Βαρειά Ατίμωση


Βαρειά Ατίμωση

Το πιο ιερό σημείο σε μια αρχαία ελληνική πόλη εκτός από τον ίδιον της τον θεμέλιο λίθο -το «ιερόν πτολίεθρον»– ήταν το Πολυάνδριο.

Σε χώρο της κάθε πόλης περίοπτον, στην Αθήνα στο Δημόσιο Σήμα, οι δήμοι και οι άρχοντες ήγειραν περικαλλή Κενοτάφια, μνημεία στη μνήμη όσων πολιτών-οπλιτών είχαν πέσει υπέρ πατρίδος, χωρίς η σωρός τους να ανακτηθεί και να ταφεί με τις πρέπουσες τιμές.

Στα Πολυάνδρια κατοικούσε το πνεύμα επιφανών και αφανών ηρώων, ως άλλο φυλαχτό ελευθερίας της πόλης, του κράτους, της δημοκρατίας.

Πολλούς αιώνες αργότερα, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν εκατομμύρια στρατιωτών θυσιάσθηκαν στα σφαγεία των χαρακωμάτων κι επειδή τα λείψανα πολλών και πολλών ουδέποτε ανακτήθηκαν, αναβίωσε το ιστορικό προηγούμενο των Πολυανδρίων με τη μορφή μνημείων αφιερωμένων στονΑγνωστο Στρατιώτη. Ολες οι μεγάλες και πολλές μικρές πόλεις της Ευρώπης έστησαν τέτοια μνημεία, συνήθως θλιμμένα, στη μνήμη στρατιωτών, κυρίως παιδιών του λαού, που χάθηκαν άδικα «για του αφέντη το ψωμί» ή έπεσαν σε πολέμους για δίκαιους σκοπούς, όπως για την άμυνα της πατρίδας και τηνελευθερία της.

Στο κέντρο των Αθηνών, ακριβώς μπροστά απ’ το Κοινοβούλιο, εκεί που χτυπά η καρδιά της Δημοκρατίας, κοιμάται άγρυπνος ο Αγνωστος Στρατιώτης. Φρουρείται ελεύθερος. Ο καθένας, Ελληνας ή ξένος, δύναται να τον πλησιάσει, να του μιλήσει, να τον χαϊδέψει, να τον ακούσει. Ουδείς διανοήθηκε ποτέ να τον σκυλεύσει.

Κι όμως! Το σεπτό μαρμάρινο σκήνωμα των τίμιων νεκρών του γένους μας ατιμάσθηκε δύο φορές. Την πρώτη απ’ τους Ναζί κατακτητές, όταν τόλμησαν να «αποδώσουν τιμές» στο ανυπεράσπιστο πένθος μας – στον «Αγνωστο Στρατιώτη» που οι ίδιοι φόνευσαν στα μέτωπα, αλλά και σταμετόπισθεν.

Η ατιμία αυτή, άγος ιταμό και ανίερο, ξεπλύθηκε με αίμα. Το αίμα της Εθνικής Αντίστασης του λαού μας, που έστειλε τα ναζιστικά θηρία πίσω στηνκόλαση απ’ την οποίαν είχαν βγει.

Δεύτερη φορά ατίμασαν τον Αγνωστο Στρατιώτη οι νεοναζί επίγονοι των ναζί Χρυσαυγίτες. Τρακόσιοι με τριακόσιους πενήντα απ’ αυτούς τους υπομείονες, τραγουδούσαν προχθές κατάμουτρα στον Αγνωστο εμβατήριοτων Ες Ες που, μεταφρασμένο στα ελληνικά, άδουν αυτά τα σκυλιά ως ύμνο της Χρυσής Αυγής.

Ατάραχος ο Αγνωστος Στρατιώτης δεν ορθώθηκε να πάρει φαλάγγιαυτούς τους πεμπτοφαλαγγίτες – διότι μόνον προδότες θα μπορούσαν να γκαρίζουν εμβατήρια των Ες Ες πάνω απ’ τον τάφο εκείνων που έχυσαν το αίμα τους υπέρ της ελευθερίας της πατρίδας και της απελευθέρωσης των Ελλήνων από κάθε ξενικό ζυγό – ανάμεσά τους και τον φασιστικό.

Ομως, και αυτή η ατίμωση θα βρει τον εξιλασμό της. Οταν οι Ελληνες με την ψήφο τους απαλλάξουν τη Δημοκρατία απ’ τη μιαρή παρουσία των φασιστών, στέλνοντας τους πραιτωριανούς των τυρρανίδων πίσω στους υπονόμους όπου ανήκουν. Πίσω στην κόλαση που ζει μέσα τους…

ΣΤΑΘΗΣ στο enikos.gr

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.