Οσο δεν έχουμε δημοκρατία θα κατρακυλάμε στην βαρβαρότητα


Δυο και παραπάνω αιώνες κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας“, σαν τη δική μας δηλαδή, στον δυτικό κόσμο, μας έδειξαν ότι το πολίτευμα αυτό, σε ένα πράγμα είναι μανούλα:στο να μην γίνεται η θέληση του λαού πραγματικότητα. Ανεξάρτητα από το τι υποστηρίζει το Σύνταγμά μας, εμείς τουλάχιστον στην πατρίδα μας, δεν έχουμε λαϊκή κυριαρχία ούτε οι εξουσίες ασκούνται προς όφελος του λαού. Αυτό μπορεί να το ισχυριστεί βέβαια κάποιος, αλλά ο ισχυρισμός του δεν θα χει μεγαλύτερη εγκυρότητα από ένα αστείο. Και μάλιστα κακό αστείο.

Κοινοβουλευτική “δημοκρατία” είναι μια έξυπνη, και οικονομικά πολύ επικερδής, πολιτειακή διαρρύθμιση να λες ότι έχεις δημοκρατία, χωρίς να έχεις δημοκρατία. Κάτι σαν σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Οι ρίζες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δηλαδή της δημοκρατίας δι’ αντιπροσώπων, βρίσκονται στον μεσαίωνα (δείτε το λήμμα Democracy στην wikipedia, στην παράγραφο Middle Ages) και βασικά στην Αγγλία του 1265. Δηλαδή έλληνές μου, η δημοκρατία που μας λένε ότι έχουμε και είναι εφεύρεση των προγόνων μας, δεν έχει παρά μικρή σχέση με την πατρογονική μας πατέντα. Είναι σαξωνικό κατασκεύασμα. Οχι ελληνικό.

Εν ολίγοις, η κοινοβουλευτική δημοκρατία ήρθε για να λύσει ένα βασικό οικονομικό πρόβλημα: της χαμηλής αποδοτικότητας των δουλοπάροικων του μεσαίωνα. Το κίνητρο για να αυξήσουν οι δουλοπάροικοι την παραγωγή τους ήταν οι “ελευθερίες” που τους δόθηκαν. Πολιτικές ελευθερίες (ελευθερία μετακίνησης και λόγου, εντάλματα, κλπ), δικαίωμα να εκλέγουν αντιπροσώπους στο κοινοβούλιο, που είναι και το κυρίως τυράκι στην φάκα, και φυσικά να κατέχουν περιουσία.

Και μαζί με αυτά, απέκτησαν και την υποχρέωση να φορολογούνται. Ωστε να συνεχίσει απρόσκοπτα η συλλογή του παραγόμενου πλούτου κεντρικά, όπως γινόταν σε όλη την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Του οποίου παραγόμενου πλούτου η μοιρασιά παρέμεινε φυσικά όπως ήταν και πριν. Ο λαός παίρνει πάντα το μικρότερο κομμάτι. Και το επιπλέον κέρδος για τους κρατούντες, από την “δημοκρατική” αυτή διαρρύθμιση, είναι ότι τώρα ο λαός νομίζει πως είναι και ο “κυρίαρχος λαός”. Το γράφουν και τα Συντάγματα εξάλλου. Εξυπνο κόλπο, δεν λέω. “Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά“.

Ετσι η βαρβαρότητα του μεσαίωνα μεταλλάχθηκε σε βαρβαρότητα μετά δημοκρατίας. Δυο και βάλε αιώνες μετά την εφαρμογή της κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας”, εξακολουθούν να υπάρχουν άθλιες συνθήκες εργασίας, παιδική εργασία, λειψή ή ανύπαρκτη σύνταξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, άθλιες αμοιβές. Η ευρύτερη αγορά εργασίας δηλαδή δεν λειτουργεί φυσικά προς όφελος του εργαζόμενου λαού, αλλά φροντίζει για τα συμφέροντα των νέων ιδιοκτητών της εξουσίας. Κι ας λέει το Σύνταγμα ότι ιδιοκτήτης της εξουσίας είναι ο λαός.

Οι παλιοί φεουδάρχες εξαφανίστηκαν και δεν είναι πια οι ιδιοκτήτες της χώρας. Στην θέση τους μπήκαν οι “δυνατοί” (με την βυζαντινή έννοια) των επιχειρήσεων και του χρηματοπιστωτικών αγορών, που ελέγχουν τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τις κυβερνήσεις, και μέσω αυτών και τα συνδικάτα αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, ώστε να συνεχίσουν όλα όπως πριν, προς όφελος μιας μικρής και ολιγάριθμης τάξης ανθρώπων. Και όχι φυσικά του συνόλου και της κοινωνίας.

