Στο στόχαστρο οι “αιώνιοι” φοιτητές


Στο στόχαστρο οι αιώνιοι φοιτητές

Στο στόχαστρο οι “αιώνιοι” φοιτητές

Πλησιάζει ο χρόνος εφαρμογής του νόμου που αφορά τους επί πολλά έτη φοιτητές και, στο πλαίσιο αυτό, απειλούνται με διαγραφή περίπου 4.000 φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών, όπως αναφέρει στο thebest.gr o Πρύτανης, Γιώργος Παναγιωτάκης.

Η ισχύς του νόμου προβλέπεται να ξεκινήσει από τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά, ωστόσο ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών είναι αντίθετος με την αυτόματη διαγραφή και τάσσεται υπέρ της εφαρμογής του νόμου με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να μην προκληθούν αδικίες και κοινωνική αναστάτωση.

Μάλιστα, έχει μεταφέρει ήδη το αίτημα στον υπουργό και το Γ.Γ. του υπουργείου Παιδείας σε συζητήσεις που είχε μαζί τους.

Να εφαρμοστεί ο νόμος, να γίνουν διαγραφές, αλλά με τρόπο τέτοιο, ώστε να μην αδικηθούν φοιτητές. Να ξεκινήσουν, δηλαδή, οι διαγραφές από μη ενεργούς φοιτητές άνω των 15 ετών. Το υπουργείο, όμως, πρέπει να μας βοηθήσει για τις περιπτώσεις φοιτητών των 10 – 11 χρόνων, π.χ. που σήμερα είναι 30 ετών και χρωστούν 3 – 4 μαθήματα. Να μην οδηγήσει ο νόμος σε αδικίες και σε κοινωνική αναστάτωση , ιδιαίτερα σε μία τέτοια δύσκολη εποχή. Ένας φοιτητής 30 ετών σήμερα μπορεί π.χ. να εργάζεται και σε προτεραιότητα είναι η εργασία του”.

H Πρυτανική Αρχή του Πανεπιστημίου Πατρών είναι αντίθετη στην αυτοδίκαιη διαγραφή και ο Πρύτανης δηλώνει ότι θα επανέλθει για το θέμα στον υπουργό Παιδείας.
Χρόνος σπουδών και χρονοδιαγράμματα διαγραφών

Το εύρος της επιμήκυνσης του χρόνου σπουδών εξαρτάται από το ακαδημαϊκό έτος στο οποίο εισήχθη ένας φοιτητής. Για τους φοιτητές και σπουδαστές που εισήχθησαν, μετά την ψήφιση του νόμου-πλαίσιο ισχύουν τα εξής:

Μετά το πέρας της περιόδου κανονικής φοίτησης, που ισούται με τον ελάχιστο αριθμό των αναγκαίων για την απονομή του τίτλου σπουδών εξαμήνων, σύμφωνα με το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών της σχολής, προσαυξημένο κατά τέσσερα εξάμηνα, οι φοιτητές μπορούν να εγγραφούν στα εξάμηνα μόνον, εφόσον πληρούν τους όρους συνέχισης της φοίτησης που καθορίζονται στον οργανισμό του κάθε ιδρύματος.

Για τους φοιτητές μερικής φοίτησης, μπορούν εάν χρειαστεί να πάρουν το πτυχίο σε διάστημα διπλάσιο από αυτό που προβλέπει το πρόγραμμα σπουδών του τμήματος. Εάν, για παράδειγμα, οι σπουδές σε ένα τμήμα διαρκούν 4 χρόνια, τότε ο φοιτητής μερικής φοίτησης μπορεί να σπουδάσει έως και 8 χρόνια και εάν μέχρι τότε δεν έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του, θα διαγράφεται.

Οι ρυθμίσεις που ισχύουν για τους παλιούς

Για τους φοιτητές που ήταν εγγεγραμμένοι στα ΑΕΙ-ΤΕΙ της χώρας, πριν από την ψήφιση του νόμου, προβλέπονται διαφορετικές ρυθμίσεις, ανάλογα με το έτος εισαγωγής.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το ethnos, φοιτητές οι οποίοι εισήχθησαν σε κάποιο τμήμα της ανώτατης εκπαίδευσης, πριν από το ακαδημαϊκό έτος 2003-2004, θα πρέπει να ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους, μέχρι τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2014-’15. Αναφορικά με τους φοιτητές που έχουν εγγραφεί τα ακαδημαϊκά έτη 2004-’05, 2005-’06 και 2006-’07, θα πρέπει, σύμφωνα με το νόμο, να ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους μέχρι τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2014-’15.

