Νέο – ελληνικός πολιτισμός


του Γιάννη Γεωργούδη

Όλοι εμείς οι νεοέλληνες μασουλάμε συνεχώς μία καραμέλα που σκοπίμως κάποιοι μας έχουν δώσει, όπου καμαρώνουμε για την ένδοξη καταγωγή μας και τον ένδοξο πολιτισμό τον οποίο κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας. Αυτήν όμως την κληρονομιά που αποκτήσαμε δεν την αξιοποιήσαμε όπως θα έπρεπε. Επαναπαυτήκαμε πάνω στους ένδοξους προγόνους μας και προσπαθήσαμε να γίνουμε όσο το δυνατόν χειρότεροι από τους χειρότερους. Έτσι οδηγηθήκαμε ως λαός σε επίπεδα πρωτόγονα και σε απολίτιστες εποχές.

Κάποτε ο Έλληνας καμάρωνε για την ένδοξη καταγωγή του και τους λαμπρούς προγόνους του. Τώρα ο νεοέλληνας κατάντησε τη χώρα του να είναι η τελευταία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Κάποτε φώτιζε με τις ιδέες του τα γράμματα και τις τέχνες κι ανακάλυπτε νέες επιστήμες. Σήμερα ο νεοέλληνας είναι βαλτωμένος στη χώρα του, δίχως ιδανικά κι όραμα κι αναζητά ευκαιρία για να μεταναστεύσει. Κάποτε αγωνίζονταν για να προστατεύει την πατρίδα του από ξένη επιβουλή και θυσίαζε ακόμα και τη ζωή του, λέγοντας για τελευταία φορά τον εθνικό ύμνο. Τώρα ο νεοέλληνας βλέπει κάποιους να την τεμαχίζουν και να την καταστρέφουν κι αυτός ενσυνείδητα ή ασυνείδητα συνδράμει, για να γίνει αυτό, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Κάποτε συσπειρώνονταν μπροστά σε έναν κίνδυνο που αντιμετώπιζε η χώρα του και προσπαθούσε να τιμωρήσει τους εισβολείς. Τώρα ο νεοέλληνας εξαγοράζεται από τους απρόσωπους εισβολείς και με την αδράνεια και την ανοχή του οδηγεί τη χώρα του και τον πολιτισμό της σε έναν πλήρη αφανισμό. Κάποτε πειθαρχούσε στη συνείδησή του και τις αρχές του και προστάτευε τη δημόσια περιουσία. Τώρα ο νεοέλληνας καταστρέφει κάθε τι που ανήκει σε όλους και πυρπολεί ακόμα και τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (Πανεπιστήμια). Κάποτε με αυτοθυσία έδινε μεγάλες μάχες γύρω από το ιερό σύμβολο της πατρίδας του που είναι η σημαία. Τώρα ο νεοέλληνας πιστεύοντας ότι η σημαία είναι ένα απλό πανί δίχως νόημα, τη βάζει φωτιά και το απολαμβάνει. Κάποτε ως πατριώτης, κρατούσε με περηφάνια τη σημαία και την είχε έξω από το σπίτι του. Σήμερα ο νεοέλληνας αισθάνεται ντροπή να την κρατά, μήπως και θεωρηθεί εθνικιστής ή κάτι άλλο. Κάποτε ενδιαφέρονταν για τα κοινά με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον των συμπατριωτών του. Τώρα ο νεοέλληνας κοιτάζει μόνο το βόλεμά του, το ιδιωτικό του και μόνο συμφέρον και το όραμά του είναι να αποκτήσει περισσότερα χρήματα. Κάποτε ξυπνούσε πολύ νωρίς και πήγαινε τραγουδώντας και με διάθεση στη δουλειά του, παίρνοντας το λεωφορείο από την κοντινότερη στάση. Τώρα ο νεοέλληνας για να ξυπνήσει, χρειάζεται για ντοπάρισμα μία γερή δόση καφέ που κρατά στο χέρι σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και πηγαίνει στη δουλειά του, τουλάχιστον με χίλια εξακόσια κυβικά. Κάποτε τακτοποιούσε έγκαιρα τις υποχρεώσεις και τις πάσης φύσεως εκκρεμότητές του. Σήμερα ο νεοέλληνας περιμένει την τελευταία στιγμή να τα τακτοποιήσει και προτιμά να χάσει ένα ολόκληρο μεροκάματο, περιμένoντας στην ουρά τη σειρά του. Κάποτε γνώριζε ποιος ήταν ο διπλανός του κι εάν χρειαζόταν τον βοηθούσε στην ανάγκη. Τώρα ο νεοέλληνας όχι μόνο αδιαφορεί στο να γνωρίσει το διπλανό του, αλλά και δεν του παρέχει βοήθεια σε κάποια ανάγκη αν χρειαστεί. Κάποτε φρόντιζε το κομμάτι του δρόμου μπροστά στο σπίτι του και το σκούπιζε καθημερινά. Σήμερα ο νεοέλληνας όχι μόνο αδιαφορεί για την καθαριότητα έξω από το σπίτι του, αλλά κι