Στον κοινοβουλευτισμό, όπου οι κυβερνήσεις, δηλαδή η εκτελεστική εξουσία, είναι ελεγχόμενη από τους ιδιοκτήτες της χώρας και τους ξένους συμμάχους τους, οι άλλες δύο εξουσίες, η νομοθετική και η δικαστική, είναι ελεγχόμενες και υποχείρια της εκτελεστικής εξουσίας. Ο αρχηγός του κόμματος και το επιτελείο του αποφασίζει ποιοι θα είναι υποψήφιοι βουλευτές, και αν σαν βουλευτές καταψηφίσουν κάποιον νόμο, διώχνονται από την παράταξη. Ο πρωθυπουργός επίσης διορίζει, ναι διορίζει, τις κεφαλές της δικαστικής εξουσίας (Αρειος Πάγος, Ελεγκτικό Συνέδριο κλπ).

Η δημοκρατία, όχι φυσικά η κοινοβουλευτική “δημοκρατία”, είναι το μοναδικό πολιτειακό σύστημα που μπορεί να συνθέσει τις κοινωνικές αντιθέσεις. Η δημοκρατία δεν είναι οικονομικό σύστημα (σοσιαλισμός, καπιταλισμός και τα παρόμοια). Είναι μηχανισμός λήψης και επιτήρησης αποφάσεων και απονομής δικαιοσύνης με τη συμμετοχή όλων και χωρίς αντιπροσώπους. Παίρνει οικονομικές αποφάσεις, κατά περίπτωση, με απόφαση όλων των πολιτών και δεν έχει εξαρχής κάποιο οικονομικό δόγμα ή σχέδιο να εφαρμόσει. Το βρίσκει στην πορεία. Αν οι πολίτες πεισθούν ότι πήραν λάθος απόφαση για ένα ζήτημα, έχουν πάντα την δυνατότητα και την ευχέρεια να αλλάξουν την απόφασή τους. Κι αυτό στην δημοκρατία καθιστά και τον διαχωρισμό αριστερός-δεξιός, άνευ ουσίας.

Οσο οι κοινωνίες μας δεν εφαρμόζουν δημοκρατία, και η τεχνολογία σήμερα (δίκτυα, υπολογιστές κλπ) μας επιτρέπει να το κάνουμε, θα ζούμε την βαρβαρότητα του ισχυρού. Που ελέγχει και εκμαυλίζει την κοινωνία σε μια προσπάθεια να βρει κοινωνικούς συμμάχους ή να αποκοιμίσει τους δυνάμει αντιπάλους. Μια βαρβαρότητα που έρχεται από το βάθος της ανθρώπινης ιστορίας και είναι ακόμη σε πλήρη ισχύ.

Το σύνθημα λοιπόν είναι: Δημοκρατία ή βαρβαρότητα.

Θραξ Αναρμόδιος

 

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

3 ἀπαντήσεις στὸ Οσο δεν έχουμε δημοκρατία θα κατρακυλάμε στην βαρβαρότητα

  1. Ὁ/ἡ Μαρής Γεώργιος γράφει:

    Όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα εμπεριέχουν λάθη. Μεγάλοι φιλόσοφοι έχουν κάνει λανθασμένες εκτιμήσεις και μεγάλοι επιστήμονες εξέφρασαν εσφαλμένες απόψεις. Δεν μειώνεται φυσικά η αξία του συνολικού των έργου, αλλά ουδείς αλάθητος. Τα πολιτεύματα, ως ανθρώπινα κατασκευάσματα κι αυτά, έχουν προτερήματα μεν, αλλά και τα λάθη και τις αδυναμίες τους. Θα πρέπει να συγκριθούν σε κάθε τους λεπτομέρεια, για να γίνουν αντιληπτές οι διαφορές αυτές. Ωστόσο, ομάδες ατόμων, τα οποία πιστεύουν, ότι κάποιο απ’ αυτά, είναι εκείνο, που μπορεί να επιλύσει όλα τα προβλήματα των ανθρώπων, είναι τόσο σίγουροι, ώστε δεν διστάζουν να στρεβλώσουν, παραποιήσουν ή ωραιοποιήσουν ακόμα και ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος, προκειμένου να ελκύσουν προς την θεωρία τους, περισσοτέρους.

    Στην Ελλάδα ειδικώς, όπου η παιδεία νοσεί και η μόρφωσις, ακόμη κι αυτή των ανωτάτων σχολών, παρουσιάζει αδυναμίες, μεγάλος αριθμός πολιτών παραμένει απαίδευτος. Αυτοί είναι ευάλωτοι και εύκολα μπορούν να μετατραπούν σε φανατισμένους πολιτικά ανθρώπους. Έτσι, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας, έχει σχηματίσει «προσωπική», κατά κάποιον τρόπο, θεωρία, για το κάθε πολίτευμα, που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Μεγάλο ποσοστό του λαού μας, έχει δημιουργήσει στο μυαλό του, μια κάποια εικόνα, για το κάθε πολίτευμα, χωρίς να το έχει μελετήσει σε βάθος ή να γνωρίζει το τι στην πραγματικότητα πρεσβεύει η θεωρία ενός εκάστου, για να κάνει τις σχετικές συγκρίσεις και να καταλήξει στα υπέρ και τα κατά του καθενός. Είναι γεγονός επίσης ότι, μόλις η Ελλάς απελευθερώθηκε απ’ τους Τούρκους, αυτοί, οι οποίοι τους αντικατέστησαν στην διοίκηση, κληρονόμησαν τις μεθόδους τους και έγιναν κατά πολύ χειρότεροι. Αυτά τραβάμε ακόμα.