Σχετικά με όσους εγγραφεί από το ακαδημαϊκό έτος 2007-’08 έως και το 2010-’11, θα ισχύσουν κατά περίπτωση τα εξής:

Οσοι εγράφησαν το 2007-’08 θα μπορούν να ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους μέχρι τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2014-’15.

Οσοι εγράφησαν το 2008-’09 θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν το πτυχίο τους μέχρι το 2015-’16.

Οσοι εισήχθησαν το 2009-’10 θα ολοκληρώνουν τις σπουδές τους μέχρι το 2016-’17.

Οσοι εισήχθησαν το 2010-’11 θα ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους μέχρι τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2017-’18.

Μέριμνα για όσους εργάζονται

Ειδική μέριμνα για τους εργαζόμενους φοιτητές υπάρχει στο νέο νόμο-πλαίσιο. Ειδικότερα, προβλέπεται πως οι φοιτητές που αποδεδειγμένα εργάζονται τουλάχιστον 20 ώρες την εβδομάδα, έχουν τη δυνατότητα να εγγράφονται ως φοιτητές μερικής φοίτησης, ύστερα από αίτησή τους που εγκρίνεται από την κοσμητεία της σχολής.

Αξίζει να επισημανθεί ότι οι φοιτητές μπορούν, ύστερα από αίτησή τους προς την κοσμητεία της σχολής τους, να διακόψουν τη φοίτησή τους. Από τον οργανισμό του ιδρύματος καθορίζεται η διαδικασία διαπίστωσης της διακοπής της φοίτησης, τα δικαιολογητικά που συνοδεύουν την αίτηση και ο μέγιστος χρόνος της διακοπής, καθώς και η δυνατότητα της κατ’ εξαίρεση υπέρβασης του χρόνου αυτού.

Πηγή: thebest.gr

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

2 ἀπαντήσεις στὸ Στο στόχαστρο οι “αιώνιοι” φοιτητές

  1. Ὁ/ἡ oxtapus γράφει:

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

    Μοῦ ἀρέσει

  2. Ὁ/ἡ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ γράφει:

