ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ.


ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΓΚΙΚΑΣ ΝΙΚΟΣΓράφει η Κα Καραβά-Γαλάνη Μαρίνα τ. Λυκειάρχης
Eυρύτατα ακούγεται αυτή η λέξη τα τελευταία χρόνια. Την προσαρμόζουμε σιγά-σιγά, αναμασώντας την στα ελληνικά δεδομένα. Την ακούμε συνέχεια και έχουμε παρακολουθήσει επανειλημμένως τη συγκέντρωση των ευρωπαίων ηγετών να συνέρχονται σε διάφορα μέρη κατά καιρούς για να συζητήσουν για την πραγματοποίηση της ιδέας της παγκοσμιοποίησης, ενώ αποδοκιμάζονται από ένθερμους οπαδούς της αντιπαγκοσμιοποίη -σης, δημιουργώντας πεδία πολεμικών συγκρούσεων, όπου η έννοια της δημοκρατίας δολοφονήθηκε κατακρεουργημένη. Έτσι, περιμένουμε να γίνει, να εφαρμοσθεί, σαν να είναι κάτι πολύ σπουδαίο για τη ζωή μας, για την επίλυση των προβλημάτων μας, για την εθνική μας υπόσταση.
Καιρός είναι να την αναλύσουμε και να την εξετάσουμε σε βάθος για να δούμε αν μας συμφέρει, αν θα προσφέρει κάτι καλύτερο σε όσα μας ενδιαφέρουν και επιδιώκουμε.
Παγκοσμιοποίηση, λοιπόν!

Το πρώτο συνθετικό της λέξης είναι το “παγκόσμιο” και το δεύτερο ” ποίηση ” από το ρήμα ποιώ και μας λένε πως αυτό που γίνεται, θα γίνει ή έγινε είναι παγκόσμιο. Η ενέργεια αυτή της δημιουργίας αγκαλιάζει όλο τον κόσμο. Ποιον κόσμο όμως και πώς θα γίνει το καθετί παγκόσμιο και μέχρι ποίου σημείου; Μα, φυσικά, αναφερόμαστε για τον ευρωπαϊκό και αμερικανικό κόσμο, που μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο είμαστε και εμείς οι Έλληνες.

Για να γίνει όμως αποδεκτή η παγκοσμιοποίηση από όλους τους λαούς, πρέπει να δούμε τι θα δώσει σε αντάλλαγμα. Θ’ απολαύσουν αγαθά που τους λείπουν; Θ’ αναπτύξουν κοινές αγορές; Θα πουλήσουν οι μεν στους δε τα δικά τους προϊόντα ή θα βελτιώσουν εκείνα που υστερούν; Καλά δεχόμενα αυτά. Αλλά πάλι μέχρις ενός σημείου, γιατί οι μεγάλες χώρες με τις ανεπτυγμένες τεχνολογίες, που είχαν μέχρι τώρα, θα καταπνίξουν τις μικρότερες με τα καλύτερα και αφθονότερα προϊόντα τους.

Έτσι από τη μια θα βρίσκεις ό,τι πιο ωραίο θέλεις, αλλά από την άλλη πάλι, τα δικά σου προϊόντα , που προέρχονται από υποδεέστερη χώρα τεχνολογικά και μικρότερη σ’ έκταση, τι θα τα κάνεις; Θα τα πετάξεις ή θα τα πουλήσεις σε πολύ χαμηλές τιμές ή θα προσπαθήσεις να βελτιώσεις την ποιότητα τους; Το πρώτο πρόβλημα είναι αυτό που έχει σχέση με την παραγωγικότητα της χώρας σου και με τη διάθεση των προϊόντων της, οικονομικό δηλαδή και μάλιστα σπουδαίο, αφού από την οικονομία εξαρτάται η ευημερία των πολιτών και η ανάπτυξη της χώρας.