ο ίδιος πετά στο δρόμο τα σκουπιδάκια του, όπως μπουκαλάκια νερού, πακέτα τσιγάρων, πλαστικά ποτηράκια καφέ κι άλλα. Βουνά τα πλαστικά στις άκρες των δρόμων δίνουν στον περαστικό μία τριτοκοσμική εικόνα. Κάποτε οι μαθητές πήγαιναν στο σχολείο με ομοιόμορφη ενδυμασία, παρουσιάζοντας έτσι μία εικόνα ισοτιμίας μεταξύ όλων κι αποφεύγοντας τις προκλητικές ενδυμασίες κάποιων μαθητών. Σήμερα οι νεοέλληνες μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο με φιρμάτη ενδυμασία, με τελευταίου τύπου κινητό για να υπερέχει έναντι των άλλων και με έναν καφέ στο χέρι, για να δείξουν ότι είναι μέσα στη μόδα της κοινωνίας. Κάποτε οι μαθητές μετά το σχολείο εργάζονταν για να συμβάλλουν στα οικογενειακά έξοδα, ώστε να ελαφρύνουν τους γονείς τους από τα οικονομικά βάρη. Σήμερα οι νεοέλληνες μαθητές, τον ελεύθερο χρόνο τους τον αφιερώνουν μουτζουρώνοντας με σπρέι τους τοίχους και τις οδικές πινακίδες και καταστρέφοντας κάθε τι όρθιο που συναντούν. Κάποτε αγωνίζονταν με πάθος και διάρκεια για τα δίκαια δικαιώματά του, συμμετέχοντας ενεργά σε πορείες διαμαρτυρίας. Σήμερα ο νεοέλληνας παρακολουθεί τις πορείες που περνούν έξω από το σπίτι του μέσα από την τηλεόραση, ξαπλωμένος στον αναπαυτικό του καναπέ. Κάποτε η τηλεόραση διαπαιδαγωγούσε και ψυχαγωγούσε. Σήμερα παραπλανεί, μεροληπτεί και διαστρέφει. Κάποτε για να κατασκευαστεί ένα δημόσιο έργο εργάζονταν επτά άτομα κι επέβλεπε ένας. Τώρα για να κατασκευαστεί ένα δημόσιο έργο εργάζεται ένας κι επιβλέπουν επτά νεοέλληνες. Κάποτε οι Έλληνες κατασκεύαζαν ένα έργο και διαρκούσε για αιώνες. Τώρα οι νεοέλληνες όταν κατασκευάζουν ένα έργο, μετά από ελάχιστα χρόνια το ξανακατασκευάζουν. Κάποτε έλεγε καλημέρα στον κάθε περαστικό που συναντούσε. Τώρα ο νεοέλληνας ακόμα και να γνωρίζει τον άλλο, αποφεύγει να τον καλημερίσει. Κάποτε ο Έλληνας ό, τι ήθελε να κάνει το έκανε μόνος του και βασίζονταν στις δικές του δυνάμεις. Σήμερα ο νεοέλληνας τα περιμένει όλα από τους άλλους. Κάποτε ο Έλληνας γνώριζε την ιστορία της πατρίδας του κι αγωνίζονταν για το μέλλον του. Τώρα ο νεοέλληνας είναι ανιστόρητος κι ενδιαφέρεται μόνο για το σήμερα. Κάποτε επικοινωνούσε και μιλούσε με την μητρική του, αυθεντική και πατροπαράδοτη γλώσσα (αρχαία, καθαρεύουσα, δημοτική) και την κατανοούσε απόλυτα. Σήμερα ο νεοέλληνας την έχει καρατομήσει και στη θέση της μιλά την αργκό, που κανείς δεν την καταλαβαίνει.  Κάποτε είχε για πρότυπο ζωής, τίμιους κι εργατικούς ανθρώπους της προόδου. Σήμερα ο νεοέλληνας έχει ως είδωλο ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς και πλουσίους. Κάποτε ο Έλληνας γνώριζε και κατανοούσε την ιστορία της πατρίδας του. Σήμερα ο νεοέλληνας γνωρίζει ότι το 1940 η χώρα του απελευθερώθηκε από τους Τούρκους και το 1821 απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς. Κάποτε έκανε το σταυρό του πριν ξεκινήσει για τη δουλειά. Σήμερα ο νεοέλληνας έχει απομακρυνθεί από το Θεό, διότι έχει ως θεό το χρήμα. Κάποτε ζούσε με στερήσεις και ήταν ευτυχισμένος. Σήμερα ο νεοέλληνας προτιμά να ζει με δανεικά κι ας είναι δυστυχισμένος. Κάποτε η πατρίδα είχε τον Έλληνα δίπλα της. Σήμερα ο νεοέλληνας έχει την πατρίδα απέναντί του. Κάποτε ο Έλληνας είχε βαθιά ανεπτυγμένα το φιλότιμο και τη συνείδησή του. Σήμερα ο νεοέλληνας έχει ανεπτυγμένο μόνο το συμφέρον του.

Αυτός είναι ο σύγχρονος νεοελληνικός μας πολιτισμός, για τον οποίο καμαρώνουμε και με τον οποίο θα πορευτούμε στο μέλλον τόσο εμείς, όσο και τα παιδιά μας. Να μας χαιρόμαστε!!!

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.