    Ο όρος «αιώνιος φοιτητής» είναι παραπλανητικός και ρατσιστικός. Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν οργανωθεί από το έτος 1837 με βάση το γερμανικό μοντέλο γι’ αυτό το λόγο έχουν αυτή τη μονότονα επαναλαμβανόμενη διάταξη (η φοιτητική ιδιότητα αποκτάται δια της εγγραφής στην οικεία σχολή και απεμπολείται με τη λήψη πτυχίου ή το πέρας του φυσικού προσώπου ή με οικειοθελή παραίτηση ή εάν δεν ανανεωθεί η δήλωση εγγραφής κλπ). Μόνο τα αγγλοσαξωνικού τύπου ιδρύματα ακολουθούν διαφορετικό σύστημα πχ αυστηρό χρονικό όριο σπουδών, δύο το πολύ εξετάσεις για κάθε μάθημα με ποινή διαγραφής κλπ. Το αγγλοσαξωνικό σύστημα το έχει υιοθετήσει και το πανεπιστήμιο της Λευκωσίας, όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτε, γιατί το κυπριακό κράτος εξολοκλήρου έχει υιοθετήσει το βρετανικό σύστημα διοίκησης από την εποχή της αποικιοκρατίας και της συνθήκης Ζυρίχης Λονδίνου (αυτό εκτείνεται σε όλη ανεξαιρέτως τη δημόσια διοίκησή του, το σύστημα δικαιοσύνης και δικαστηρίων, τη δομή των τριών εξουσιών, το προεδρικό πολίτευμα που είναι αμερικάνικου τύπου κλπ). Το ότι έχουν οι ΗΠΑ ή ο Καναδάς ή η Βρετανία , η Ιρλανδία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία αυτή τη στρουκτούρα δεν συνεπάγεται ότι σώνει και καλά πρέπει να το υιοθετήσει και η Ελλάδα που είναι σαφώς μια χώρα λιγότερο ανεπτυγμένη και οσημέραι πτωχότερη. Κοντολογίς δεν μπορεί στα πανεπιστήμια να είμαστε Αμερική και στα εισοδήματα ή τις υποδομές να είμαστε Ουγκάντα. Δυστυχώς πολύς κόσμος συγκρίνει μεγέθη που είναι ανόμοια, ποιοτικώς διαφορετικά και δεν επιδέχονται συγκρίσεως.
    Η Ελλάδα από συστάσεως του θεσμού του ΕΚΠΑ ακολουθεί το γερμανικό σύστημα, και το ίδιο συμβαίνει στην Γερμανία, την Αυστρία, τις σκανδιναβικές χώρες και την Πορτογαλία. Η Ισπανία έχει ένα περισσότερο εντατικοποιημένο μοντέλο σπουδών όπως και η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και η Ελβετία. Αυτές οι τελευταίες χώρες ακολουθούν ένα τρίτο μοντέλο περισσότερο πολύπλοκο, το γαλλικό, που έχει διάφορα πιο σύνθετα χαρακτηριστικά, αλλά οι φωστήρες που πλαισίωναν την κυρία Γιαννάκου ή την κυρία Διαμαντοπούλου απαξίωσαν να ασχοληθούν με το γαλλικό πρότυπο και θέλησαν να κάνουν την Ελλάδα νέα Καλιφόρνια! Σε γενικές γραμμές το γερμανικό μοντέλο χαρακτηρίζεται από τη μαζικότητα των σπουδαστών ενώ το αγγλοσαξωνικό μοντέλο έχει περισσότερο κολεγιακό στυλ.
    Η ουσία του πράγματος είναι ότι τα ελληνικά ΑΕΙ διαθέτουν πακέτο μαθημάτων τρείς φορές μεγαλύτερο ποσοτικά σε σχέση με το αγγλοσαξωνικό μοντέλο και είναι χαρακτηριστικό ότι οι έλληνες φοιτητές αντιμετωπίζουν εξετάσεις πολύ αυστηρότερες απ’ ο,τι οι αμερικανοί συνάδελφοί τους (ο Έλληνας φοιτητής μπορεί να κόβεται σαν να είναι καρότο λόγω της ενδεχόμενης αυθαιρεσίας του καθηγητή του). Αυτά τα στοιχεία τα αποσιωπούν οι συκοφάντες των ελληνικών σχολών, γιατί δεν συμφέρουν το καθεστώς. Μάλιστα δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πολλοί απόφοιτοι ξένων, ομοταγών ΑΕΙ, οι οποίοι είχαν σπάσει τα μούτρα τους στις εδώ πανελλαδικές εξετάσεις, αφού γύρισαν στην πατρίδα μαζί με το πτυχίο που αγόρασαν στο εξωτερικό, τα βρήκαν μπαστούνια στο παλιό ΔΙΚΑΤΣΑ νυν ΔΟΑΤΑΠ γιατί αποδείχτηκε πως ήσαν αστοιχείωτοι με βάση τις ελληνικές προδιαγραφές ! Αφετέρου είναι γνωστό ότι στις χώρες όπου ακολουθείται το ίδιο μοντέλο με το δικό μας (Γερμανία) μετά το έκτο έτος εισπράττονται ορισμένα δίδακτρα και εξέταστρα (συμβολικά και προσιτά δίδακτρα), οπότε πιέζεται ο σπουδαστής να δείξει μεγαλύτερη σοβαρότητα στη μελέτη του (στην Ιταλία μάλιστα τα δίδακτρα υπάρχουν από το πρώτο έτος). Το ίδιο θα έπρεπε να συμβεί και στην Ελλάδα, ώστε να δουν μερικά πλουσιόπαιδα πώς βγαίνει το ημερομίσθιο. Δεν υπάρχει αντισυνταγματικότητα αυτού του μέτρου, διότι με την ίδια λογική τα ελληνικά μεταπτυχιακά προγράμματα θα ήσαν αντισυνταγματικά ενόψει του άρθρου 16 Σ.
