφσόρ, φοροδιαφυγή, κομματιλίκι, αναξιοκρατία, χαφιεδιλίκι – εμείς;

Πού είμαστε εμείς; «και η πάπια εψειρίζετο», έλεγε η μακαρίτισσα καλή μας Ρηνιώ Παπανικόλα.

Εχω την εντύπωση, όχι για πολύ ακόμα.

Εχω την εντύπωση -και μάλλον δεν είναι ευσεβής πόθος- ότι, όπως έλεγε ο Σόλων, η πόλις έχει κοπεί στα δύο και οι πολίτες παίρνουν σιγά – σιγά θέση. Αυτό το σιγά – σιγά όμως μπορεί να ολοκληρωθεί πολύ απότομα.

Η διάσπαση της πόλης είναι με τη σειρά της ένα ερώτημα για τηδημοκρατία. Διότι όταν λέμε ότι η «πόλις κόβεται στα δύο» εννοούμε ότι από τη μια μεριά είναι το 2% του πλούτου κι από την άλλη το 98% του λαού.

Αυτή η αντίθεση ουδέποτε αποτυπώνεται σε αντίστοιχα ποσοστά στο εκλογικό σώμα μιας δημοκρατίας (αλλοιώς θα ήταν επαναστατική). Αποτυπώνεται όμως με τις αναγκαίες εκείνες και ικανές μετακινήσεις του εκλογικού σώματος που διαμορφώνουν ισχυρότερο ποσοστό υπέρ του λαούαπ’ το ποσοστό (και την επιρροή) του πλούτου πάνω του.

Αυτό είναι το ζητούμενο σήμερα. Και για να διαμορφωθεί το ποσοστό αυτό και να φθάσει έως τις εκλογές αυξανόμενο χρειάζονται καθημερινοί αγώνες παντού.

Απλά πράγματα, θα μου πείτε, ναι, αλλά δύσκολα.

Τα εύκολα μας έφεραν έως εδώ, τα δύσκολα, αν τα επιχειρήσουμε, θα μας βγάλουν…

ΣΤΑΘΗΣ στο enikos.gr

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.