Αταίριαστο πένθος.


240120131113γραφει ο αρισταρχος

Σελίδα 1

Κοίταζε η κυρά-Στυλιανή την μεγάλη της κόρη την Τασούλα που σφουγγάριζε και ένιωθε μεγάλη χαρά που την άλλη Κυριακή το κορίτσι της θα πήγαινε στην εκκλησία να στεφανωθεί με τον Σπύρο τον τσαγκάρη. Της έπεφτε λίγο μεγάλος αλλά η φτώχεια δεν τους άφηνε και μεγάλα περιθώρια επιλογής. Άλλωστε δεν ζητούσε προίκα κι αυτό ήταν μεγάλο προσόν.

Μόνη της τα μεγάλωσε δυό κορίτσια, την Τασούλα και την  Μυρτώ. Νωρίς ακόμη παρέδωσε ο άντρας της και έφυγε για του ουρανού τα μέρη και το μόνο που έκανε ήταν να τους κοιτάζει από κείνη την ασπρόμαυρη φωτογραφία που είχαν στο σαλόνι.  Δούλευε στο καπνομάγαζο με κατεστραμμένα και τα δυό της πνευμόνια. Ο γιατρός της είπε ξεκάθαρα πως αν συνέχιζε να δουλεύει εκεί το τέλος της θάταν γρήγορο. Να δεις πως τόπε… πνευμοκονίαση! Καλές οι συμβουλές αλλά έπρεπε να ταΐσει τρία στόματα και δουλειές δεν υπήρχαν. Ας ήταν καλά κάποιος γείτονας, έμπορας καπνών, που τους βοήθησε με το καπνομάγαζο. Τα κορίτσια ήταν μόλις δέκα εννιά και δέκα επτά. Πώς θα παντρεύονταν τα ορφανά χωρίς προίκα; Το φτωχικό που τους άφησε ο μακαρίτης ήταν μια τρύπα. Ένα στενό και μικρό σαλονάκι και δυό μικρά δωμάτια με μια κουζινούλα. Έξω στην αυλίτσα υπήρχε ένα λουτρό με τουαλέτα. Τα πράγματα ήταν στριμωγμένα κι ο Σπύρος κόντευε τα σαράντα. Μεγάλη η διαφορά αλλά η ανάγκη μεγαλύτερη. Έριξε το σγουρό κεφαλάκι της η Τασούλα κάτω χωρίς να πει κουβέντα. Τι νάκανε, σάματις δεν ήξερε την κατάσταση; Άσχετα που ήταν σαραντάρης ο γαμπρός ήταν συνάμα και ωραίος άντρας, λεβέντης και είχε δικό του τσαγκάρικο. Συνεργάζονταν με μεγάλο κατάστημα υποδημάτων και έφτιαχνε καινούρια παπούτσια κατά παραγγελία.

Όρισαν ημέρα και ώρα για τον γάμο χωρίς πολλές παράτες και έξοδα. Ίσα ίσα τα απαραίτητα. Έβαψαν τα κορίτσια μόνα τους το σπιτάκι και μοσχοβόλησε ο ντουνιάς ασβέστη και πάστρα. Τώρα έτριβε και τα σανίδια με την βούρτσα και νερό. Τραγουδούσε με το τσεμπέρι στο κεφάλι ένα τραγούδι που της άρεσε με την Ελίζα Μαρέλλι. Γλυκιά η φωνούλα της έβγαινε από το ανοιχτό παράθυρο στην ανοιξιάτικη αυλή σκορπίζοντας νεανικές νότες χαράς. Κι άκουγε όλη η γειτονιά και κουνούσαν το κεφάλι. Άλλοι από ζήλια, άλλοι από κακία και κάποιοι από αγάπη. Άλλοι πάλι αδιάφοροι σκυμμένοι πάνω στα δικά τους προβλήματα. Αυτή όμως ήθελε να χαίρονται όλοι με την δική της χαρά. Σκέφτονταν η κυρά Στυλιανή την κακία του κόσμου και τρόμαζε. “Μην μωρέ Τασούλα, μην τραγουδάς. Ο κόσμος έχει κακό μάτι”. Χτυπούσε εκείνη με δύναμη το σφουγγαρόπανο στο πάτωμα “Ωχ μωρέ μάνα όλα τα βλέπεις άσχημα. Δες πως μοσχοβολάει το αργκαβάνι στην αυλή. Βγήκαν και κείνες οι σιμπογιές και έγινε ο μικρός κηπάκος αρωματοπωλείο. Άσε να το χαρούμε λίγο, γάμο έχουμε όχι κηδεία”.

-Ωχ!

-Τι έπαθες κουρί;

-Τι να πάθω μωρέ μάνα, μπήκε μια αγκίθα από τα σανίδια στο δάχτυλο.

-Πάτα το να βγεί το βρώμικο αίμα. Μυρτώ, φέρε λίγο οινόπνευμα και κανένα καθαρό πανί. Δέστο καλά και σταμάτα το σφουγγάρισμα θα το τελειώσω εγώ.

-Ώχου μωρέ μάνα, λίγο έμεινε. Το τελειώνω και ύστερα θα το δέσω. Έβγαλα την αγκίθα και… άσε που δεν βγάζει σχεδόν καθόλου αίμα.

Τέλειωσε το σφουγγάρισμα και ύστερα έκανε μέσα στην σκάφη στο πλυσταριό το μπάνιο της αφού ζέστανε λίγο νερό στην γκαζιέρα. Έτριψε καλά τα μαλλιά της να στεγνώσουν και ντύθηκε με την απλή αλλά όμορφη άσπρη-κρεμ φούστα με τα μεγάλα τριαντάφυλλα. Από πάνω της έβαλε ένα άσπρο πουκαμισάκι, κόκκινη φαρδιά ζώνη, κόκκινη τσάντα και κόκκινες γόβες ασορτί με τα σκουλαρίκια της και το ρουζ πάνω από τα καλλίγραμμα χείλια της. Έγινε ένα ανοιξιάτικο πανέμορφο ασπροκόκκινο τριανταφυλλάκι δεκαεννιάχρονο που μόλις άνοιγε τα πέταλα για να το θαυμάσουν όλοι και  τυχερός ο Σπύρος που θα το μυρίσει!

Συνεχίζεται…

Περὶ τοῦ/τῆς: aristarhos

Προσοχή στην πρίζα, υπάρχει συνωστισμός!
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

2 ἀπαντήσεις στὸ Αταίριαστο πένθος.

  1. Ὁ/ἡ Vasso Tsakiri γράφει:

    Μου άρεσε αλλά μας έκοψε στο πιο ενδιαφέρον σημείο ,για ποιό λόγο δεν κατάλαβα,για να υπάρχει σασπένς ? κ πότε θα δούμε το υπόλοιπο;

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.