    Η Δημοκρατία υπόσχεται ελευθερία του ατόμου και ισότητα έναντι του Νόμου. Ιστορικά παρατηρείται ότι, οι αρχικές προθέσεις αυτές, με την πάροδο του χρόνου, μεταβάλλονται. Η άμετρη και συνεχής αύξησις τις ελευθερίας των πολιτών καταλήγει στην αναρχία, η οποία με την σειρά της οδηγεί στην απολυταρχία. Όσες διορθώσεις κατά την πορεία κι αν γίνουν, το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι αναπόφευκτο. Οι θεατρικές παραστάσεις της Βουλής, όπου ο κάθε ένας εκ των εκλεγμένων παρευρισκομένων, ασχέτως προς τις προθέσεις και τον χαρακτήρα του, έχει αποστηθίσει τον ρόλο του, σαν τους ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, κάποια στιγμή θα αποκαλύψει στους αδαείς την θλιβερή πραγματικότητα. Τότε, συνήθως, είναι πλέον αργά…

    Μου δίδεται πάντως η εντύπωσις, πως ο αρθρογράφος, ο οποίος συμβουλεύθηκε την Wikipedia για να επιλύσει το ζήτημα, παρ’ όλο το ωραιότατο άρθρο του, που σε πολλά σημεία του με βρίσκει απολύτως σύμφωνο, περιορίσθηκε σε μια συγκεκριμένη περίοδο στην Αγγλία του 1265, χωρίς να λάβει υπ’ όψιν του, το ότι η Δημοκρατία και η πολιτική έτσι, όπως τις βλέπουμε και τις ζούμε σήμερα, είναι φρούτα των τελευταίων τριών αιώνων. Διότι, μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνος, η πολιτική τουλάχιστον, γινόταν από τους πρίγκιπες, τους βασιλείς, τους αυτοκράτορες και τους σουλτάνους. Το σημερινό μακιαβελικό στυλ των μεγάλων ξένων κρατών και όχι μόνον, είναι ένας από τους καρπούς του.

    Την «βυζαντινή έννοια» του «δυνατού», που αντικατέστησε τους παλαιούς φεουδάρχες, δεν την κατανοώ. Μου δίδει την αίσθηση, ότι άλλος ένας αξιόλογος άνθρωπος, που γράφει τόσο ωραία και λογικά, έχει ίσως κι αυτός κακοχαρακτηρίσει το παρεξηγημένο Βυζάντιο. Κατά τ’ άλλα το άρθρο είναι θαυμάσιο και ίσως αυτό με τσίγκλησε για να σας γράψω τόσα πολλά…

    Μοῦ ἀρέσει

  2. Ὁ/ἡ Μαρής Γεώργιος γράφει:

    Κατ’ αρχήν, το χρόνια πολλά σε όλους σας, λόγω των ημερών.

    Αυτό δεν αποτελεί σχόλιο του κειμένου, το οποίο προηγείται, αλλά απάντηση στην, εκ μέρους σας, πρόταση εγγραφής μου, για την οποία σας ευχαριστώ πολύ και βρίσκεται υπό σκέψιν.

    Κρατώ αντίγραφο ολοκλήρου της σελίδος, που μου αποστείλατε. Θα ήθελα όμως να γνωρίζω, ποιος είναι ο λόγος και ποία η χρησιμότης αυτής της εγγραφής. Θα σας παρακαλούσα λοιπόν, να μου δώσετε τις απαραίτητες εξηγήσεις, για τις οποίες, προκαταβολικά, σας ευχαριστώ.

    Για να ξεκαθαρίσω την θέση μου: δεν είμαι απ’ αυτούς, που γράφουν επιστολές και τις αποστέλλουν δεξιά κι αριστερά. Εσείς μου προκαλέσατε πολύ καλές εντυπώσεις εξ αιτίας των λέξεων «φιλόλογος» (εκτιμώ βαθύτατα τους φιλολόγους) και του «αιέν αριστεύειν», που είναι το ζητούμενο, καθώς επίσης και των κειμένων σας, τα οποία ανέγνωσα, με μεγάλη ικανοποίηση. Δεν φαντάζομαι δε, να σας έδωσα την εικόνα ανθρώπου, που δεν θέλει να του ξαναστείλετε τίποτα… Τουναντίον, προσεπάθησα να βοηθήσω, γράφοντάς σας τις απόψεις μου.

    Προς τι λοιπόν η εγγραφή και ο μακρύς κωδικός, που είναι αδύνατον να απομνημονευθεί;

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.