ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ


Το να επιβάλλεις 60 τόσο % ανεργία στους νέους, και να βάζεις εισπράκτορες – κυνηγούς κεφαλών να αρπάζονται μέχρι θανάτου προκειμένου να εισπράξουν την προμήθειά τους από το μη ακυρωμένο εισιτήριο του όποιου 19χρονου «τζαμπατζή», (συγχαρητήρια για τον πολιτισμό σας, κ. Διβάνη ) δεν προοιωνίζει καλά μαντάτα για τη δόμηση της Νέας Ελλάδας των κ. κ. Σαμαρά, Βενιζέλου, Στουρνάρα, Δένδια κι υπολοίπων. Γενικώς τα μηνύματα δεν είναι καλά. Στην Αμυγδαλέζα καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί; Που τους είχαν στοιβαγμένους, χωρίς κανένα δικαίωμα, σε κοντέινερς χωρίς κλιματισμό, με 40 και 50 βαθμούς θερμοκρασία, όχι σαν τα ζώα, γιατί κι οι άνθρωποι λογικά ζώα είναι, αλλά σαν τιποτένια, άνευ αξίας,  περιττώματα; Στο αποφασίζουμε και διατάσσουμε για το κλείσιμο της κρατικής, της δημόσιας, ραδιοτηλεόρασης, καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί; Που πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων, χωρίς κανένα εμφανές οικονομικό όφελος, μια ιστορία χτισμένη μέσα στις δεκαετίες με μεράκι από τους πιο ταλαντούχους σύγχρονους δημιουργούς; Πίκρα μαύρη η Νέα τους Ελλάδα. Πότε προλάβαμε, σε 3 χρόνια μέσα, να δείξουμε αυτό το σκληρό, ανιστόρητο πρόσωπο σαν αντίδοτο σε μια κατασκευασμένη οικονομική κρίση δεν έχω ιδέα. Όπως δεν έχω ιδέα και πού μπορεί να βγάλει αυτή η διαδρομή.

Στο βίντεο που ακολουθεί, ωστόσο, το παιχνίδι δεν έχει χαθεί. Είναι η μαρτυρία μιας γυναίκας, για το θάνατο του 19χρονου στο Περιστέρι, όταν έπεσε από το τρόλεϊ καθώς βρέθηκε χωρίς εισιτήριο. Κι είναι μια μαρτυρία πέρα για πέρα αληθοφανής. Την ακούς και νομίζεις πως είσαι μπροστά. Σίγουρα θα ξεσηκώθηκαν αρκετοί από τους επιβάτες για να πληρώσουν οι ίδιοι το εισιτήριο του παιδιού και να τελειώσει εκεί το ζήτημα. Και σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος εθελοντής (μισθοφόρος) εισπράκτορας – δε λέμε ο συγκεκριμένος, δεν ήμασταν παρόντες – κάποιος, πάντως, που θα απαντούσε: «Αυτά κάνετε και φτάσαμε ως εδώ, καλύπτετε ο ένας τον άλλο.»

Κι εκεί είναι που ποντάρω στη δυναμική των επιβατών. Διαχρονικά, δεν είναι δυνατό να καταργήσουν τα ανθρώπινα ανακλαστικά του κόσμου. Αποκλείεται να υπερισχύσει η λογική των εθελοντών – μισθοφόρων – εισπρακτόρων: πόσους αμόρφωτους βαθιά, πόσους λεχρίτες, πόσους ανίκανους να νιώσουν τι είναι τι θα βρεις για να στηρίξεις αυτή την καρικατούρα; Κι απευθύνονται σ’ ένα λαό που λέει η μια γειτόνισσα στην άλλη: «Αχ, με λαχτάρισε το εγγόνι σου, σκαρφάλωσε πάνω στη μηλιά κι έτρεμα μην πέσει το πουλάκι μου.»

Μακροπρόθεσμα οι επιβάτες θα νικήσουν. Με μια προϋπόθεση, μόνο. Να καταλαβαίνουμε ότι είμαστε στο ίδιο τρόλεϊ όλοι μαζί.

Βικτώρια Τράπαλη

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.