Μετά ερχόμαστε και σε πολλά άλλα ερωτηματικά. Δηλαδή, όταν λέμε παγκοσμιοποίηση, εννοούμε να παύσουμε να έχουμε την ιδιαιτερότητα μας ως έθνος, ως λαός ελληνικός; Θα χαθεί η εθνική μας ταυτότητα μέσα στη μεγάλη χοάνη του ευρωπαϊκού ονόματος και γίγνεσθαι;
Ένα άλλο πάλι σοβαρό ερώτημα, συνέχεια αυτού, είναι το ακόλουθο. Βεβαίως να συμμετέχομε στην κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια για την ποιοτική μας καλυτέρευση, να διασφαλίσουμε την ειρήνη, που δεν τη βλέπουμε, κι ακόμη που δεν προστατεύονται τα εθνικά μας συμφέροντα, ν’ ανοίξουμε τα σύνορα μας για την γνωριμία των λαών μεταξύ τους, να πάρουμε και να δώσουμε πάντοτε για το καλό, για τη βελτίωση, για την ενημέρωση και την πρόσβαση μας σε κάθε καλό που έχει ανακαλυφθεί ή αποκαλυφθεί για την ανθρωπότητα, αλλά μέχρις εδώ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας καινούργιος οργανισμός συνένωσης κρατών, θεσμός για την καλύτερη επιβίωση των ανθρώπων. Το σταθερό μέλλον του οργανισμού αυτού δεν το γνωρίζουμε Μπορεί αργότερα και να διαλυθεί για πολλούς και διαφόρους λόγους. Μην ξεχνάμε πως στο παρελθόν κι άλλες ανάλογες διεθνείς ενώσεις είχαν υπάρξει με άλλες ονομασίες, όπως η κοινωνία των Εθνών, οι ενώσεις κρατιδίων στη Σερβία με το όνομα Γιουγκοσλαβία και η μεγάλη Σοβιετική Ένωση που διαλύθηκαν σαν πυροτέχνημα από το μεράκι της εθνικής ταυτότητας και εθνικής αναγνώρισης των κρατών που εκπροσωπούσαν.

Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι υπεράνω της εθνικότητας των χωρών που εκφράζει το γίγνεσθαι και το εθνικώς είναι κάθε λαού, να σβήσει δηλαδή κάθε δεσμό με το παρελθόν του, να ξεχάσει την ιστορία των προγόνων του, τους πατέρες του. Δεν μπορεί να σβήσει την εθνική μας ταυτότητα και να μας κάνει ένα ανώνυμο μέλος με το όνομα Ευρωπαίος. Πού είναι οι καταβολές μας, οι ρίζες μας, η ιστορία μας, η πάλη των προγόνων μας για να κρατήσουν αυτή τη μικρή λουρίδα της Γης, που κάθε πιθαμή της είναι αιματοβαμμένη για να κρατηθεί ελεύθερη; Τι θ’ απογίνει το εθνικό μας όνομα Έλλην, που το φέρουμε με υπερηφάνεια;

Τι θ’ απογίνει με τη θεϊκή μας γλώσσα, από την οποία προήλθαν όλες αυτές οι ευρωπαϊκές γλώσσες, βασιζόμενες στο δικό μας αλφάβητο και στη δική μας πολιτιστική κουλτούρα;
Αυτά είναι ερωτηματικά εναγώνια για κάθε Έλληνα που θέλει να εμβαθύνει στην έννοια της Παγκοσμιοποίησης και που αγαπά τον τόπο του.
Θα χαθούν δηλαδή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εθνικότητος μας; Ήδη αρχίσαμε να καταργούμε το όνομα “Χριστιανός “. Δυο χιλιάδες χρόνια μιλούσαμε για τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό και τα ιδεώδη της ορθοδοξίας. Τώρα με μια μονοκοντυλιά δε θέλουμε να δείχνουμε πως είμαστε Χριστιανοί Έλληνες.

Διαγράφουμε το παρόν, το παρελθόν μας και πορευόμαστε γυμνοί σ’ ένα καινούργιο οραματιζόμενο μέλλον, που ποιος ξέρει ποιοι φαεινοί νόες το επινόησαν, και τι θ’ αντιμετωπίσουμε. Ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια οι μεγάλοι οραματιστές της κατάκτησης, όχι των χωρών μόνο, αλλά και της εθνικής μας συνείδησης. Στους άλλοτε κατακτητές προβάλλαμε την εθνική μας ευαισθησία και τον μεγάλο πατριωτισμό μας για τη διάσωση της πατρίδας μας. Πολεμούσαμε για την ατομική και την εθνική μας ελευθερία.

