Περί βλακείας


Ως «διανοουμενίστικος»  ορισμός της βλακείας, θα μπορούσε να διατυπωθεί ότι: Βλακεία ως πράξη είναι αυτή που καθοδηγείται από μη επαρκή ή μη ισορροπημένη, σε σχέση με το αναμενόμενο, λειτουργία του κέντρου επεξεργασίας ερεθισμάτων και λήψης αποφάσεων ενός νοήμονος οργανισμού ή ομάδας και οδηγεί σε αποδιοργάνωση της τάξης, τροχοπέδη της εξέλιξης ή καταστροφή.

Τη βλακεία με απλά λόγια, θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε σαν μια μορφή δυσλειτουργίας της νόησης, της ικανότητας του εγκεφάλου να δέχεται ερεθίσματα και να ανταποκρίνεται λογικά σε αυτά με την επεξεργασία τους, αντιδρώντας με τρόπο αποδεκτό και νοήμονα.

Η δυσλειτουργία αυτή μπορεί να είναι μόνιμη ή μπορεί να είναι και περιστασιακή. Και εάν μεν είναι μόνιμη μπορεί να μη παρεξηγηθεί δεδομένου ότι μπορεί να αγνοηθεί από τους πολλούς εφόσον ο φορέας είναι πλέον γνωστός «βλαξ» και οι όποιες ενέργειες του επηρεάζουν κυρίως τον ίδιο ή και ακόμα το στενό περιβάλλον του.

Το επικίνδυνο είναι όταν αυτοπροσδιοριζόμενοι «έξυπνοι» ή «εκλεκτοί» που διεκδικούν και τυχαίνει να αποκτούν δημόσιες θέσεις, από κλητήρες μέχρι υπουργικούς θώκους και ασκώντας τις όποιες εξουσίες που τους αναθέτουν, προβαίνουν σε ενέργειες που χαρακτηρίζονται «αστοχίες», «ηλιθιότητες», ή «βλακείες». Τότε το πράγμα αλλάζει. Τότε οι συνέπειες έχουν σημασία διότι η επιρροή τους έχει αντίκτυπο στο κοινωνικό σύνολο, στην ζωή των πολιτών, ακόμα και στην εύρυθμη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.

Τα αποτελέσματα παρόμοιων ενεργειών είναι άπειρα όπως άπειρα είναι αυτά που έχουν αφετηρία το κέντρο της νομοθετικής εξουσίας, δηλαδή τη Βουλή.

Πρόσφατα σε μεταμεσονύκτια συνέντευξη της σε τηλεοπτική εκπομπή, η βουλευτής  Φωτ. Πιπιλή  αναφερόμενη στους αλλοπροσαλισμούς  που προκάλεσε ο ΕΝΦΙΑ σε πολίτες, υπηρεσίες και στη Κυβέρνηση, ανέφερε ότι άλλο νομοσχέδιο ψηφίσανε και άλλο ανέφερε ο νόμος που τέθηκε σε εφαρμογή.

Αυτό ήταν αποτέλεσμα κάποιων ειδικών στο οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης που έχοντας πάνω από το κεφάλι τους να αιωρείται ο στέφανος της βλακείας κατήρτισαν δική τους εφαρμογή. Και δεν είναι πρώτη φορά που τον χαρακτηρισμό της βλακείας τον έχουν κάνει λάβαρο οικονομικά στελέχη.

Επίσης βλακεία κρύβει ακόμα και η εφαρμογή του μέτρου της συλλογής αποδείξεων από τους πολίτες για φορολογική απαλλαγή, στο σημείο που ποινικοποιεί την μη προσκόμιση αποδείξεων και επιβάλει ποινή 10% στο υπολοιπόμενο ποσό μέχρι την κάλυψη του ποσού που προσδιορίζουν τα οικονομικά «σαΐνια».

Και αυτό διότι, εάν ένας π.χ. συνταξιούχος που προσπαθεί –ας πούμε- με τη σύνταξή του να βοηθήσει οικείους του που έχουν μείνει άνεργοι, φαινόμενο καθόλου παράξενο στην εποχή μας, με αποτέλεσμα να στερεί από τον εαυτό του βασικές του ανάγκες και δεν προβαίνει σε αγορές όσες του καταλογίζουν, αυτός όχι μόνο δεν θα τύχει τη μείωση του φόρου, αλλά θα πληρώσει και «πρόστιμο» επειδή δεν «ξόδεψε».

Επίσης βλακεία είναι να αυξάνεις τις τιμές των καυσίμων και των τελών κυκλοφορίας για να εισπράξεις περισσότερους φόρους ξεζουμίζοντας τους πολίτες και να διαπιστώνεις στη συνέχεια απώλειες εσόδων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ διότι οι πολίτες αντέδρασαν και δεν «τσίμπησαν».

Ακόμα, βλακείες και μάλιστα καταστροφικές για τον τόπο και τους πολίτες αποδείχτηκαν τα μνημονιακά μέτρα που επέβαλε η συμμορία των τοκογλύφων στη χώρα, κοινώς «τροϊκα»,  που αν και το παραδέχτηκαν, καθώς δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, παρόλα αυτά δεν άλλαξαν τη ρότα τους.