    Η συζήτηση περί αιωνίων φοιτητών δείχνει την προσπάθεια της άρχουσας κοινωνικής τάξης να εισαγάγει πρόσθετους φραγμούς στο δικαίωμα της μόρφωσης και να οδηγήσει οριστικά πλέον μια ολόκληρη κοινωνική τάξη στο περιθώριο (εργαζομένους φοιτητές, αρρώστους σπουδαστές, ορφανούς και αναπήρους, παιδιά διαλυμένων οικογενειών, επαρχιώτες σπουδαστές που δεν έχουν κατάλυμα, άλλους φοιτητές σεισμόπληκτους ή άστεγους λόγω της κρίσης, κοπέλες που αντιμετώπισαν μια αναπάντεχη εγκυμοσύνη και δεν διάλεξαν την εύκολη λύση της έκτρωσης, εφέδρους αξιωματικούς του ελληνικού στρατού που έχουν ταυτόχρονα τη φοιτητική ιδιότητα και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του στρατεύματος κλπ). Οι αργοπορημένοι φοιτητές δεν κοστίζουν απολύτως τίποτε στο κράτος ή το φορολογούμενο, διότι μετά το έκτο έτος διακόπτονται όλα τα δικαιώματα της ούτως ή άλλως αποψιλωμένης μέριμνας (βιβλία, φάρμακα, σίτιση, στέγαση στις υποβαθμισμένες εστίες, εισιτήρια κλπ). Μάλιστα με το νέο νόμο 4009/2011 οι παλαιοί φοιτητές δεν υπολογίζονται καν στον πληθυσμό του ιδρύματος διότι θεωρούνται «μη ενεργοί φοιτητές», δεν δικαιούνται να ψηφίζουν κανένα, δεν εκλέγουν κανένα όργανο, επομένως με τις νέες διατάξεις μειώνεται κι άλλο το ποσοστό χρηματοδότησης, γιατί καταγράφονται μόνον οι «ενεργοί φοιτητές» (δηλαδή οι νεοσσοί). Επίσης δεν καταλαμβάνουν τη θέση κανενός γιατί εισήχθησαν κατόπιν αδιάβλητων εξετάσεων και έχουν νόμιμο δικαίωμα να είναι εκεί όπου βρίσκονται (αν είχαν την ικανότητα και οι αιώνιοι επικριτές, θα είχαν περάσει και εκείνοι κατόπιν εξετάσεων και θα ήσαν και εκείνοι εγγεγραμμένοι). Υπάρχουν ασφαλώς και φοιτητές αδιάφοροι, οκνηροί, νωχελικοί, ή φοιτητές που εισήχθησαν σε άλλο τμήμα από εκείνο που ήθελαν και γι’ αυτό φαίνονται να είναι λιμνάζοντες, αλλά τα αρνητικά φαινόμενα υπάρχουν σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και δεν μπορεί να χαρακτηρίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία του θεσμού ή του νόμου περί ΑΕΙ (μήπως οι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι παράδειγμα προς μίμηση ή ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι εφημερίδες και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα του κατεστημένου βλ. ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ + ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ έχουν κάνει σημαία το ζήτημα των αργοπορημένων φοιτητών ? ) Η προπέτεια της κυβερνήσεως για το θέμα αυτό οφείλεται περισσότερο στην προσπάθεια να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς με τους συνδικαλιστές φοιτητές που ενίοτε παραφέρονται και δημιουργούν δυστυχώς έκτροπα. Ωστόσο ο αριθμός αυτών των φοιτητών είναι περιθωριακός, αφού κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Κατά δεύτερο λόγο επιδιώκεται η έξωση των παιδιών των κατώτερων εισοδηματικά τάξεων από τις σχολές, ώστε τα πλουσιόπαιδα να μην έχουν πια ανταγωνισμό. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η αντίδραση των κυβερνώντων όταν αρχίσουν και οι μαζικές αυτοκτονίες των διαγραφόμενων φοιτητών, που θα προστεθούν στους 4000 αυτόχειρες της κρίσης του συστήματος στο οποίο ζούμε όλοι.

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.