Οι καλόγεροι παλεύουν [ή έστω υποτίθεται ότι παλεύουν] με τα πάθη και τα ελαττώματά τους. Έτσι, δεν είναι παράξενο που κάποιος ξαφνικά βρέθηκε να έχει κρίση ταυτότητας!
Ένας καλόγερος κατεβαίνει στην πόλη και κουρασμένος από τις δουλειές που του είχαν αναθέσει κάθεται σε ένα παγκάκι. Δίπλα του είναι μία γυναίκα. Γυρνάει σε μία στιγμή εκείνη και τον ρωτάει:
-Τί είσαι εσύ;
-Κοίτα να δεις, απαντάει ὁ καλόγερος. Φοράω ράσα, είμαι σε μοναστήρι, επομένως είμαι καλόγερος. Εσύ τί είσαι;
-Κοίτα να δεις, απαντάει αυτή, όλη μέρα σκέφτομαι γυναίκες, μου αρέσουν οι γυναίκες, θέλω να κάνω σεξ με γυναίκες, επομένως είμαι λεσβία.
Ο καλόγερος, σκεφτικός, συνεχίζει τις δουλειές του και κάποια στιγμή τον ρωτάει κάποιος:
-Είσαστε καλόγερος;
-Αυτό νόμιζα μέχρι τώρα, απάντησε εκείνος. Αλλά τελικά νομίζω ότι είμαι λεσβία!



































