Αγγλο-Αμερικανικές κινήσεις διπλωματικού εγκλωβισμού της Κύπρου


Η Αμερικανική πλευρά συμφώνησε επισήμως ότι η Κύπρος είναι υποχρεωμένη…

του Περικλή Νεάρχου

Πρέσβυς ε.τ.

Η Αμερικανική πλευρά συμφώνησε επισήμως ότι η Κύπρος είναι υποχρεωμένη να δώσει άμεσα προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της δραματικής οικονομικής καταστάσεως που δημιουργήθηκε μετά τη γνωστή απόφαση του Eurogroup και ότι η επανάληψη των διακοινοτικών συνομιλιών δεν μπορεί να γίνει πριν το φθινόπωρο. Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, που επισκέφθηκε προσφάτως την Ουάσιγκτον, συζήτησε το θέμα με τον Αμερικανό ομόλογό του και προσέθεσε ότι εσπευσμένη επανέναρξη των συνομιλιών θα οδηγούσε σε νέα αποτυχία. Τα ίδια υπεστήριξε ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών κατά τη συνάντησή του με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν και κατά την επίσκεψή του προηγουμένως στο Λονδίνο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η αναμενόμενη διπλωματική επίθεση, μετά την οικονομική, παραπέμπεται πράγματι το φθινόπωρο και αφήνεται χρόνος στην Κύπρο να συνέλθει από το οικονομικό σοκ και να επανεξετάσει ενδεχομένως την πολιτική βάση πάνω στην οποία διεξήχθησαν οι διακοινοτικές συνομιλίες κατά την προηγούμενη περίοδο. O Αγγλο-Αμερικανός διπλωματικός παράγων και η στενά ελεγχόμενη από αυτόν Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, όπως και ο ειδικός αντιπρόσωπος για το Κυπριακό του Γ. Γραμματέα Αλεξάντερ Ντάουνερ, επιδιώκουν την κωδικοποίηση ως κεκτημένου των παραχωρήσεων που έγιναν από την προηγούμενη κυβέρνηση του Προέδρου Χριστόφια και την καθήλωση της Ελληνικής πλευράς στην ίδια διφορούμενη πολιτική βάση. Η τελευταία διαστρέφεται σκοπίμως και παρουσιάζεται από την Άγκυρα και τους συμμάχους της ως δήθεν «ίσο» καθεστώς μεταξύ του ψευδοκράτους των Κατεχομένων και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στο πνεύμα αυτό, ο Αλεξάντερ Ντάουνερ είχε αναλάβει προ καιρού να κωδικοποιήσει τις συγκλίσεις μεταξύ των δύο πλευρών, κατά τις προηγούμενες διακοινοτικές συνομιλίες, και να τις καταθέσει, με μορφή ενημερωτικής εκθέσεως, στο Συμβούλιο Ασφαλείας επιδιώκοντας να δεσμεύσει την Ελληνική πλευρά και να τις καταστήσει ενός είδους διπλωματικό κεκτημένο.

Ο ίδιος ανέλαβε επίσης προσφάτως να προκαταλάβει την Ελληνική πλευρά και να προδιαγράψει την πολιτική βάση των αναμενομένων νέων διακοινοτικών συνομιλιών, προβάλλοντας την ιδέα του «ίσου» καθεστώτος και συγχέοντας σκοπίμως την Τουρκοκυπριακή κοινότητα με το ψευδοκράτος. Στο πλαίσιο αυτό, μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετέβη στα Κατεχόμενα και είχε συνάντηση με τον «υπουργό Εξωτερικών» του ψευδοκράτους. Προσπάθησε επίσης να συγκαλέσει στα Κατεχόμενα σύσκεψη των πρέσβεων των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, υπό την προεδρία του Βρετανού πρέσβεως. Ο ίδιος είχε οργανώσει επί Προεδρίας Χριστόφια επίσκεψη του Γ. Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν στα Κατεχόμενα και συνάντησή του με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη στο προβαλλόμενο ως «Προεδρικό Μέγαρο».