Τώρα που μας τα αφαιρούν όλα; Άκουσα πως η γλώσσα μας θα αντικατασταθεί με τα Λατινικά γράμματα και ακόμη θα παύσουμε να γράφουμε πως είμαστε Έλληνες στην ταυτότητα μας. Αντικαταστήσαμε το εθνικό μας νόμισμα τη “δραχμή”, που για χιλιάδες χρόνια γνωρίζαμε την εθνική της ελληνική υπόσταση με το “ευρώ”. Η παιδεία μας γίνεται και θα γίνει Ευρωπαϊκή. Η ιστορία μας θα συνθλίβει και θα αναφερθούμε στα μεγάλα ευρωπαϊκά επιτεύγματα και ονόματα.

Ποιος θα είσαι; Ευρωπαίος;
Νομίζω πως ο εξευρωπαϊσμός προχώρησε πολύ. Πάει να αφανίσει την εθνικότητα κάθε χώρας. Νομίζω πως αυτό αποβλέπει σε κάποιο απώτερο σκοπό. Εγώ όμως θα μιλήσω για τη δική μου χώρα, για τη δική μου πατρίδα, για τη μικρή μεγάλη Ελλάδα μας! Φοβάμαι πως οι υπερβολές του εξευρωπαϊσμού θα μας αφανίσουν ως έθνος, θα μας αφανίσουν την εθνική μας συνείδηση και το DΝΑ της φυλής μας. Δε θα γνωρίζουμε ποιοι είμαστε. Θα λέμε ” Ευρωπαίοι”, όπως οι λαοί της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που έλεγαν “Ρωμαίοι”.
Ήλθε δηλαδή ο καιρός, που η Ελλάδα θα κατακτηθεί αμαχητί στο όνομα της προόδου- ποιας προόδου τελικά- και θα χάσει ό,τι διατήρησε χιλιάδες χρόνια τώρα. Ήδη οι γείτονες μας , αφού μας έχουν κατακερματίσει τα εθνικά μας εδάφη, χρησιμοποιούν ονομασίες περιοχών μας ή τις αποβάλλουν, θέτοντας δικά τους ονόματα. Η αρχική κοιτίδα της Ελλάδος, η Βόρειος Ήπειρος έγινε Νότια Αλβανία, η Ανατολική Ρωμυλία Νοτιοανατολική Βουλγαρία, το κρατίδιο των Σκοπίων ονομάστηκε όχι μόνο “Μακεδονία”, αλλά άκουσον, άκουσον και φρίξον Ήλιε, διδάσκει πως ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Αριστοτέλης ήταν προγονοί τους!!!

Από πού και από πότε; Από τον καιρό που ο Φίλιππος, ο πατέρας του Μ. Αλεξάνδρου είχε υποτάξει όλες τις βαρβαρικές φυλές για να εξασφαλίσει την ησυχία γύρω από την Μακεδονία και να επιτεθεί με τους λοιπούς Έλληνες εναντίον των Περσών; Όταν ο Αριστοτέλης δίδασκε στην Αθήνα, οι λαοί από τους οποίους κατάγονται, πώς λέγονταν; Επίσης που υπήρχαν κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία;

Γνωρίζουν όλοι αυτοί που μας έχουν αφαιμάξει εθνικά, από πού αρχίζει και πού φθάνει η ιστορία τους; Σε ποια βαρβαρική φυλή ανήκουν οι ρίζες τους; Πώς τους έλεγαν; Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά και κανένας ευρωπαϊκός οργανισμός δεν μας υποστηρίζει, εμείς τώρα θέλουμε να χάσουμε και το εθνικό μας όνομα και όλη μας δηλαδή την εθνική μας ταυτότητα, για να γίνουμε Ευρωπαίοι!

Ανταλλάσσουμε το ιστορικό μας γίγνεσθαι διατηρημένο ανά τους αιώνες και θέλουμε να επιτευχθεί η Παγκοσμιοποίηση!! Γιατί; Μήπως ντρεπόμαστε να φέρουμε το όνομα Έλληνες και θέλουμε να το αλλάξουμε; Ή οδηγούμε τον τόπο μας ασυνείδητα ή συνειδητά ποιος ξέρει- στην εξαφάνιση της Ελληνικής συνείδησης;

Από αυτές τις φοβίες διακατέχομαι, όταν ακούω τη λέξη “Παγκοσμιοποίηση και εξευρωπαϊσμός” και ειλικρινά διερωτώμαι μήπως και οι εθνικές μας επέτειοι γίνουν μια απλή μελλοντική αναφορά στο τι γιορτάζουμε και ή ένδοξη ιστορία μας μια απλή καταγραφή γεγονότων.
http://www.syllapofthem.com/article-pagosmiopoiisi.htm

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.