Άλλες αποδείξεις βλακωδών αποφάσεων είναι οι νόμοι που αποφασίζουν οι εθνοπατέρες που στη συνέχεια έρχεται το ΣτΕ και τους βγάζει αντισυνταγματικούς. Αυτό αποτελεί ένα λόγο να τεθεί σαν προϋπόθεση η γνώση όλων των άρθρων του Συντάγματος από όλους τους επίδοξους εθνοπατέρες, απαίτηση που να κατοχυρωθεί συνταγματικά.

Πρόσφατα, νεόκοπος και πειραματιζόμενος αρχηγός νεοιδρυθέντος κόμματος, (πιθανός μπροστάρης άλλων συμφερόντων ;;;;) δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι δεν πρέπει να αυξηθεί ο βασικός μισθός, διότι θα αυξηθεί η κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων, και έτσι θα αυξηθούν οι εισαγωγές σε βάρος του εμπορικού ισοζυγίου.

Όταν λοιπόν ο κόσμος ακούει  τέτοιου μεγέθους βλακείες από μωροφιλόδοξους πολιτικούς τι πρέπει να κάνει;;

Δηλαδή κύριε άσχετε κομματάρχη, αν η αύξηση των μισθών συντελέσει στην διευκόλυνση της δυνατότητας χρεωμένων νοικοκυριών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς την εφορία και τις τράπεζες εσένα και το «επιτελείο» σου θα σας χαλάσει;; Ε κύριε Σταύρο Θεοδωράκη;;; Έχεις και άλλες παρόμοιες προτάσεις στο σακίδιο που κουβαλάς μονίμως στη πλάτη σου;;

Να σου δώσω και εγώ μια ακόμα ιδέα;;; Βγες και ζήτησε να μειωθούν όλοι οι μισθοί στα επίπεδα του σημερινού βασικού μισθού, ακόμα και των βουλευτών, ώστε να εκλείψει κάθε ζήτηση και να μηδενιστούν οι εισαγωγές ώστε να ωφεληθεί ακόμα περισσότερο το εμπορικό ισοζύγιο!! Και άμα θες και άλλες βλακείες να ψάξουμε να σου βρούμε μεγάλε αρχηγέ.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η βλακεία έχει αρχίσει και εμφυτεύεται στο ελληνικό DNA,  διαπιστώνεται δε αυτό παρακολουθώντας και τα κανάλια του συστήματος τα υποτίθεται «μεγάλα», που από τις 10 το πρωί και μετά μέχρι νωρίς το απόγευμα επιδίδονται σε ένα ατέρμονο φεστιβάλ βλακείας και ηλιθιότητας με χαζοχαρούμενους συντελεστές και παρατρεχάμενους πότε να εμπαίζουν πολίτες με ηλίθιες και σαχλές τηλεφωνικές φάρσες, πότε με παρουσιάσεις περιπτώσεων που εκφυλίζουν και δηλητηριάζουν τα αισθήματα και τη νοημοσύνη  των πολιτών και κατεβάζοντας την σε επίπεδα δαπέδου.

Μήπως λοιπόν είναι καιρός να επιληφθούν οι νομοθέτες (οι αληθινοί) και να ποινικοποιήσουν τη βλακεία ώστε κάποτε να αξιωθούμε να απαλλαγούμε απ αυτήν με ποινές βαρύτερες σε περιπτώσεις κρατικών λειτουργών;;;;;

Βέβαια η βλακεία δεν είναι τωρινό φαινόμενο, κρατά από τότε που εμφανίστηκε ο άνθρωπος στην επιφάνεια της γης, αλλά η έκταση της έχει μεγαλώσει.

Με την ανθρώπινη βλακεία άλλωστε έχουν ασχοληθεί και την έχουν σχολιάσει πάμπολλοι επώνυμοι, όπως:

Σιμωνίδης ο Κείος, ποιητής και συγγραφέας επιγραμμάτων (556-468 π.χ.)

«Των γαρ ηλιθίων απείρων γένεθλα» δηλ. άπειρη η γενιά των ηλιθίων.

Πλάτων, φιλόσοφος (427-347 π.χ.):

«Τον βλάκα μπορείς να τον καταλάβεις από δύο ενδείξεις: μιλάει για πράγματα που είναι γι αυτόν άχρηστα και εκφράζει γνώμη για πράγματα που κανείς δεν τον ρωτάει».

Μολλιέρος, Γάλλος θεατρικός συγγραφέας (1622 – 1673):

«Ένας μορφωμένος ηλίθιος, είναι πιο ηλίθιος από ένα αμόρφωτο ηλίθιο»

Ναπολέων Βοναπάρτης, Γάλος ηγέτης (1769 – 1821)¨

«Στην πολιτική, η βλακεία δεν είναι μειονέκτημα».

Mark Twain,  Αμερικανός συγγραφέας (1835 – 1910):

«Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν, ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλούν σοβαρά».

Αλβέρτος Αϊνστάιν, Γερμανοεβραίος φυσικός  (1879 – 1955):

«Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Αν και ως προς το σύμπαν έχω κάποιες αμφιβολίες».

 

Και όλοι τους έχουν δίκιο. Εμείς δυστυχώς δεν μπορούμε να τους ξεχωρίσουμε ακόμα και τους επιτρέπουμε να μας κυβερνάν και να κάνουν τα όσα κάνουν, σε βάρος μας.

 

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.