Υπενθυμίζεται ότι την τακτική αυτή της de facto διπλής διπλωματικής αναγνωρίσεως είχε επιχειρήσει να εφαρμόσει, ήδη από το 2006, ο τότε Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Τζακ Στρο. Επιχείρησε, συγκεκριμένα, κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο να συναντήσει, μετά τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ταλάτ ως δήθεν ισότιμο μέρος. Η Κυπριακή Κυβέρνηση αντέδρασε έντονα. Μπροστά στην επιμονή του Βρετανού υπουργού να πραγματοποιήσει την επίσκεψη στα Κατεχόμενα, ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να τον συναντήσει.

Ήταν η ενδεδειγμένη στάση που έπρεπε να τηρήσει η Ελληνική πλευρά μπροστά σε μια εξόφθαλμη προσπάθεια διπλωματικής υποβαθμίσεως της Κύπρου και άτυπης αναγνωρίσεως και αναβαθμίσεως του ψευδοκράτους.

Εντύπωση προκαλεί η χλιαρή και ρητορική μόνο αντίδραση της σημερινής Κυπριακής κυβερνήσεως ενώπιον των νέων προκλήσεων του Αλεξάντερ Ντάουνερ, που προστίθενται σε πολλές παλαιές. Η Κυπριακή κυβέρνηση όφειλε να θέσει θέμα Ντάουνερ, να άρει την εμπιστοσύνη της σ’ αυτόν και ν’ απορρίψει έμπρακτα και αποφασιστικά την πολιτική βάση των συνομιλιών, που προεικονίζει και προδιαγράφει με τις ενέργειές του. Θα ήταν ένα πολιτικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και θα εξαγόραζε επίσης χρόνο, στη δύσκολη σημερινή φάση, για την Ελληνική πλευρά. Η Άγκυρα δεν είχε κανένα πρόβλημα να ζητήσει, με άκαμπτη επιμονή, την αντικατάσταση του προηγούμενου ειδικού εκπροσώπου του Γ. Γραμματέα Μάικλ Μόλλερ, κατηγορώντας τον ότι είχε δήθεν φιλελληνική στάση.

Δείπνο Εργασίας Αναστασιάδη – Έρογλου στις 29 Μαΐου

Κατά παράδοξο επίσης τρόπο, ο νέος Πρόεδρος απεδέχθη τη διευθέτηση από τον Αλεξάντερ Ντάουνερ δείπνου εργασίας με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Έρογλου στις 29 Μαΐου, την ίδια στιγμή που η Ελληνική πλευρά προτείνει επισήμως στους συνομιλητές της την παραπομπή οποιωνδήποτε συνομιλιών στο φθινόπωρο.

Ο σημερινός Πρόεδρος είχε υποστηρίξει προεκλογικά ότι θα διόριζε, όπως πριν επί Μακαρίου, ειδικό συνομιλητή για να εκπροσωπεί την Ελληνοκυπριακή κοινότητα στις διακοινοτικές συνομιλίες. Γιατί τότε σπεύδει να συναντήσει για «δείπνο εργασίας» τον Τουρκοκύπριο ηγέτη; Γιατί επίσης προδικάζεται η έναρξη διακοινοτικών συνομιλιών χωρίς να έχει προηγουμένως αποσαφηνισθεί το θέμα της πολιτικής βάσεως, πάνω στην οποία θα ήταν δυνατόν να επαναληφθούν οι συνομιλίες αυτές;

Οι προβαλλόμενες δικαιολογίες είναι οι γνωστές και ολέθριες. Ότι, δηλαδή, πρέπει να επιδεικνύουμε πνεύμα καλής θελήσεως και ότι δεν πρέπει να δίνουμε λαβή για κατηγορίες εναντίον μας ότι κωλυσιεργούμε σκοπίμως και ότι δήθεν δεν θέλουμε «λύση». Προφανώς, όμως, δεν θέλουμε τη «λύση» που επιδιώκουν άλλοι σε βάρος μας και προετοιμάζουν καταλλήλως το διπλωματικό σκηνικό για να μας προκαταλάβουν και να ασκήσουν εναντίον μας διπλωματικό εκβιασμό.

