Τα δάκρυα των εσπερίδων


Γράφει ο Λευτέρης Μανωλάς

Εκείνο που δύσκολα γίνεται κατανοητό είναι το γεγονός πως υπάρχουν συμπολίτες μας, οι οποίοι ενώ έχουν υποστεί τα όσα μύρια εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής από τους σημερινούς συγκυβερνώντες, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν καθαρή ματιά σε ότι συμβαίνει σήμερα στον τόπο μας.

Κι ενώ κουβεντιάζοντας αντιλαμβάνονται ότι αντικειμενικά δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα υποστήριξης οποιασδήποτε πολιτικής επιλογής που δρα σε βάρος τους, προβάλλουν διστακτικά διάφορες δικαιολογίες για τη στάση τους και ως διαφυγή      αναφέρονται στα άλλα κόμματα, της αντιπολίτευσης, κατά περίπτωση.

Για παράδειγμα, άλλοτε αναφέρονται στο ένα κόμμα προβάλλοντας ότι αυτό είναι προέκταση της συγκυβέρνησης, αφού μέχρι πρόσφατα καθόντουσαν στα ίδια στασίδια. Για το άλλο κόμμα ότι αυτό προέρχεται από την ίδια μήτρα ενός εκ των συγκυβερνώντων κομμάτων και η αντιμνημονιακή ρητορεία του είναι επηρεασμένη από τις δοξασμένες μαζώξεις του Ζαππείου. Το ακροδεξιό, βέβαια, δεν κουβεντιάζεται, ανοικτά, για οποιοδήποτε σενάριο επιλογών. Ότι, επίσης, εφόσον το κομμουνιστικό κόμμα παραμένει αμετακίνητο στις θέσεις του, δεν αφήνει καμιά προοπτική συνεργασίας με οποιοδήποτε άλλο κομματικό σχηματισμό δηλώνοντας ότι στοχεύει σε μια μακρόχρονη προσπάθεια επιρροής της λαϊκής πλειοψηφίας, ώστε αυτή η πλειοψηφία να αποτελέσει την αποτελεσματικότερη συνεργασία για τις απαιτούμενες αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία. Και τέλος ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολί-τευσης, αφενός δεν έχει παρουσιάσει, μέχρι τώρα, ένα αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση κι αφετέρου εμφανίζεται να μην έχει διευρύνει τον ηγετικό του πυρήνα κατ’ αναλογία και κατ’ αντιστοιχία με την ολοένα και μεγαλύτερη διεύρυνση της λαϊκής του βάσης, με αποτέλεσμα οι δηλώσεις των μελών της ηγετικής του ομάδας, είτε να φαίνονται αλληλοσυγκρουόμενες, είτε αυτές, όχι μόνο να μην έχουν καμιά απήχηση, αλλά και να δημιουργούν πολλαπλούς προβληματισμούς σε όλους εκείνους οι οποίοι έχουν την πρόθεση μιας «ασφαλούς» ψήφου.

Έτσι λοιπόν, ενώ γύρω μας βλέπουμε τη χώρα μας να καταστρέφεται και να μετατρέπεται, από μέρα σε μέρα, σε αποικία χρέους και την κοινωνία να καταρρέει κυριολεκτικά, εξαιτίας της ασκούμενης κυβερνητικής διαχείρισης, τα ΜΜΕ με περισσή πονηριά και δεξιοτεχνία και με τη στράτευση γνωστών δημοσιογράφων, που, για τούτη την περίσταση, είχαν ήδη προετοιμαστεί, από το σύστημα, ως δήθεν αυθεντίες και ως εκφραστές της «άνωθεν σοφίας», καταφέρνουν να στρέφουν, με διάφορες σοφιστείες και «πολιτικά» τρικ, το ενδιαφέρον και την «κρίση» του κόσμου σε αντίθετη και λάθος κατεύθυνση.

Λες και τώρα κυβερνά η αντιπολίτευση!

Λες και οι απόψεις και θέσεις της αντιπολίτευσης παράγουν πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ή φορολογικά νομοσχέδια και κυβερνητικές πράξεις που δυσμενοποιούν τη ζωή των πολιτών!

Η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική δεν πτωχοποίησε την κοινωνία; Γιατί παριστάνουν ότι ξεχνούν τις απώλειες της ελληνικής οικονομίας στο διάστημα 2010-13, που στα βασικά μεγέθη διαμορφώνονται ως εξής: αγοραστική δύναμη -37%, αποδοχές μισθωτών -37%, απασχόληση -18%, ιδιωτική κατανάλωση -30% και το πιο σημαντικό ότι σήμερα η επίσημη ανεργία ξεπέρασε το 28% και στους νέους το 60%.

Η κυβερνητική αδηφαγία, οδήγησε σε δήμευση της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας. Ο κυβερνητικός αμοραλισμός, έφερε το λαό μας σε βιοτικό επίπεδο βορειοαφρικα-νικών χωρών. Η κυβερνητική υποτακτικότητά  μας οδήγησε σε καθολική αδυναμία ανάκτησης του χαμένου ΑΕΠ, στο μέλλον. Η κυβερνητική αναλγησία, κατάφερε τη διάλυση του συστήματος υγείας, μετατρέποντας σε Γολγοθά την κάθε χρήση του. Τα κυβερνητικά παραμύθια, οικοδομούν στον τόπο μας μια οικονομία αποικιακού τύπου (cluster). Και τόσα άλλα!

Με λίγα λόγια η σημερινή Κυβέρνηση, ακολουθώντας πειθήνια και κατά γράμ-μα τις οδηγίες της Τρόικας (σαν να είναι η θεϊκή δύναμη επί της γης) εφαρμόζει μια πολιτική που διασφαλίζει ένα και μοναδικό αποτέλεσμα: την πληρωμή από τον πολίτη των σφαλμάτων που διέπραξαν οι τράπεζες και δημιούργησαν την κρίση. Και η πληρωμή συνίσταται στο κόψιμο των συντάξεων, στη μείωση των μισθών, στο ξεπούλημα κερδοφόρων κρατικών επιχειρήσεων και ακινήτων «φιλέτων», στην περικοπή πιστώσεων για την Υγεία, την Παιδεία και τον Πολιτισμό και στην αδιάκοπη ενίσχυση των τραπεζών. Πράγματα που διαπιστώνονται και από το Troika Watch.

Προς τι λοιπόν ο κλαυθμός και οδυρμός των αργυρώνητων δημοσιογράφων και λοιπών επωφελούμενων από την κατάσταση αυτη, για τις (δήθεν) αντικρουόμενες απόψεις των στελεχών της αντιπολίτευσης (της μείζονος κυρίως) και διάφορα άλλα εφευρήματα; Που σκοπό άλλο δεν έχουν παρά να μπερδεύουν την κρίση του κόσμου. Ο κόσμος όμως γνωρίζει το ποιοι και κυρίως το πώς κυβερνούν σήμερα. Γνωρίζει επίσης ότι σίγουρα δεν κυβερνά καμία αντιπολίτευση!

Ωστόσο η ώρα της κρίσης πλησιάζει …

Λευτέρης Μανωλάς

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.