Η εξαγγελία ότι θα παραστούν στο δείπνο οι αρμόδιοι υφυπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας καθιστούν σαφές ότι το «δείπνο εργασίας» Αναστασιάδη – Έρογλου, την αποφράδα για τους Έλληνες ημέρα της 29ης Μαΐου, δεν θα είναι τόσο «αθώο» και «τυπικό», όπως παρουσιάσθηκε από τον Αλεξάντερ Ντάουνερ στον Κύπριο Πρόεδρο. Είναι μια καλά μελετημένη κίνηση για διπλωματικό εγκλωβισμό της Ελληνικής πλευράς πάνω στην ίδια πολιτική βάση των δύο «ίσων» μερών και δεν αποκλείεται να δώσει επίσης την ευκαιρία για κινήσεις εξισώσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ψευδοκράτος από τους εκπροσώπους των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας. Η Ελληνική πλευρά πρέπει να ζητήσει γι’ αυτό προκαταρκτικές εγγυήσεις. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν πρέπει να διστάσει να ακυρώσει τη συμμετοχή της στο «δείπνο εργασίας».

 

Άλλες συναφείς ενδείξεις ότι η αναμενόμενη διπλωματική εκστρατεία για την επιβολή απαράδεκτης «λύσεως», με πρωταγωνιστές τώρα τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, βρίσκεται ήδη σ’ εξέλιξη, είναι οι εξαγγελλόμενες αποφάσεις για «εντατικοποίηση» του ρόλου της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών στο Κυπριακό. Ο ρόλος αυτός περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εντατικότερες επαφές του ειδικού αντιπροσώπου Αλεξάντερ Ντάουνερ με παράγοντες των δύο κοινοτήτων, για την προώθηση κλίματος υπέρ της «λύσεως» και της «επανενώσεως» της Κύπρου. Στο ίδιο πνεύμα, ασκούνται πιέσεις στην Κυπριακή Κυβέρνηση για την αποδοχή ενός νέου πακέτου Μέτρων Αποκαταστάσεως Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), που θα έχουν ως πραγματικό στόχο ένα νέο βήμα προς την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο «ίσων» μερών, στην προοπτική, υποτίθεται, της «επανενώσεως»!

ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑΤΟ

Κίνδυνος Παρενεργειών από τη Θορυβώδη Προβολή από την Κυπριακή Κυβέρνηση ως Προτεραιότητας της Εντάξεως της Κύπρου στη «Συμμαχία για την Ειρήνη»

του Περικλή Νεάρχου

Πρέσβυς ε.τ.

Η Κύπρος έπρεπε ήδη από καιρό να είχε υποβάλει αίτηση για ένταξη στη λεγόμενη «Συμμαχία για την Ειρήνη», η οποία δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με ένταξη στο ΝΑΤΟ. Επιτρέπει όμως στην Κύπρο, ως χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με το ΝΑΤΟ και να μην στοχοποιείται ότι παρεμποδίζει τη συνεργασία αυτή. Είναι βέβαιο ότι η Τουρκία, ως χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, θα θέσει βέτο στην ένταξη της Κύπρου. Το ίδιο πράττει συστηματικά για κάθε διεθνή οργανισμό όταν Ελλάδα και Κύπρος συγκατατίθενται, αντιθέτως, στη διεξαγωγή, π.χ., των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δείχνει πού οδηγούν οι μονομερείς παραχωρήσεις. Το Τουρκικό όμως βέτο στην ένταξη της Κύπρου, θα μετακυλούσε την ευθύνη για οποιεσδήποτε παρενέργειες στην ομαλή συνεργασία μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ στους ώμους της Τουρκίας.

Ο σημερινός Πρόεδρος είχε προβάλει θορυβωδώς προεκλογικά τη θέση του για ένταξη της Κύπρου στη «Συμμαχία για την Ειρήνη». Η υπερβολική όμως έμφαση και σημασία που απέδωσε μετεκλογικά στη θέση και την πολιτική αυτή υποθήκευσε ήδη το νόημά της και προκαλεί επιπλέον άλλες επικίνδυνες παρενέργειες. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Ρασμούσεν δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να επιδείξει οποιαδήποτε επιφυλακτικότητα εν όψει της εξαγγελλόμενης προθέσεως της Κύπρου. Αντιθέτως, προέβη απροκάλυπτα, με παρασκηνιακή, προφανώς Αμερικανική, ενθάρρυνση, σε φιλοτουρκικές δηλώσεις για το Κυπριακό και το φυσικό αέριο, προτάσσοντας, π.χ., τη «λύση» του Κυπριακού στην εκμετάλλευση του τελευταίου.

Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών υπαινίχθη, σε συνέντευξή του στο Γερμανικό περιοδικό Σπήγκελ, διαπραγμάτευση και παροχή ανταλλαγμάτων στην Τουρκία στον τομέα της συνεργασίας ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ενώσεως, για να μην προβάλλει βέτο στη συμμετοχή της Κύπρου στη «Συμμαχία για την Ειρήνη». Αντί, δηλαδή, να πιεσθεί η Τουρκία να μην προβάλει βέτο, καλείται η Κύπρος να δώσει ανταλλάγματα και να πληρώσει με τον τρόπο αυτό τη συμμετοχή της στη «Συμμαχία για την Ειρήνη». Είναι γνωστό όμως τι επιδιώκει η Άγκυρα στη συνεργασία ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Να συμμετέχει, ως οιονεί μέλος, στις διαβουλεύσεις για τη λήψη αποφάσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που αφορούν θέματα άμυνας και ασφάλειας, ιδιαίτερα στο χώρο του Αιγαίου και της Κύπρου, που άπτονται των ζωτικών της, όπως υποστηρίζει, συμφερόντων. Να εξουδετερώσει, δηλαδή, οποιοδήποτε γεωπολιτικό πλεονέκτημα έχουν η Κύπρος και η Ελλάδα από τη συμμετοχή τους στην ΕΕ.

Χειρότερα όμως ακόμη, αρχίζει να αναπτύσσεται χαμηλόφωνα και να προβάλλεται από ορισμένους η ιδέα μιας ενδεχόμενης εντάξεως της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Διαπράττουν πολύ μεγάλο σφάλμα όσοι νομίζουν ότι θα ήταν αυτό ένας τρόπος υπερφαλαγγίσεως της Άγκυρας από δεξιά, με πιο φιλοαμερικανική δηλαδή πολιτική. Κάθε φορά που επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο, κατέληξε σε φιάσκο, με κορυφαίο παράδειγμα τη χούντα του 1974.

Η Κύπρος πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στο ρόλο των άλλων μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ρωσία, Κίνα και Γαλλία υπεστήριξαν σταθερά και αποφασιστικά την Κύπρο, στο παρελθόν, στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Δεν πρέπει να τους αφήσει στον «συντονισμό» και την «ενημέρωση» του Ντάουνερ.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δώσει στη Ρωσία. Οι σχέσεις με τη φιλική και στρατηγική αυτή χώρα επλήγησαν άσχημα και προμελετημένα από την απόφαση του Eurogroup. Πρέπει το γρηγορότερο να αποκατασταθούν οι σχέσεις και να αποφευχθούν ενέργειες που θα στερούσαν την Κύπρο από την κρίσιμη Ρωσική στήριξη στις διμερείς σχέσεις και ιδίως στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου διακυβεύεται η διεθνώς ανεγνωρισμένη υπόσταση της Κύπρου.

Το ίδιο ισχύει για τη Γαλλία, της οποίας η πρόσφατη στάση στο Eurogroup απογοήτευσε βαθιά την Κύπρο. Προφανώς, έχει αλλάξει σημαντικά η Γαλλική πολιτική. Αυτό όμως δεν είναι λόγος για να μην αναληφθούν εντατικές προσπάθειες και προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το άλλο κρίσιμο διπλωματικό πεδίο, στο οποίο θα δοκιμασθεί, κατά τους επόμενους μήνες, το Κυπριακό, και η Κύπρος έχει μεγάλη ανάγκη από τη στρατηγική στήριξη μιας μεγάλης, παραδοσιακά φιλικής χώρας, όπως η Γαλλία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στις 16/05/2013 (Τεύχος 187)

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.